(Van een onzer verslaggevers) A LS wij in de pastorie van de Her■** vormde gemeente van Nijkerkerveen tegenover ds. G. W. K. Hugenholtz zitten, zien vele eerbiedwaardige mannen op ons neer. Aan de muren van de studeerkamer hangen de portretten van vele voorzaten van ds. Hugenholtz, die ook in het wondere ambt stonden. Sedert ongeveer 1700 heeft er bntafgebroken een Hugenholtz op de kansel gestaan. De eerste in een reeks van ongeveer dertig, verdeeld over zeven generaties, was ds. Friedrich Wilhelm Hugenholtz, laatstelijk predikant te Schüttorf en op jeugdige leeftijd in 1721 overleden. Zijn geschilderd portret, hangend voor de schoorsteen, domineert. Hij vestigde het begin van een rijke traditie, waarin op 1 Mei, wanneer de tegenwoordige pastor van het Veluwse dorpje Nijkerkerveen met emeritaat gaat, een .breuk geslagen zal worden. ■ Op de eerste Kersdag van het

DR LISTON POPE, deken van de theologische faculteit van Vale heeft zijn (niet mals) oordeel gegeven over de godsdienstige radiouitzendingen en televisie-programma's in Amerika. Ten onrechte — aldus dr. Pope — worden deze uitzendingen beschouwd als een teken van religieuze opwekking. Hij gaf toe, dat godsdienstoefeningen en kerkmuziek, die op deze wijze gebracht worderi, een bepaalde uitwerking kunnen hebben. „Doch het mag in twijfel worden getrokken of de z.g. „religieuze muziek" enig nut heeft Want deze varieert van gesyncopeerde onzin, van een Jane Russell tot de meest verheven gezangen. Bovendien wórdt bij de godsdienstige uitzendingen het geloof vaak slechts gebruikt als begeleidend verschijnsel of in dc vorm van een moraliserende preek of als een stem op de achtergrond van een honingzoet karakter". Dr. Pope richtte -.ich vervolgens tegen een tweede soort van zogenaamde religieuze radio-uitzendingen, die thans ook ingang vindt op de televisie: de toneelstukken, die de „gezonde familie" uitbeelden. 1 Deze dramatische schetsen zijn ten dele van een kwaliteit, dat zij „het beste argument sedert de middeleeuwen zijn voor het celibaat". Deze propaganda voor „gezond gezinsleven" is, ondanks haar godsdienstig tintje, „nog kleveriger dan de bekende radio-opera's van Amerikaanse zeepconcerns". Voorts protesteerde dr. Pope tegen die radio-

'CRITIEK OP AMERIKAANSE' _ RADIO EN TELEVISIE _

Sedert 1700 stond er 'n Hugenholtz op de kansel

jaar 1889 werd ds. Hugenholtz op Zuid-Beyerland geboren als zoon van, ge raadt het al, een predikant. Toen hij - twaalf was ging hij naar het gymnasium in Amsterdam, maar dat was geen onverdeeld succes. Hij doubleerde in de tweede klas en men dacht dan ook dat hij geen studiehoofd had. Nu bezat hij dat wel terdege, doch hij gebruikte het voor andere doeleinden. De knaap Hugenholtz had een speels karakter, zoals ouders dat nogal eens vergoelijkend noemen.

Hij werd dan ook van het gymnasium genomen en ging voor onder wijzer studeren, hoewel dat tegen een verlangen uit zijn kinderjaren inging, want als kleuter van vier wenste hij al dominee të worden. In 1913 solliciteerde hij naar

e*n televisie-uitzendingen, die oplossingen van persoonlijke en sociale problemen geven door gebruik te maken van de „godsdienst". Dr. Pope besloot: „Zijn de religieuze programma's vaak smakeloos, de andere programma's (98 pet. van alle uitzendingen) zijn vaak zwak. Men zegt wel, dat de nieuwe middelen, radio en televisie, uitgevonden zijn op een ogenblik, *öarop niemand iets te zeggen had. Maar de kerken hebben wel iets -te zeggen en zij zijn er verantwoordelijke voor te maken, dat men leert, hoe het gezegd moet worden".

Utrecht met het doel daar ondertussen te gaan studeren voor predikant. Het oude verlangen werd hem toch te sterk: Het bleek echter dat een onderwijzersbaan met de studie voor het Staatsexamen voor hem een onmogelijke combinatie was en derhalve zegde hij zijn baan op en begon een handeltje. In 1923 slaagde hij voor het Staatsexamen en liet zich inschrijven als student in de theologie te Utrecht. Ds. Hugenholtz heeft vele jaren nodig gehad om zijn diploma Staatsexamen te halen. Hij leidde in die tijd, zoals hij het zelf noemt, eigenlijk een drievoudig leven. Hij studeerde, deed zaken en evangeliseerde. Hij bewoog zich op het gebied van de reclassering, preekte op straat en begaf zich vooral onder de drankzuchtigen, die zich zelf en hun gezin verwoestten. Een arbeid, die de studie wel ophield, doch deze winst opleverde, dat hij een grote brok ervaring opdeed, die hem later in zijn pastorale leven zeer te stade zou komen. In die jaren klopte hij vrijwel nooit tevergeefs bij de rijken der aarde aan ten behoeve van de armen, naar wie zijn hart met de bewogenheid van Christus uitging. Toen hrj dan ook in 1928 zijn preekvoorstel deed, waren zowel de hoogste adel als vele proletariërs onder zijn gehoor. Thans nadert het einde van zijn ambtelijke loopbaan. Dat afscheid zal met pijn gepaard gaan, vooral ook omdat hiermede een traditie wordt verbroken. De zoons van ds. Hugenholtz zijn een andere richting ingeslagen, maar zijn liefste wens is niet moeilijk te raden: dat eenmaal toch nog weer een Hugenholtz de bazuin van het Evangelie zal laten klinken.

Thans nadert het einde van zijn ambtelijke loopbaan. Dat afscheid zal met pijn gepaard gaan, vooral ook omdat hiermede een traditie wordt verbroken. De zoons van ds. Hugenholtz zijn een andere richting ingeslagen, maar zijn liefste wens is niet moeilijk te raden: dat eenmaal toch nog weer een Hugenholtz de bazuin van het Evangelie zal laten klinken.