Van onze sportcorrespondent VICTOR DE CONINCK

ROTTERDAM — Het publiek deed Feyenoord deze keer onrecht aan. Het gemor, dat ook in de wedstrijd tegen AZ '67 een aantal keren zeer duidelijk op de redelijk bezette tribunes (25.000 toeschouwers) te horen viel, verdienden de spelers beslist niet. Het bewees echter opnieuw dat het vroeger zo aanhankelijke legioen veranderd is in een groep zeer kritische toeschouwers.

Feyenoord kwam deze keer> echter waardering toe in plaats van afkeuring, niet alleen vanwege de royale zege (4—0), maar vooral ook omdat er bij vlagen weer uitstekend gecombineerd werd en ook de inzet het optimale benaderde. Wiel Coerver was er terecht van uitgegaan dat AZ een lastig te bestrijden tegenstander was, omdat de statistieken aantoonden dat het elftal van Joop Brand in acht uitwedstrijden slechts eenmaal had verloren en niet meer dan acht tegentreffers had moeten incasseren.

Daarom pleitte het voor de kracht die Feyenoord-dus toch wel degelijk kan opbrengen, dat AZ in De „Kuip" in feite weinig kansen heeft gekregen op een positief resultaat, ondanks verdienstelijk tegenspel waaruit bleek dat de Alkmaarders wél op de goede weg zijn. AZ kwam bij Feyenoord echter te veel te kort.

Op het middenveld kon men het dank zij Nygaard en Kist goed bijbenen en ook de stevig ingrijpende defensie manifesteerde zich goed, maar in de spits bleek de kleine Frank te gauw afgebluft en was Hoogesteger evenzeer te snel geïmponeerd. Dat AZ bij de rust toch slechts tegen een bescheiden I—o achterstand hoefde aan te kijken, ondanks een groot aantal zeer goede Rotterdamse aanvalsacties, toonde echter aan dat de Alkmaarse ploeg inhoud had. Die ene treffer van Feyenoord was trouwens tot stand gekomen na een fout van Vooys, die een kopbal van Schoenmaker, na een voorzet van de sterk spelende Ramljac, had laten glippen.

In de tweede helft zou een door heel AZ betwiste penalty de balans definitief in het voordeel van Feyenoord doen overslaan. Theo de Jong, die Van Hanegem was komen vervangen, nadat „De Kromme" had gevraagd te mogen uitvallen, ging tijdens een duel met Mol tegen de grond. Beek liet Schoenmaker van elf meter raak schieten, 2—O, maar deze straf was buiten proportie. AZ, met Suurendonk ■ voor Hoogesteger en Theuns op de plaats van de geblesseerde Frank, kwam ondanks deze tegenslag via een paar slippertjes van de Feyenoorddefensie nog enkele keren terug. Kist schoot tegen de lat, waarna Schaafstra de mooiste kans van de wedstrijd verprutste door de terugspringende bal over te jagen. Twee doelpunten van Ressel, door De Vries veel te vrij gelaten, velden binnen vier minuten het vonnis over AZ, 4—o. Maar ondanks die royale voorsprong morde het publiek als een Feyenoordactie mislukte, en daarmee ging men voorbij aan een aantal zeer positieve punten. Natuurlijk was nog lang niet alles perfect. Coerver beseft dat beter dan wie ook, maar hij zal met plezier naar Schoenmaker hebben gekeken die zich in de spits steeds zelfbewuster opstelt en ook de sober maar geroutineerde en wel intelligent spelende Ramljac zal zijn goedkeuring hebben weggedragen.

Met de bal aan de voet passeert Kristensen de zuur kijkende Wildbret van AZ'67.