BUSSUM Nieuwjaarsavond een volle Schouwburgzaal van Concordia en een nieuwe Hoofdstadoperette, ziehier factoren die reeds jaren traditie zijn geworden. De Hoofdstadoperette, in voortzetting van de voormalige Fritz Hirsch Operette, onder directie vn Meyer Hamel, Otto Aurich en Fritz Steiner, had voor het nieuwe seizoen de keus laten vallen op „Wenn der weisse Flieder wieder blhht" in 2 bedrijven (6 taferelen) van Bruno Hardt-Warden met muziek van Prof. Robert Stolz. De keus was een gelukkige, al leek het er aanvankelijk niet op. Deze ope-1 rette wijkt nl. wat de indeling betreft' af van de overige operettes. Over het algemeen heeft de handeling zich in een operette reeds voor de pauze voltrokken en heeft men reeds genoten van verschillende hoogtepunten. Het bedrijf na de pauze is meestal maar toegift,. Bij „Wenn der weisse Flieder wieder blhht"is dit geheel anders. Driekwart van de opertte komt na de pauze en het eerste gedeelte kan als een inleiding beschouwd worden en een inleiding, welke voor het verdere verloop van de operette niet hoopgevend is. Gelukkig echter verandert het beeld na de pauze zich en schaart deze operette, welke weer in de oorspronkelijke taal gegeven wordt, zich, in de rij der goede operettes, zoals men die van de Hoofdstadoperette kent. Het werd dan ook een brillante uitvoering met prachtige décors vooral in het 4e tafereel met de „bloeiende" seringen, de prettig in het gehoor liggende melodieën, uitstekend gezongen door Ruth Rhoden en Herman Valsner, twee bekende en populaire namen in de operette en een aantal jongere krachten, Nederlanders die bij wijze van proef gisteravond hun kans in een grotere rol kregen, na lange tijd bij de Hoofdstadperette een kleinere rol vervuld te hebben. Het zijn Henk Janmaat, Dora Bakker, Rudolf Kat, Mizzy v. d. Lanz, Ali van Norden en Wim v. d. Velde. Zij hebben de hun gegeven kans benut. Overigens waren er weer de oude verrouwde gezichten, Otto Aurich die de regie verdienstelijk voert, als een ballonvaarder en astronoom, Fritz Steiner voor de komische rollen met zijn partnerin Claire Clairy, als vader en moeder Katzensteg. Het gegeven is zeer eenvoudig: Zijne Excellentie, Paul Gutbier, een fijne rol van Herman Valsrier, verzet zich tegen het huwelijk van zijn zoon Fritz (Henk Janmaat) met de sportieve dochter Gustl van de familie Katzensteg. Vader Katzensteg laat dan de jeugd van vader Gutbier zien, die ook wel van de meisjes hield, en deze jeugdvisie beslaat vrijwel de gehele operette. Het is nu dus niet eens een prins die huwen wil met een arm meisje, of een oude vorst die een jeugdige zangeres bemint en haar toch niet krijgt, doch de liefde tussen twee jongemensen, die alle listen te baat nemen en ook slagen. Dit alles wordt gebracht met vaart, gratie, charme en Weense vrolijkheid, waarbij alle artisten zich zeker van hun beste zijde laten zien. Het heeft geen zin, de ene artist boven de andere te noemen, het zij genoeg dat de Hoofdstadoperette ook nu weer haar goede naam eer heeft aangedaan en ook met deze operette haar weg wel zal vinden. In Februari keert men weer naar Bussum terug voor een tweede opvoering. N ar wij vernemen zal de Hoofdstadoperette vermoedelijk in April naar Duitsland gaan, waar een maand opvoeringen worden gegeven o.a. in Düsseldorf, Dortmund, Elberfeld, Keulen en EFsen. De keuze met welke operette is nog niet gemaakt, doch de meeste kansmaakt ,Zwei He n in drei vicrtel Takt". Var het voornemen naar Turkije te gaan, heeft men voorlopig afgezien, in verband met de internationale toestand. Het slot bracht een grote huldiging van artisten, dirigent en medewerkenden, waarbij het aanl 'eden van een overvloed van seringen. Vooral de dirigent Fredy Salten, die verdienstelijk de muziek arrangeerde, kreeg hartelijke woorden van dank, waarbij het publiek zich niet onb-fuigd liet.