De „Gooise Operette Spelers", die in het Casino na nauwelijks een half jaar voorbereiding debut,eerden met „Rip Rip" van Planquette hebben met deze keuze geen kwade greep gedaan. Zaker, het werk is wat drakerig. Maar de muziek is, vooral wat de tussenspelen en koren betreft, fris en aantrekkelijk, zonder bijzondere technische eisen te stellen. Helaas zijn -de aria's wel eens op het banale af en ook de teksten ervan verre van fraai. Maar dan is er weer veel spel aantrekkelijk in de dialogen. De jonge dorpeling Rip, die een schat uit vervlogen tijden in de bergen zoekt en tenslotte in een grot vindt, valt onder inivloed van de spelonk in een twintigjarige slaap. Zijn droombelevenissen, ontwaken en terugkeer in het dorp met alle complicaties bieden veel ruimte in de fantasie voor mogelijkheden tot uitbeelding. Van de vele medewerkers noemen we Cees de Nooy (Rip), Annie Ouwerkerk-Monnereau (zijn vrouw), Dick Vuyk (burgemeester), Harry Franke, (herbergier), Nelly Allertz-Ketema (zijn dochter), Ev. Wingelaar (arts) als degenen. die het stuk ieder naar eigen vermogen wisten te dragen. Het optreden van een jongen en meisje vormde even een aardig moment in het, geheel. De koren hebben ongetwijfeld een pluimpje verdiend. De frisse klank was een lust voor het oor. Het orkest, samengesteld uit amateurs aangevuld met enkele musici speelde correct. Sporadisch waren er kleine hiaten en ongelijkheden met de zang. De dirigent A. de Roo hanteerde het geheel met, grote, slagvaardigheid. Zijn intensies zijn steeds duidlijk. De De costumes waren goed verzorgd. Alleen de witte lakens, waarin de dorpelingen zich tijdens de droomscène hulden, misten toch wel werking en gaven geen blijk van fantasie. Ook van het dansnummertje dat overigens naar beste krachten werd uitgevoerd was toch wel wat anders te maken geweest, zowel choreografisch als wat betreft de costurnes. Uiteraard moesten we het operettetempo en de routine missen, ook de flair, om over dez.3 zwakke plekken heen te spelen en te zingen. Maar er was toch genoeg deze avond om de ontwikkeling van dit gezelschap in de toekomst met belangstelling te volgen. Een stampvolle zaal was uiterst voldaan met het gebodene. Een schat van bloemen besloot de voorstelling. W. M.