Van oudsher bestaat de behoefte aan lichte, 't leven positief nemende kunst, die aan de smaak van een groter publiek tegemoetkomt en vrolijk over levensproblemen heen zingt en speelt, zonder ze echter te miskennen. De hieruit gegroeide wereld der operette heeft zijn eigen bekoring en moeilijkheden van allerlei aard. Wat we als positief uit de opvoering van Der Vogelhindler door de Gooise Operettespelers in Gooiland te Hilversum allereerst naar voren zouden willen brengen is het enthousiasme waarmee gespeeld en gezongen werd. Er heerste vrolijkheid in het zingen, blijmoedigheid in het spel. Er is een duidelijk gemeenschapsgevoel ontstaan in de gezamenlijke opbouw tot de uitvoering. En dit alles zal de uitvoerenden terecht

'een zekere bevrediging hebben geschonken. Vergelijken we deze avond met die van enige jaren terug ('t Witte Paard), dan blijkt in de regie veel verbeterd (Tom Ros), al blijft het vooral in het groepsverband vaak moeilijk. Ook de muziek voldeed deze avond beter. De spelers kenden hun rol allen door en door. De dirigent Kees Peiger heeft de koren goed ingestudeerd. Het orkest, voor een groot deel samengesteld uit musici werkzaam bij de radio, stond vast in zijn schoenen. Een moeilijkheid vormde het feit, dat de koren blijkbaar langzamer ingestudeerd waren dan deze uitvoering vroeg, waardoor men niet steeds mee kon. Na een paar maten was het euvel dan weer hersteld.

Wat de rolverdeling betrof leek An van Ouwerkerk de enige der zangeressen en zangers met een geschoolde stem. Zij wist haar rol ook over het voetlicht te dragen. Daarbij was haar algemene instelling echter niet zoals men die zich van een keurvorstin voorstelt. Nelly Alertz bezit 'n alleraardigste „natuur"- stem. Maar er komt te weinig over het voetlicht. En dit laatste zou men eigenlijk van alle verdere spelers kunnen zeggen. Maar dat deerde niet. Waar men voor verrassingen kwam, dartelde men er vrolijk overheen. Alles ging op in vreugde tot zang en spel. Van de costuums (Jos. Gerritsen) en décors (W. Beyne) was veel werk gemaakt. Een tweetal balletgroepen waren ingevoegd, uitgevoerd door leerlingen van de balletstudio Nolavoa. 't Heeft deze jeugdige danseressen en danser zeker niet aan ijver en goede wil ontbroken. Nochtans missen we vooral de doorgaande beweginr – kwam al te veel en te lang tot E _,onder te worden gedragen. De algemene v. ,Lie tot zang en spel was niet aan het Lalrijke publiek voorbijgegaan. Men leefde sterk mee en was kwistig met applaus. Veel bloemen tot slet.

W. M.

HEDENMORGEN HEEFT de Nederlandse Ambassadeur te Rome, de heer H. N. Boon zijn geloofsbrieven aan president Einaudi overhandigd.