<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<text>
	<title>Enschedé—Feijenoord 1—2. Een moeilijke Rotterdamsche zege.</title>
	<p>De verwachting in het Oostelijk distriet en in Enschedé in het bijzonder, dat de kampioenschib van afdeeling II] door het zeer slechte spel in de laatste competitiewedstrijden er bitter weinig van terecht zou brengen en de kampioenscompetitie zou beginnen met een zware nederlaag tegen Feijenoord, is niet in vervulling gegaaji. Wel werd de eerste wedstrijd verloren, maar met het kleinst mogelijke verschil, en bovendien kan niet worden ontkend, dat Enschedé, wat het spel betreft, zeer zeker een van de beide punten hau verdiend. Door dezen wedstrijd heeft Enschedé zich voor haar publiek, dat in grooten getale was opgekomen, volkomen gerehabiliteerd. De Sportclub was in hef veld geenszins de mindere van Feijenoord, ja in den regel was zij zelfs een tikje sterker dan de Rotterdammers, die stieten op een tegenstand, dien zij vermoedelijk niet hadden verwacht. Enschedé begon zeer overrompelend en wanneer zij een paar goede schutters had bezeten, zou zij in het eofste kwartier van den wedstrijd een voorsprong hebben kunnen nemen. Enschedó^pntwikkoldc zoo&apos;n entttousiame, dat Feijenoord den geheelen wedstrijd door slechts een enkele maal baar gewone spel kon ontplooien Het meest opmerklijke was wel, dat van Heel door het speltype van Ewsehedé zoo van zijn stuk werd gebradht, da,t hij de minst goede middenspeler van Feijenoord was. Do Enschedésche centerhalf Veldkamp sr. beheersclite door zijn zeer forsch, maar nimmer unfair, spel het geheele middenveld, en mede door zijn uitstekende baltechniek was hij een groote steunende kraoht voor de Enschedésche voorhoede. Deze laatste was weer het zwakste deel van de ploeg. De Voorhoede, welke beter samenspeelde dan in de laatste wedstrijden, miste, het goede schot en door te weinig doortastendheid kon geOTi succes worden geboekt. Bovendien werd de gevaarlijkste man, NageOs, voortdurend bewaakt. Het zeer snelle, geestdriftige spel, dat de Knschedé&apos;ers den geheelen wedstrijd vertoonden, brak de kracht van de Feijenoord-niiddenlinie in de eerste helft geheel ; deze bepaalde zicJh voornamelijk tot verdedigen, en de voorhoede was vrijwel op zichzelf aangewezen. He* beste deel van de Fcijenoordplotv wns de verdediging, waarin keeper v. Male schitterde. I&gt;? middenlinie kwam er eerst in de tweede helft beter in, maar zij bereikte nimmer haar gewonen vorm. De voorhoede, hoewel beduidend beter dan die van Enschedé, moest het geregeld afleggen tegen de defensie der Sportclub: het was voor de Rotterdammers een geluk, dat Baendregt goed op dreef was en deze speler was h&quot;t, die mede profiteerde van de fouten van den Ensohedéschen keeper en daardoor de overwinning voor zijn vereeniging wist te behalen. Bij Enschedé waren de backs uitstekend, terwijl de enorm hardwerkede en forsch spelende middenlinie voortdurend de voohoede opstuwde, doch deze was over het algemeen niet erg gevaarlijk. % De wedstrijd. Er waren ongeveer 11.000 toeschouwers, toen om half drie scheidsrechter van den Dungen, uit den Bosöli, de volgende elftallen in het veld riep: Enschedé: doel: Kamst; achter: Heutink en Hagels; midden: Mulder, Veldkamp sr. en Veldkamp jr. ; voor: Huokriede, Nagels, Buddeke, Fröhlieih en Meilink. Feijenoord : doel: van Male : achter: Bul en van Dijke; midden: Bas Paauwe, van Heel en van Oven; voor: Hendriks, Duynhouwer, Groenendijk. Barendregt en van Heijzen. Enschedé trapt af, en onmiddellijk wordt ep n aanval op het Feijenoorddoel ondernomen, welken van Dijke afslaat. Direct daarop komt Enschedé terug en moet van Male ingrijpen. Feijenoord s door hot resolute optreden van Enschedé blijkbaar wat van de wijs gebracht, want de middenlinie bepaalt zich aanvankelijk tot verdedigen Al spoedig krijgt Enschede een corner te nemen, welke niets, oplevert en daarna schiet Buddeke rakelings naast. Enschedé blijft het eerste kwartier sterk &apos;n den aanval, maar de voorhoede is niet doortastend genoeg 0111 succes to boeken, en bovendien zet do Fei.jenoord-verdediging enkele malen met goed résultaat de buitcnspelvaO open. Bij den eersten goeden aanval van Feijenoord grijpt keeper Kamst den bal, maar Barendregt loopt hem dezen uit de handen. De jongste Veldkamp weet echter redding te brengen. Oan denkt een ieder Enschedé de leiding te zien nemen, als Buddeke handig door de verdediging glipt en voorzet: van Male tracht tevergeefs den bal te onderscheppen, Nagels zet er zijn hoofd onder, doch het leder vliegt juist over de lat. Enschedé blijft sterker, en van Male moet n °g verschillende malen ingrijpen. De eerste goal valt echter vuist aan den kant, waar men hem niet verwacht liad. Als Hendriks een hoogen voorzet geeft loopt Kamst te laat uit. Baendregt .kopt dan den bal over hem in het. net (O—1). Het spel beweegt zch nu eenigen tijd op het middenveld. Na ongeveer 30 minuten spelen geeft Nagels een scherpen pass naar links, waardoor Meilink een vrij veld voor zich heeft. Als van Oren toeloopt mist Meilink eerst, maar hij herstelt zich en geeft over aan Baiddeke, die van deze kans profiteert en onhoudbaar langs van Male inschiet fl—1). Tot aan de rust gebeurt er weinig bijzonders meer. Het Enschedésche doel verkeert nog eenige malen in groot gevaar als Kamst te laat uitloopt, maar de bal gaat over. De tweede helft. Na de rust is Enschedé weer het eerst in den aanval en weet Huokriede rakelings naast te Schieten. Het. spel, hoewel -van betrekkelijk laag gehalte, is echter wel de moeite van &apos;t aankijken waard, vooral door de groote sipanning. De partijen wegen nu uitstekend tegen elkaar op, en aan weerszijden worden aanvallen ondernomen. Die van Feijenoord dragen eefhter een heel (wat gevaarlijker karakter dan die van de Sportclub. Een hard schot van Barendregt werkt Kamst corner, welke hoekschop niets oplevert. Een corner op (het Feijenoorddoel heeft een scrimmage ten gevolge, waaruit Bul tenslotte zegevierend te voorschijn treedt. Ongeveer 20 minuten na de rust scoort Feijenoord zeer onverwacht het winnende punt. Van Dijke plaatst.den bal hard naar voren, Barendregt bemachtigt het leder, hij wringt zich tusschen de backs door. Kamst loopt te laat uit, waarop Barendregt laac in den hoek kan in «di ie ten (1—31. Enschedé laat den moed niet- zakken en onderneemt nog eenige attaques op het Feijenoorddoel,</p>
	<p>waar van Male thans zijn capaciteiten toont. Eens redt hij fraai bij een harden kopbal van Fröhïieth. Langzamerhand verstrijkt de tijd. tegen het einde krijgt Enschedé nog eenige kansen, maar de rechtsbuiten plaatst steeds achter. Van Male stopt nog een ver hard sohot en dan 13 het einde daar. D. H. C.Promotie. H. F. C. 6-0. Onbenullig spel der Haarlemmers. D. H. C. probeert thans voor de, vijfde maal in haar bestaan in het „dorada&quot;, de eerste klasse, te komen en aangezien de kans, dat zulks gelukt dezen keer niet gering is, ligt het» voor de hand, dat voor den eersten promotiewedstrijd der 1&apos;rinsestadbewoners enorme belangstelling bestond. Met kunst en vliegwerk had liét D.H.C.-bcstuur noodtribiines rond het veld laten aanbrengen, zoodat er in deze nauw begrensde omgeving toch nog een 11.000 toeschouwers ondergebracht konden worden. Onder dit talrijke publiek bevonden zich be« halve duizenden Delftenaren en talrijke Haarlemmers ook vele grooten uit de voetbalwereld, die waarschijnlijk meer present waren uit sympathie voor The Good Old, dan om eenige andere reden. Onder hen zagen we dr. van Proove, Karei Lotsy, secretaris Staal, mr. P. Droogleover Fortuyn en ook nog enkele internationals uit andere vereenigingen. Laten we aanstonds opmerken, dat D.H.C&lt; haar aanhang dezen middag geenszins teleurgesteld heeft. Onder luide en aanhoudende aanmoedigingskreten heeft de dappere ploeg een 6—0 overwinning behaald, welke niet alleen alleszins was verdiend, maar die zelfs in de dubbele cijfers had kunnen loopen. l)e gastheeren toonden over een ploeg te beschikken, welke zeker het recht beeft om eindelijk haar kunnen in de eerste klasse eens te mogen toonen. Vooral de voorhoede is buitengewoon gevaarlijk. Deze linie telt enkele zeer snelle en doortastende spelers, die met den bal wel raad weten. De rechtervleugel v. d. Sloot—v. d. Bragt, was een constante bedreiging voor de H.F.C.veste en wanneer eerstgenoemden speler de kun^t van goed voorzetten nog wat wordt bijgebracht, zal liet gevaar van deze wing stellig nog grooter worden. Minder was de vleugel van Nellen— Post, maar wij kregen sterk den indruk, dat da internationaal, die het tegen don ^reroutineerden W 7 arasteker verre van gemakkelijk had, zich eenigszins ontzag — in verband met den wedstrijd België—Holland? — en zü&apos;h niet ten vol&apos;e gaf. De middenvoor Ditniars miste enkele mooie kansen, maar desniettemin is li&apos;? een speler d in de gaten gehouden moet worden. De middenlinie vormde eveneens een uitstekend geheel: zij was een goede stuwende kracht en &apos;zij sluit zich steeds perfect aatl bij de. voorhoede. Onbetwist de beste man van het trio was spil Pieterse, wiens begeestering in staat is de geliede ploeg tot goede daden te inspireeren Het zwakste deel van het elftal was de verde» diging. maar ten slott&quot; bWk zij tnch sterk genoeg om te voorkomen, dat de H.F.O.-aanvnl ook maar één enkele maal een geldig doelpunt scoorde. Root toonde zich een betrouwbaar doelman. Tegen dit goede spel der Delftenaren stak het vertoonde van H.F .c. wel heel sterk af, er was zeker een klasse verschil tusschen. In den beginne hadden alle Haarlemsche spelers danig last van zenuwen: hieTnan vermocht zelfs doelman van der Meulen, die voor het eerst sedert enkele weken weer uitkwam, zich niet te onttrekketi. The Good Old, demonstreerde een zielig, onbenullig spelletje, dat eigenlijk nog te slecht is voor de tweede klasse. &apos;Met de voorhoede was het beelemaal een hopeloos geval. Bijna geen enkele aanval werd behoorlijk afgewerkt en zij waren bovendien alle zoo doorzichtig, dat de Delftsche defensie gemakkelijk tiidig maatregelen kon nemen om onheil te voorkomen. De heste van het kwintet was de rechtsbuiten Hagenaar. De middenlinie had de veteraan Frits Kuipers we&lt; r eens in haar midden: een succes was d : t niet. want hoewel hij zich fit gevoelde, kan hij het tempo niet meer volgen en bovendien liet zijn balcontróle nog a! te wenschen over. Later als middenvoor voldeed hij evenmin. Een goeden indruk maakte de rechtshalf R. Jongoneol, doch alleen was hij niet in staat zijn voorhoede aan het. werk te zetten. De H.F.C.-verdediging was goed. maar de steun der middenlinie was te zwak, om do snelle en enthousiaste Delftenaren in bedwang te kunnen houden. Wamsteker. de oud&quot; geroutineerde rot. was de beste. Doelman v. d. Meulen. die, zooals gezegd, ook last van zenuwen had. maakte een paar foutjes, waardoor hij wellicht schuldig was aan één of twee doelpunten, maar daartegenover staat, dat liii ook menigmaal on verbluffende manier ziin heiligdom voor doorborin g behoedde. Zonder hem zou de D.H.C.-score zeker veel hooger geweest ziin. Onder al deze omstandigheden ligt het voor di hand, dat de striid een eenziidié&apos; karakter had en toen in de tweede helft D. H. C., bij ei ri 5—0 voorsprong, het wat kalm ging opnemen, was de aardigheid er af. We willen ten slotte nog opmerken, dat wedstriid in de allerbeste verstandhouding werd gespeeld, zoodat de Oosteliike arbiter de Wolf geen moeilijke taak had. De strijd was forsch, maar hij droeg geejnszins een ruw of unfair ka&lt; rakter. Over het spelverloop zullen we kort zijn. De Delftenaren wonnen den toss en zij begonnen met voordeel van de zon in den Tug. Reeds na vier minuten hadden zij succes, toen v. dj Meulen een hal wegsloeg, waarna v. d. Sloofi scoorde. Even later werd een buitenspel-doelpunt ge« annuleerd, maar het ywas slechts uitstel van executie, want na 7 minuten bracht Ditmars mefc een mooien hoogen bal den stand op 2—0. Twee minuten later sooorde H.F.C., doch dits doelpunt werd ook geannuleerd wegens buitenspel. Kort daarop sooorde Dorsman bijna, maar doelman Boot kon de situatie nog juist redden. Na een half uurtje — D.H.C. was al dien tüd bijna constant in den aanval geweest — sehetkln het maar heel weinig of R. ,longenee] had den bal in eigen doel gewerkt; v. d. Meulen kon den bal nog net wegtrappen. Even later krees» Miezerus bij een H.F.C.-doorbraak voor open doel een kans, maar hij schoot nog naast. Tweemaal ontkwam daarop het H.F.C.-doel op fortuinlijke wijze aan doorboring. Een halve minuut voor de rust loste v. d. Bragt een pracht schot, dat door v. d. Meulen met de vuisten werd gekeeTd, v. d. Sloot ving het Ieder echter op en sooorde het derde Delftsche doelpunt. Na de hervatting werd hot H.F.C.-dool weer vrij spoedig belegerd, er werden enkele moo&apos;a kansen gemist, maar na 10 minuten bracht v. d. Bragt den stand op 4—0. Een minuut later</p>
	<p>begoot v. d. Sloot cm snelle rush met een goed siiiot, dat doel trof, 5—0. Practisch was het hiermede afgeloopen, met H.F.C. was het nu lieelemaal mis en de Delftenaren geloofden het nu verder wel. Zij zorgden er voornamelijk voor, dat de Haarlemmers hij een uitval geen kans kregen om te scoren. Ken vijftal minuten voor het einde maakte v. d. Bragt er met een onbenullig trapje via den paal 6—0 van, waarmede ook het einde kwam. IV samenstelling der ploegen was: 1). H. C. : Boot: W. v. Nellen en P. Dorjee; Bakker, Pieterse en H. Dorjee; v. d. Sloot, v. d. Brngt. Ditmars, Post en J. v. Nellen. &apos;I. F. C.: v. d. Meulen; Wamsteker en Smit; R. Jongeneel, Kuipers, P. Jongeneel; Höck, Kruyer, Miezerus, Dorsman en Hagenaar.</p>
</text>