Om het kampioenschap van Nederland werd Heracles met 4—1 geklopt. Feijenoord kwam pas na de rust op dreef. De strijd tusschen de vijf afdeelingskampioenen om den nationalen titel is ingezet met een ontmoeting tusschen Feijenoord, kampioen van afdeeling 11 en Heracles, de club, die in het 0ostelijke district den titel heeft gewonnen. Het is nog geen jaar geleden, dat het Rotterdamsche stadion in gebruik werd genomen en reeds heeft Feijenoord er voor zorg gedragen, dat er voor de tweede maal wedstrijden worden gespeeld om het kampioenschap van Nederland. Het vorig jaar trokken de kampioenswedstrijden tegen Ajax, Go Ahead en P.S.V. in het Feijenoord-stadion ieder ongeveer 40.000 kijkers, maar die geweldige belangstelling — voordien ongekend in ons land — meende men voor een niet onbelangrijk deel te moeten toeschrijven aan het feit, dat men het nieuwe stadion wilde zien en dat men meer daarom kwam dan om naar voetbal te kijken. Het lag dus voor de hand, dat nien, nu het nieuwtje van slechts te komen kijken, er toch wel,af is, benieuwd was, hoeveel menschen èr thans van Feijenoord's eersten 'kampioenswedstrijd getuigen zouden zijn; te meer, waar een week geleden Feijenoord—Xerxes als „gewone" competitie-wedstrijd ongeveer 45.000 toeschouwers had getrokken; die waren er nu misschien niet precies, maar 40.(XX) waren er in elk geval toch wel. Dat het publiek een mooien wedstrijd te zien heeft gekregen, kan niet gezegd worden en vooral in de eerste helft heeft het vertoonde spel bitter weinig om het lijt gehad. Heracles had een invaller voor De kkers, die in den wedstrijd tegen Go Ahead een dusdanige verwonding had opgeloopen, dat hij ditmaal niet van de partij kon zijn. Zijn plaats onder de lat werd ingenomen door Groenveld, 'n speler uit het vierde elftal van Heracles, maar gezegd dient te worden, dat hij, na een iet of wat nerveus begin, het er lang niet slecht heeft afgebracht. Feijenoord had Vrauwdeunt, die al een paar malen

bgwezen had nog niet geheel fit te zijn, vervangen door Sinke. Alle omstandigheden werkten mee om een goeden wedstrijd te verwachten, want liet veld verkeerde in prima toestand en het weer kon bijna niet mooier zijn. Maar, zooals gezegd, liet werd een tegenvaller met name wat betreft het eerste gedeelte van den strijd. Wie het niet geweten had, zou door het spel stellig niet op de gedachte zijn gekomen, dat hier twee eerste klasse kampioensploegen in actie waren. Er zat geen verband in de ploegC het plaatsen was slecht, het schieten slordig en bijna geen enkele maal werd er systematisch een behoorlijke aanval opgezet. Aanvankelijk hadden de zenuwen sommige spelers te pakken en daaraan moest men dan ook eenige ongewone mistrappen wijten. \ Maar wie gedacht had, dat het spoedig wel beter zou worden, bleek toch de plank mis te hebben geslagen. Het bleef voetbal, zooals dat in de eerste klasse niet thuis hoort, het was bijna steeds een heen- en weer getrap, dat de menschenmassa niet in vervoering mocht te brengen. Daar kwam nog bij, dat er te forsch, vaak zelfs veel te hard — op het ruwe af — gespeeld werd. Het kwam ons voor, dat Tusveld begon met al te forsch spel, daarop werd gereageerd en toen vonden verschillende spelers het blijkbaar noodig om bij elke gelegenheid duwen uit te deelen, vaak zóó onnoodig, dat het spel er niet weinig door ontsierd werd. Scheidsrechter van Moorsel deed zijn uiterste best om de teugels in handen te houden, maar sommige overtredingen geschiedden zoo geniepig, dat het hem niet euvel kon worden geduid, dat hij niet alles zag. In de eerste helft werd er nie.t gescoord en het spel was aan beide kanten zoo slecht geweest, dat geen der partijen, ook een doelpunt verdiend zou hebben. Na de rust kwamen de goals. Binnen twintig minuten had Feijenoord zich door de Vroet, Sinke en Kantebeen, van een veiligen .'3—0 voorsprong verzekerd. Het was duidelijk, dat daarmede ook de strijd beslist was. Feijenoord tapte in'de tweede helft uit een heel ander vaatje dan in de eerste. De ploeg vormde toen weer een goed sluitend geheel. De beide backs hadden niet veel moeite met de voorhoede van Heracles, die maar niet op gang kon komen; de middenlinie steunde perfect, zoodat de voorhoede van Feijenoord aanval na aanval kon opzetten. En in het aanvalsquintet werd herhaaldelijk zoo vlot gecombineerd, dat Knoef en Koldewijn, die te voren toch wel getoond hadden hun mannetje te kunnen staan, van het kastje naar den 'muur werden gestuurd. Tusveld maakte daarna een goed tegenpunt, maar Vente scoorde nog een vierde goal voor de thuisclub. Even voor het einde was Tusveld eigen rechter, maar dat was natuurlijk niet naar den zin van den scheidsrechter, zoodat hij naar de kleedkamer werd gestuurd. Hij verdiende die straf volkomen, want nadat hij al eerder gewaarschuwd was, vond hij het in de laatste minuten noodig Kuppen een trap te geven. Alles bij alles is het een wedstrijd geweest, die stellig niet aan de verwachtingen beantwoord heeft; al heeft Feijenoord door haar goede en ook productieve spel in de tweede helft veel goed gemaakt. Linssen was een van de weinige spelers, die twee maal drie kwartier een fraaie Êartij gespeeld heeft. In de tweede helft eeft de geheele Feijenoord-ploeg een uitstekenden wedstrijd gespeeld en daarom lieeft zij de overwinning ook wel verdiend. Heracles zal verstandig doen haar speelwijze eenigszins te herzien, want zij heeft voldoende goede krachten om ook met minder forsch spel behoorlijk voor den dag te kunnen komen. Een extra pluim verdienen Entjes en van^een, die niet alleen goed, maar ook voortdurend zeer fair hebben gespeeld. De elftallen waren als volgt samengesteld : / Feijenoord: doel; van Male; achter: de Groot en van der Heide; midden: Paauwe, Kuppen en van Heel; voor: Sinke, Kantebeen, Vente, de Vroet en Linssen. Heracle s: doel: Groenéveld; achter : Knoef en Koldewijn; midden: Entjes, Lassche en Schlosser; voor: Schipper, de Jong, Tusveld, van Veen en Jaarsma.

De wedstrijd Fedj.enoord— Heracles te Rotter dam (4—li. Een corner, op het. Heracles-doel,