In-aansluiting aan het telegram van gisteren beseffende de redding van de leden der Shackleton-expeditie, maakt de „Daily Chronicle" het volgende verhaal openbaar van Shackleton. Met het 70-tons stoomschip „Yelcho", uitgerust; op kosten der Chileensche regeering, zette ik een koers in', die mij in staat zou stellen Oliiiantseiland van 't Noordwesten uit te naderen, in de hoop dat het ijs naar 't, N oordwesten was opgewerkt. Mijn verwachting werd bewaarheid en op 30 Augustus om 1 uur 's middags bereikte ik het kamp onzer kameraden ;>p het eiland. Een uur later voeren wij huiswaarts. Wild, de leider van den troep, die op Olifantseiland achterbleef, meldt: Op 25 April werd het eiland overdekt door een dikke massa ijs. Onze troep had slechts' een smalle strook land tot; zijn beschikking, 250 yards lang en 40 breed. Wij maakten een verblijfplaats van twee booten, steunende op de rotsen, die door een sneeuwstorm in Mei bijna in zee werd gesleurd. Met het? voedsel moest; uiterst spaarzaam worden omgegaan. We konden slechts één warm maal per dag nuttigen. De vleeschrantsoenen, dié voortdurend minderden, werden aangevuld cjoor pinguins, visch en napslak. Zeehonden konden het eiland niet bereiken wegens het ijs. Het; weder was afschuwelijk, doch hït verbeterde in Juni. Van één man moesten de teenen worden afgezet. In 't midden van den winter waren, wij voortdurend door een wade van mist en sneeuw bedekt. Telkens als de zee openging, werd onze hoop op redding vernieuwd. De drie vorige pogingen om ons te redden blijken te zijfi samengevallen .met tijdstippen dat het eiland door ijs overdekt was. Op 28 Augustus dreef de storm het ijsvak van het eiland en op 30 Augustus zagen wij in de jagende mist de „Yelcho", die door een nauwe opening tusschen de ijsbergen doorstuurde.