Hagenaars mochten nog tevreden zijn Aanvalsspel was van beide kanten niet tegen de verdediging opgewassen De Haagse kampioenschapscandidaten speelden vanmiddag tegen Feijenoord over het geheel genomen toch niet als een ploeg, die zich bewust van het grote belang, dat er op het spel staat, desnoods ten koste van de allergrootste inspanning van de beide kostbare punten meester maken wil. Behoudens een korte periode in de eerste helft van de strijd, tóen krachtige Haagse aanvalsgolven onophoudelijk probeerden de Rotterdamse defensie te overspoelen, was er geen sprake van enig overwicht van ADO — integendeel, meestal beheerste Feijenoord het spel en waren het de Rotterdammers, die het doel bedreigden. Wat ons bovenal tegenviel was het aanvalsipel van ADO. Dat miste snelheid, verrassing en doorzettingsvermogen. Het was bijvoorbeeld toch wel heel merkwaardig, dat de Haagse voorhoede in de periode dat zij het Initiatief had, niet ook maar één enkel, goed of slecht, schot loste! Westhoven toonde zich een goed spelverdeler. Herhaaldelijk zette hij met een aardige pass zijn vleugeladjudanten aan het werk, maar die slaagden er slechts zelden in de bal in het doelgebied te brengen, dat wil zeggen zodanig, dat het binnentrio er iets aan hebben kon. De fel op de bal zittende Feijenoord-verdedigers, van wie wij Bas Paauwe bijvoorbeeld sinds lang niet zo hard hebben zien zwoegen, zetten hun telkens de voet dwars. Maar ook al belandde de bal eens voor het doel, dan gebeurde er nog niets waarvoor Vlietstra zijn handen eens uit de mouwen moest steken, want het langzame reageren en doorzichtige spel van het binnentrio gaf volop gelegenheid tot Ingrijpen. . Door dit alles zag men dus in den beginne een steeds aanvallend ADO, dat in het ve.d goed werk deed maar dat voor het doel niet bijster gevaarlijk was. De Feijenoord-voorhoede was als gewoonlijk ook nu niet erg sterk en zeker niet productief. Vooral Bens, die eerst als rechtsbuiten en later als rechtsbinnen geprobeerd werd, was een zwakke schakel en Vrauwdeunt had van die kant dus weinig steun. Aan de andere zijde

ras het met Sinke en Linssen aanzienlijk beter. Van die kant kwamen de grote gevaren voor den Haagsen doelman en ware het niet, dat Tap zo buitengewoon goed op dreef geweest was en in staat gebleken was tot het troeven van elk handigheidje en trucje dat Linssen voor hem verzon, dan zou het er donker uit gezien hebben. Hoewel — ook Choufoer toonde zich een groot struikelblok. Met ogenschijnlijk zeldzaam groot gemak greep hij telkens resoluut in, waarbij hij de

man bleek, die prima kijk op de gevaarlijke through-passes naar Vrauwdeunt had. De Hagenaars slaagden er zo, dank zij hun actieve verdediging in de stand voor de rust blank te houden, hoewel er enige gevaarlijke momenten geweest waren. Na de pauze scheen Feijenoord het heft in handen te willen nemen, maar dat zat de rood-witten niet glad. Het was of ADO op het opdringen van de Feijenoord-middenlinie gewacht had om met een snelle uitval een doorbraak te kunnen forceren. En dat lujcte, met wijd-open, overrompelend snel spel, waarbij de bal van het midden ineens ver naar voren gespeeld werd om dan van de hoekvlag af prompt in het doelgebied gezet te worden ten einde den naar binnen gezwenkten buitenspeler een pracht-kans te geven. Het werd een juweel var. eer. doelpunt. Feijenoord’s gelijkmaker was trouwens ook van prima kwaliteit en werd eigenlijk op dezelfde wijze gemaakt, al had Linssen dan nog even een scherp duel met Tap. Na die doelpunten was Feijenoord meestal Meester van het terrein. ADO vond de stand blijkbaar bevredigend, want meer nog dan voorheen trok de middenlinie zich in de verdediging terug. Ook de binnenspelers kwamen

terug en zo stond daar een Haagse voorhoede van drie man, die haar geluk met uitvallen beproefde. Vergeefs echter, even vergeefs als Feijenoord’s pogingen de Haagse verdediging te breken. A.D.O. valt aan Over het verloop van de strijd het volgende: De eerste gevaarlijke aanval komt van ADO als Westhoven een fraai afgemeten pass naar Vreken geeft. Deze start echter te langzaam en de Feijenoord-verdediging kan ingrijpen. Dan gaan de Rotterdammers er over rechts vandoor. Zaanen speelt handig tussen een paar Hagenaars door naar Vrauwdeunt, die voorzet naar Sinke. Diens keiharde vliegende schot stopt Koek keurig. Er volgt een periode, waarin ADO het meest in de aanval is, maar werkelijk gevaarlijke momenten ontstaan er, dank zij het energieke verdedigen van de Feijenoorders, toch niet. Aan de andere kant daarentegen leveren twee aanvallen op het Haagse doel twee fraaie schoten van Sinke op, die Koek evenwel onschadelijk maakt. Langzamerhand wijzigt zich het spelbeeld nog meer ten gunste van Feijenoord. De Rotterdammers komen vaker in de aanval en eenmaal, kort voor de rust, heeft Vrauwdeunt bijna succes als de bal over den uitgelopen doelman Koek heengesprongen is. Choufour en De Jong werpen zich echter tegelijkertijd voor de bal en Vrauwdeunt’s voet en daardoor bezweren zij het grote gevaar. Aan de andere kant levert Vlietstra iets dergelijks als Van der Tas en De Heer al samenspelend Op hem af komen. Zijn moedige duik naar de bal stelt hem even buiten gevecht. Feijenoord dringt dan krachtig op. Er volgden twee hoekschoppen — de eerste van de wedstrijd — op het Haagse doel en Koek mag blij zijn, dat hij de bal nog te pakken krijgt als de kleine Vrauwdeunt hem die uit de handen loopt. Dat was bijna een doelpunt! Ook ADO gooit er een schepje op met het gevolg, dat de Hagenaars voor de eerste maal werkelijk gevaarlijk worden. Eversteyn dringt door tot Vlietstra, maar zijn schot wordt onschadelijk gemaakt. Nog gevaarlijker is het schot van De Heer even later. Vlietstra werk het met een fraaie val net corner. Overigens blijkt alles vergeefs want de scheidsrechter heeft buitenspel geconstateerd. Onmiddellijk na de hervatting onderneemt Feijenoord enige aanvallen die met moeite | afgeslagen worden. Een snelle uitval van ADO biedt De Heer een fraaie kans. Zijn schot wordt echter gestopt. Ook een kopbal en een Schot van Westhoven hebben geen succes. Feijenoord bijt ferm van zich af. De Rotterdammers openen een groot offensief, dat

echter op de Haagse verdediging strandt. Een snelle uitval van ADO, waarbij Tap fraai werk levert en Vreken prachtig doorgeeft aan v. d. Tas stelt dezen laatsten in staat te doelpunten (0—1). Bijna volgt er dadelijk weer een doelpunt als drie Haagse voorhoedespelers tot in de Feijenoord-doelmond doorgedrongen zijn en om beurten vuren. Met veel geluk houdt Vlietstra zijn heiligdom echter verder schoon. Even mooi als ADO de leiding nam, maakt Feijenoord gelijk. Het is Vrauwdeunt die met een fraaie pass Linssen gelegenheid geeft met een listig draaiballetje Koek te verschalken (1—1). Feijenoord blijft dan geruime tijd in de meerderheid. Het komt zelfs zo ver, dat ADO geheel op eigen speelhelft teruggedrongen wordt. Maar hoe de Rotterdammers ook werken, een doelpunt komt er niet. Schoten van Linssen, Sinke en Vrauwdeunt en ten slotte warempel nog van Bens zijn öf zwak gericht öf worden gestopt. Tijdens een uitval van ADO komt het einde.

De elftallen Feijenoord: Vlietstra, d.; v. d. Lelie en v. d. Heide, a.; Paauwe, Kuppen en Van Heyzen, m.; Bens, Zaanen, Vrauwdeunt, Sinke en Linssen, v. A.D.O.: Koek, d.; De Jong en Choufour, a.; Tap, v. d. Berg en Loof, m.; Vreken, Eversteyn, Westhoven, De Heer en v. d. Tas, v.

LINSSEN (Foto A.P.-archief)