<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<text>
<title>De Tango te Lenden.</title>
<p>Over dezen, in Holland en IndiA nog maar matig populairen dans schrijft de correspondent te Londen van do Tel. dd. 1 Novemoer: Ik zie het er nog van komen, dat men bier des ochtends, by bet nuttigen van de ham-andeggs, den Tango aan den cntbyfiifel gaat dansen. Die opwindende nieuwó dhns, is net blasépubliek compleet iu den bol geslagen. Z(jn ueerienappy iu de balzaal is niet meer voldoende, Evenmin beeft men er genoeg aan, ia alle variété-tb Atera den Tnango op bet tooneei te zien uitvoeren door artisten van allerlei soort, die er grof voor worden betaald. Neen, ook deatternoon — tea moet er door worden opgeluisterd. Men kan de „cup whieb ebeera but hot iuebriates”, niet meer ruBtig genieten. En de afternoontea placht bier een oogenblik van kiame verpoozing en aangename ruit te zyn. De auto’s en vlieg, machines schynen ons echter de koorts van rusteloosheid in de leden te hebben gejaagd. Wy moeten immer in beweging zyn en beweging zien. En Hélst zoo druk en levendig mogeiyk. . andaar de malie populariteit van den Tango. De Yankees hebDen wat-op bun geweten Zij begonnen met de wilde ragtime muziek in zwang te brengen. De lango ie naar een spruit vau. Hy kwam bier, zag eu overwon. Londen kreeg de Tango koorts en werd er volslagen erazy</p>
<p>van. De mu9ic halls gingen tegen elkander con- 1 ©urreeren, door de beste Tango dansers te engageeren. De vlugste beenen werden het grofst betaald. Met fatsoen werd minde* rekening ge- c houden, .ofschoon hier de censuur een oogje ig, c het zeil &quot;hield om te zorgeg, dat men niet te ver é ging? En als de censuur een oogje dicht kneep, 1 dan waren de geestelyken des te waakzamer, i Hetgeen hier pas de Fransche danseres Gaby Deslys, ex-koning Manuel s vroeger liefje, in het i Palace Theatre ondervond. De splinternieuwe populaire dans bracht het uitgaande publiek, iu goeden doen en bias* vaD verveling, glad van streek, vau mal tot erger. Nu hebben wij, zoowaar, al „Lange teas“ gekregen. Zij* zijn -hier- nog waar enkele wesen oud, maar reeds, zeer -populair. De vroegere ping pang manie was, vergeleken daaiby, een wissewasje. In enkele groote Londensche schouwburgen worden iederen dag matinees van den nieuwen daus gegeven. Aien betaalt een daalder entree. Voor die twoand&apos;six, zit men er chic aan tafeltjes, ontvaugt er thee met gebakjes. En terwijl men zijü tong brandt of streelt, I wordt op een tconeel de Tango gedanst. Zelfs in het;.? ^i,ej£fy-oë» Princes’ restaurant vaa Piccidilly, hééft uièn iederen middag zoo’n fuifje. Hetd^fflge Carltón Hotel deed er ook aan mede Ma-r1: fietf Oiieen’a Theatre, in Shaftesbury Avenue, en het &lt; ouden Opera House, in Kings way, z\jn de tempel3 der Jango-teas. waar een levenslustig publiek dien nieuwen dans meer aanbidt dan den ouden drank. • Er zijn in de wefèltfötad genoeg dames en heeren, die den godganschen dag niets te doen hebben, slechts voor vermaak leven en het &apos;best betalen kunnen. Zij vormen van het uitgaande&apos;«publiek wel dd kérb, maar zijn de gezondste&quot; mï juist niet: Het leven kan hun nimmer vermakelijk genoeg zijn. Naar de dolste dingen haken zij net meest. Lang zullen zü bij de afternoon- tea wel niet stil naar dea aaniStekelijken dans blijven zitten kijktn. De tbee zullen zij er dia voor laten staan. En dan zal het niet lattg duren, of zullen des morgens den Tango om: de ontbijttafel dansen, den lunch er mee opluisteren, heb diner er mee opluisteren, het diner er&apos;door- verhaasten en met Jeu Tango naar bed gaan. Een voortreffelijke manier, om van de wereld der smarten ’n gekkenhuis te maken ! Trouwens, hier in Bedlam, of hij ons in Meeronberg, doet men zulke malle sprongen niet. „Hoegrooter dwaas, hoe beter danser&quot;, heeft eens een •Engelsche dokter gezegd. Over het algemeen gaat dat: niet op, maar wel ten opzichte van den Tango En iango-teas slaan het record van alle dwaasheid.</p>
</text>