Mijn heideland, waarop ook de enkele dennenboompjes hun paarsen kruin verheffen, herbergt een prachtige boschhagedis vaneen paar palm lang en prachtig geteekend aan kop en zijden. De felle oogjes worden omrand dooreen hooggeel ringetje en schitteren als een robijn in goud gevat. Gaarne verbergt deze eenzame boschbewoner zich tusschen de kleine heidestruikjes of duikt weg onder de glibbige geworden slakken die inde beide hoeken de rotspartij vormen. Kleine torretjes kruipen over den zandigen grond en een bruin kikkertje zit op het topje vaneen rots zwaar te ademen als een hond die een enorme vracht getrokken heeft. Alleen houdt hij zijn lange tong binnen en slaat die pas uit heelemaal uit, want de tongwortel zit bij het diertje vóór inden bek als een vliegje het waagt in zijn nabijheid te komen spelevliegen. „Hap! ik heb je”, zegt hij dan en het kleine insect gaat naar binnen als klokspijs. De bevolking van het weideland is een beetje anders. Daar springen groene kikkertjes in het gras tusschen de miniatuur knotwilgjes en plonzen zoo nu en dan in het frissche nat van den groenen vijver. Even onderduiken of er niets voor ze te bikken valt en dan komen ze weer boven, om aan den anderen kant, inde heidestreek den poel te verlaten. Daar, in het gele zand voelen ze zich echter niet op hun gemak en langs eender verbindingswegen tusschen zand en klei, springen ze weer naar de wei terug. Hier kronkelt ook de watersalamander tusschen het koele gras en zijn weeldige kam steekt boven de grassprieten uit. Zijn veelkleurige buik schuift als een snoer edelsteenen over den grond. Tot hij het poeltje, midden in mijn paludarium bereikt, even voor de rank wipt en de diepte in salamandert, als ik ’t zoo zeggen mag. En zoo is mijn aquarium-wrak, herschapen ineen paludarium-nabootsing, waarin ik dezen zomer nog best wat genot beleven kan. Nee, de twee strooken grond tusschen zand en klei, laat ik niet braak liggen : van de eene maak ik een boomgaard, door enkele granaat appel-potten inden grond te steken, de tweede herschep ik ineen kreupelboschje en zaai daar wat elzenzaad uit, Als ik ietwat handiger was, sloeg ik over mijn vijver, midden in mijn paludarum een rustieke burg, die zand en klei met elkaar verbond. Ik wil maar zeggen, dat met een beetje handigheid en een goede dosis fantasie vaneen dingsigheidje als ’n kaduuk aquarium toch ontegenzeggelijk is. nog wel iets aantrekkelijks ma ken valt.