Rotterdamsch Operette Gezelschap.

’n Kat inde zak.

Werkelijk, het was ’n l>lij weerzien na zooveel maanden van Rottevdamsche operetteloosheid. ’•> was stemming aan beide zijden van het voetlicht en de zaal was bezet op een wijze, welke deed vermoeden, dat het Rotterdamsch Operette Gezelschap nog zooveel vertrouwen inde stad geniet, dat het publiek niet vreesde met de operette ’n Ka t inde zak van Szilagyi met muziek van Michael Eisemann een kat inden zak te koopen. Dat vertrouwen is geen oogenhlik beschaamd. Deze wuntersportweekeinde-hiistorie is niet belangrijker dan de meeste operette-lihretti, het wemelt van de gebruikelijke misverstanden en verwisselingen van de even gebruikelijke typen, het einde bestaat uit de twee gelukkige paren, die elkander krijgen, maarde wijze, waarop Van Aerschot en Boskamp c.s. het schema met hun fantasie aanvullen en de verzorgde vertooning' stempelen het geheel tot eender aardigste uitvoeringen, welke men den laatsten tijd te Rotterdam zag. Na acht maanden afwezigheid deed het weerzien van dit gezelschap met zijn twee vakkundige, van hun zaak zoo zekere komieken dubbel prettig aan en men hoopte, terwijl men van de eene lachbui inde andere getrokken werd, dat tan Aerschot en Boskamp niet zóó lang meer in stilzwijgen zullen volharden. Vooral Van Aerschot was in deze vertoonin.g bijzonder op dreef. Hij had oók als regisseur zijn vondsten en dio van de „fotowas al heel raak! In Berry Kievits. even pittig, geestig en ad rem als vroeger in haar revuesketches, !ha>d hij een uitmuntende tegenspeelster die op haar beurt geëvenaard werd door Pola Gortez. Deze maakte vanlliaar tot vampier getransformeerd „proVincie-gansje ’ een type, dat met charme en raffinement Bob. Milten, die als vertegenwoordiger van den eeuwig donmicn. ouder. Adam het onderspit inden strijd der liefde moest delven, om haar charmante vingertjes wond. Johan Boskamp gaf weer een van zijn onmogelijk dwaze creaties als de leverancier-op-afbetaling en hij het vermoeden, dat er inden loop van de dagen nog wel ’n schepje bovenop zou worden gelegd. Ellen Durieux was uitstekend als de op vorstelijke schoonzoons jagende moeder en Alex Hoek, Dirk Janse, Ben Frericks, Jan Boezer, Willy Ruys en Narda Schmitz verzorgden met entrain en nauwgezetheid de rollen van het tweede Ilan op een wijze, rlie de voorstelling in haar genre tot een geheel van het eerste plan maakte. Enkele intermezzi verdienen nog afzonderlijke vermelding: de Sahara-scèns van Boskamp en Berry Kievits en de opcra-parodie van Van Aerschot en Berry Kievits. De muziek van Eisemann is van het zoetvloeiende schlagertyne dezer dagen, hier en daar met een bescheiden illustratief element. /ij werd opgediend door twee vleugels Wel ietwat schraal dus, doch de heeren Neef en Querido hebben met hun instrumenten onvermoeid gewoekerd en hun aandeel in het succes van de vertoóning was niet gering. Het werd ook als zoodanig bij het groote première-applaus, vlak voor de pauze, door artiesten en publiek erkend. Een sctiat van bloemen gaf aan de eerste uitvoering een feestelijk karakter en inden bijval en de vele cpeji doekjes hoorde men een klank van voldaanheid, welke het beste belooft voor het succes van deze vertooningen-reeks.