Feijenoords gelijkmaker viel pas inde laatste minuut. Na haar glorieuze 10—0, de vorige week op Xerxes behaald, viel het resultaat van Feijenoord tegen HBS nogal tegen, en menigeen vroeg zich af of hier dezelfde voorhoede aan het werk was, die er acht dagen geleden zoo lustig p los gescoord h.ad. De eerste tien minuten leek het er wel op dat Feijenoord opnieuw een fiksche zege tegemoet ging. De Hagenaars kwamen er n.l. zoo. goed als niet aan te pas en met geraffineerd samenspel trokken de rood-witten telkens ten aanval. Wel toonde de Haagsche verdediging zich onmiddellijk van haar beste zijde, de uiterst trapvaste achterspelers beheerschten de situatie voor het Haagsche doel volkomen en doelman Pellikaan kreeg dan ook voorshands wei nig moeilijks. Maar welke Feijenoorder bekommerde zich daarom? De doelpunten zouden best komen; daarvoor sloot het spel va?, Feijenoord

te goed. Kuppen, zwoegend als steeds, gaf het aanvalsquintet zijn vollen steun en zoo bleef dit vijftal geruimen tijd sterk in het offensief. De doelpunten kwamen echter niet, eenvoudig omdat de Haagsche defensie tóch te sterk bleek en bovendien door de sobere schotvaardigheid van het Rotterdamsche binnentrio. En toen de strijd een kwartier oud was, kwam ook de aanval van HBS er meer aan te pas en was het sprekènde overwicht van Feijenoord gedaan. Die Haagsche attaques bleken verre van ongevaarlijk, vooral door het oordeelkundig spel van v. d. Vegt. En als midvoor Herklots een betere partij had gespeeld, zou Van Male het waarschijnlijk heel wat lastiger hebben gekregen dan hij het nu had. Zoo ging de strijd langen tijd goed gelijk op en alleen kon Feijenoords samenspel wat hooger getaxeerd worden dan dat van I_BS. o—l Toen vrij onverwacht HBS de leiding nam dooreen feilen kogel van v.d. Vegt, leefde het enthousiasme bij Feijenoord weer wat op, maar de aanvallen waren te slapjes om tegen de robuste Haagsche verdediging succes te kunnen boeken. Linssen, ook nu weer de beste vooi. waarts, mocht dan al veel moeite hebben met den met jeugdig vuur spelenden ouden rot d' Fonseca, meermalen bood hij toch zijn binnentrio kansen om te zoenen en het lag dan ook niet aan hem, noch aan Kuppen, noch aan Paauwe, dat de gelijkmaker uitbleef. Haagsche voorsprong vergroot Bepaald ongunstig ging het er voor Feijenoord uitzien toen tien minuten na de rust Langelaan in samenwerking met een clubgenoot den bal opnieuw langs Van Male plaatste. Even scheen Feijenoord uit haar evenwicht en zij moest het initiatief eenigen tijd geheel en al in Haagsche handen laten. Maarde rust in het rood-witte spel kwam terug en daarmee een fel offensief, dat na korten tijd tot een doelpunt van Kuppen leidde. De Hagenaars legden intusschen de verdediging van onze stadgenooten herhaaldelijk de moeilijkste problemen voor, die dikwijls door v.d. Heiden en v.d. Lelie slechts met de uiterste krachtsinspanning werden opgelost. Wel scoorde een Hagenaar nogmaals, maar scheidsrechter Holstein had buitenspel geconstateerd. Korten tijd later moest hij om dezelfde reden een doélpunt aan de andere zijde ongeldig verklaren. Toch n0g....! Het laatste kwartier brak aan en nog steeds zwoegde heel Feijenoord voor den gelijkmaker en werkte H.B.S. niet minder hard om den verkregen voorsprong te behouden. Een. omzetting inde rood-witte gelederen had al evenmin het gewenschte resultaat. En een ieder verzoende zich reeds met een nederlaag voor Feijenoord toen inde laatste minuut Zaanen een hoekschop zuiver voor doel plaatste, waar de bal tusschen een haag van spelers terecht kwam en over de lijn werd gewerkt. Zoo moest H.B.S. op het laatste oogenblik een voorsprong, dien het zoo kranig verdedigd had, toch nog prijs geven. De elftallen waren: Feijen o o r d: v. Male, v.d. Lelie en v.d. Heide, Paauwe, Kuppen en Heyzen, Zaanen, Vrauwdeunt, Barendregt, Sinke en Linssen. HBS: Pellikaan, Walhain en Taverne, d’Fonseca, v.d. Oever en Graafland, v. Zuiden, v.d. Yegt, Herklots, Langelaan en Kramer.

Kuppen zwoegde....