Het succes van de Eelder operettevereniging ADO in Eelde stoelt telkenjare op een aantal oni7erwoestbare pijlers. De eerste is de uitstekende en enthousiaste begeleiding door het orkest „Orpheus Kalma" onder leiding van Jan Lameris. Dan de decors van Boele Zuurman en de aankleding is niet alleen voor de hoofdrolspelers bijzonder goed maar ook bij de massascènes is die voor het hele koor tot in de finesses verzorgd en met veel liefde en fantasie samengesteld. De regie was dit jaar in handen van Herma Platje en zij heeft er een eigen stempel opgedrukt. In het eerste bedrijf traden een dozijn kinderen op, die een duidelijke rol in het stuk hadden en een zeer charmante inbreng. Hier is een amateurvereniging in het voordeel die in eigen woonplaats optreedt. Ook het optreden van violist Marius Greiner van het orkest als zigeuner op het toneel bij het lied „Kom Zigan" was als acteur en als temperamentvol zigeunerviolist een groot succes. , De balletten ingestudeerd door Anneke Schuitema waren weer een lust voor het oog door de charme waarmee ze werden uitgevoerd en van de dames zelf en de aankleding zodat het gebrek aan ruimte, vooral wanneer het hele koor op het kleine toneel stond, nauwelijks opviel. Voor een operette is vanzelfsprekend de zang hetbelangrijkst. Hierbij is het sterke punt van ADO het koor, dat wat weinig aan de bak kwam en een paar goede solisten. Grdin Mariza (Martha Steringa) en Graaf Tassilio ( Martin Haak) zijn de steunpunten van de vereniging, maar ook Grffin Lisa (Meta Pieters) en de zigeunerin Manja (Irene van Dijk) hadden een prachtige stem en zongen hun rollen bijzonder mooi. Een nieuwe aanwinst is Harm Wesseling uit Zuidlaren als de decadente Baron Zsupan. Hij zingt uitstekend en speelt overtuigend. Zelfs zo erg dat het direct duidelijk was dat hij geen huwelijkskandidaat was voor de hautaine Grffin Mariza en je het sneu vond dat de charmante Lisa op zo'n ei verliefd moest worden. De beste bijrol werd gespeeld door Jan Harms als Tschekko, hij was zowel geestig als rolvast wat niet gezegd kon worden van Henk Stuut als vorst Dragomir. Het is moeilijk lachen om een speler als je de pointe van zijn grap eerst al van de soufleuze hebt gehoord. Wat dat betreft speelden de zenuwen bij de eerste voorstelling vrijdagavond misschien een grote rol maar hier ligt nog een duidelijke taak voor regisseuse Herma Platje. Zij moet haar spelers in het vervolg beter onder de duim krijgen wat betreft het bestuderen van hun rol. De laatste pijler waarop ADO altijd kan steunen zijn vier uitverkochte zelen met enthousiast publiek, die het hun amateurs niet kwalijk nemen, dat zoals het vrijdag gebeurde in het tweede bedrijf plotseling aan een verkeerde scene werd begonnen wat via een korte pauze- werd hersteld. De zaal bleef enthousiast en genoot en dat is voor ADO het hoogste doel.