Van dan Balkan. Voorloopig is er vrede in den Balken. De mogendheden daar, voorzoover zij thans geheel en al vrede hebben en niet nog om de een of andere reden met een na.burigen staat overhoop liggen, sturen de lagere militairen naar huis en laten de landsverdedigers eindelijk eens genieten van de rust van den huiselijken haard. De Grieksche minister van Oorlog heeft na het sluiten van den vrede met Turkije ook niet meer gedraald, I maar dadelijk negen lichtingen van reservisten naar huis gezonden. Die mannen hebben nu al heel wat maanden onder de wapenen gezeten en zijn wat dankbaar, dat ze na zooveel ontberingen eindelijk weer huis-toe r kunnen. De Turksche bladen zijn goed te spreken over de gesloten vrede. Maar zij weten nog niet, of Turkije nu in den vervolge wel op goeden voet met Griekenland zal blijven, of dus een goede verhouding tusschen de beide I mogendheden zal kunnen ontstaan. Dat zal afhangen van de oplossing van de eilandenkwestie. Krijgt Turkije daarin gelijk, dan zal het volmaakte pais en vree worden. Maar zoo niet, dan zal Konstantinopel voortgaan met Athene met den rug aan te zien en dan zal men bij de eerste gelegenheid de beste, wederom aan het bakkelijen slaan. Zoo zeggen althans de Grieksche bladen. Maar misschien is het een beetje een waarschuwing voor het scheidsgerecht, om toch vooral niet weer de vrede te verstoren door Griekenland gelijk te geven. Een soort bedreiging dus, die weinig beteekent. De verdiensten van Jonesou in de vredesonderhandelingen worden aan Turksche zij. niet heel hoog gesteld. Niet dan schoorvoetend wordt erkend, dat zijn woorden wel eenigen invloed hebben gehad. De Turksche bladen geloeven dan ook, dan zonder zijn bemiddeling de vrede evengoed gesloten zou zijn. De Grieksche bladen laten zich heelemaal niet uit over de hulp van deze Roemeensche diplomaat.

Weinig nieuws uit den Balkan. De landen, die nog met elkaar over hoop lagen hebben vrede gesloten en het is uit met de gevechten. We zitten er nu eigenlijk zoo een beetje op te wachten, dat het bericht zal komen van den datum waarop de Prins von Wied den Albaneeschen troon zal bestijgen. En verder moeten we nog afwachten wat het Haagsche scheidsgerecht zal uitspreken inzake de Turksch-Grieksche geschillen. Trouwens de- Balkan-aangelegenheden interesseeren het publiek niet veel meer. De Grieksche bewoners van Koritza hebben den Franschen schrijver Edmond Rostand telegraphisch verzocht voor hen op te komen, zooals Byron en Victor Hugo voor de Grieken van hun tijd hebben gedaan. Driehonderdvijftig jaren, zoo zeggen zij, hebben zij gestreden tegen de Turksche onderdrukking en dat geeft hun wel het recht dat edelmoedige, idealistische dichters hun partij opnemen ,teneinde hen te ontrukken aan de Albaneesche barbaarschheid en hunne vereeniging met Griekenland te bevorderen. Gisteren hebben de Turksch-Servische vredesonderhandelingen te Constantinopel een aanvang genomen. De gedelegeerden verzamelden zich in bet Ministerie van Buitenlandsche Zake. De beraadslagen droegen een uiterst vriendschappelijk karakter. Naar verzekerd wordt zullen zij binnen enkele dagen geëindigd zijn. Reusachtige diamantdiefstal. In de diamantslijperij Klippner, Pelikaan- , straat, te Antwerpen, werden gistermiddag ' voor ongeveer 300.000 frank diamanten gestolen, meldt de „Tel.". De fabriek werd op het middaguur bewaakt door een waker, dien men om 2 uur, vastgebonden en met een prop in den mond, ten gronde vond liggen. Hij vertelde, dat twee kerels hem zoo toegetakeld hadden en al de diamanten meenamen, waarop zij de hand konden leggen; er waren er voor ongeveer 300.000 frank. De waker werd aangehouden. Hij verklaart, dat hij sliep, toen de dieven binnendrongen. Op hetzelfde uur werd binnengebroken in een fabriek in de Loosstraat, die niet bewaakt werd en waar ook een aanzienlijke hoeveelheid diamanten gestolen werd. Spionnage-zaak. De Zwitsersche overste Eggli, die in het bureau van het Rijksbestuur belast is met het onderzoek der papieren van Largnier, is verrast over het gewicht der in beslaggenomen papieren. Hij staat versteld over de belangrijke militaire geheimen welke in het nadeel van Duitschland en Italië zijn verraden. De geheimen betreffende Zwitserland zijn van minder beteekenis. Het onderzoek duurt voort. Uit de papieren blijkt dat Largnier ook voor het vreemdelingenlegioen manschappen aanwierf. De Paus scheidsrechter. Het (katholieke) telegrttafagentschap Roma te Rome meldt, dat generaal Huerta aan den Paus heeft verzocht, scheidsrechter te willen zijn in het geschil tusschen Mexico en de Vereenigde Staten. Het nieuwe agentschap voegt er bij, dat de Paus heeft besloten het verzoek ia te willigen. De „Tango" een verbonden dans. De Duitsche keizer heeft het dansen van den ~Tango" verboden voor de officieren van het Duitsche leger en de vloot. Een kabinetsorder, die aan alle regiments- en scheepscommandanten verzonden is, luidt: „De heeren van leger en vloot worden hierbij verzocht in uniform noch Tango, noch One- en Two-step te dansen, en de families te mijden waar zulke dansen worden gedanst". Overtreding van dit verbod wordt gevolgd door onmiddellijk ontelag uit den dienst. Koelle-onlusten. De oorzaak van de in Natel uitgebroken koelieonlusten, welke steeds toenemen is de ladverhuizerswet. De politie in de in opstand zijnde streken is aanmerkelijk versterkt doch niet voldoende. In Dorban kwam het reeds verscheidene maler tot vechtpartijen. Generaal Lukin, de militaire gouverneur van de Kaapkolonie begaf zich naar de Indiërs en trachtte ze weder aan den arbeid te brengen. Zij weigerden echter. In Dorban schijnt volledige anarchie te beefschen. Men vreest dat de oproerige Indiërs de velden met suikerriet welke gereedstaan om gemaaid te worden in brand zullen steken. De arbeiders aan de spoorwegen en andere arbeiders van den staat zijn ook in opstand. Daar de spoorweg in Natel alleen door 3800 Indiërs wordt bediend, kan men begrijpen welke beteekenis dit voor Natel heeft. De Fransche spoorbeambten. Te Epernay is een congres gehouden van tal van plaatselijke vereenigingen van beambten der Fransche Oosterspoorwegen. Drie belangrijke besluiten werden genomen. In het eerste besluit wordt geprotesteerd tegen het ontslag van den machinist Dumaine, naar aanleiding van de spoorwegramp bij Melun; het tweede eischt, dat de maatschappij minstens éérimaal per maand de „commissie voor hervormingen" bijeenroept, in gebreke waarvan alle leden dezer commissie gezamenlijk ontsla zullen nemen terwijl in het derde besluit bepaald wordt, dat met inteekenlijsten rondgegaan zal worden tot stichting van een fonds, bestemd ter bestrijdin bij de aanstaande verkiezingen van alle parlementsleden, die zich verzet hebben tegen de weder-in-dienst-neming der ontslagen cheminots.