(Nadruk verboden.) De Tango. Wanneer de bewoners van het platte land zich in deze winteravonden, na volbrachten arbeid, gezellig om het knetterend haardvuur scharen, of bij het huiselijk licht der lamp, onder genoegelijken kout den langen avond verdrijven, dan zijn de nat glinsterende, met asphalt bedekte straten van Berlijn overgoten met een gloed van licht, dan heerscht daar groote bedrijvigheid en gewoel. Leven heet het, genieten! De toeterende auto's brengen prachtig uitgedoschte dames en chique gekleede heeren naar schouwburgen, opera's en concerten, of naar andere lokalen voor vermakelijkheid. Deze weten den vreemdeling voortreffelijk te amuseeren, om echter den Berlijners steeds te boeien, is moeilijk. Daarvoor is dan ook altijd wat nieuws, wat anders noodig. Den vorigen winter waren de ijspaleizen een rage, nu is de tango, de nieuwe Argentiinsche dans, de grootste vermakelijkheid te Berlijn. Alle andere dansen worden door den tango in de schaduw gesteld. De balzalen, die oorspronkelijk eenigszins op den achtergrond gedrongen waren, nemen nu weer de eerste plaats in. De groote schouwburgen in Berlijn zijn volstrekt niet altijd vol, doch wanneer in een of andere scène van een onbeduidend stuk de tango voorkomt, dan zijn de zalen avond aan avond stampvol; zelfs het bekende circus Busch zag zich verplicht, zijn varieerend winterprogram te wijzigen en een onnoozel stukje met den tango er in, de eerste plaats in te ruimen. Tango, de vreemde veroveraar, nam ook Berlijn in, wist zich bemind te maken bij de élite, de élegance van Berlijn. De Berlijners, die een toonbeeld zijn van werkzaamheid en nijverheid, voor wie natuurlijk tijd geld is, zijn er zeer op uit zich in hun vrije uren aangenaam te ontspannen. Deze ontspanning nu schijnt de tango hun te geven. Tango staat met schreeuwende letters op de Litfasszuilen gedrukt, de huwelijks advertentien in de couranten zijn nu vervangen door aanvragen naar een tango partner, tango cursussen annonceeren de dagbladen; tango vindt men in de schouwburgen, tango in het circus. De mode, vooral de damesmode, staat in het nauwste verband met den tango. Voor de juiste uitvoering van den tangodans, wordt een slanke gestalte, een smalle taille vereischt. De mode heeft zelfs reeds den naam overgenomen, en zoo spreekt men hier al van tangocostuum en tango taille. In de schoenwinkels in de Friedrichstraat, prijken de étalages met opschriften als Tango schoenen, daarnaast liggen kleurige zijden kousjes met het opschrift: voor den tango.

De tangomanie heeft zoo'n uitgebreidheid aangenomen, dat do caricaturen daarvan, in de Berlijnsche tijdschriften 't aantal ernstige afbeeldingen reeds overtreft. Zoo las ik deze week in het Berliner Tageblatt dat in de warenhuizen van Wertheim onderricht wordt gegeven in het tango dansen. Op een bijliggende carricatuur, zag men de winkeljuffrouwen achter de toonbank tango dansen, werden de klanten bediend, door tango dansende jonge dames. Ofschoon deze dans te Berlijn nieuw is, moet de tango toch reeds eeuwen oud zijn. Ih heb hiermede de stoute bewering van den Franschen poëet Richepin op het oog, die vermoedt, dat de Egyptische danseressen van duizend jaar voor Christus den tangodans gekend hebben. Dit vermoeden steunt op de zich in het Britsche museum te Londen bevindende, uit de ruïnen van Thebe stammende, Egyptische danseressen, die als eenigste kleedingstuk een lichten gordel met franjes dragen, een kleedingstuk dat alleen voor den tango, of voor een daaraan gelijk zijnden dans, past. De tango, de volksdans der Argentiniërs, in het bijzonder der ossendrijvers, paardenknechten, halfwilden en negers, zal in dit seizoen geheel en al de dans der upper-ten geworden zijn. Men verwijt n.l. den tango zijn onfatsoenlijk karakter. Zou deze grief gegrond zijn, of wordt een dans fatsoenlijk, of onfatsoenlijk, door de wijze waarop hij gedanst wordt? Te Berlijn denkt men er althans zoo over, want noch zijn vreemde geboortegrond, noch zijn eenvoudige oorsprong, schenen een beletsel, dat de tango het hoogste standpunt, wat men zich in de danswereid denken kan, zou innemen. Doch de groote keizer van den Duitschen staat wilde het anders. Een kabinetsorder luidt: „De heeren van het leger en van de marine, worden hierdoor verzocht in uniform, noch tango, noch one-of two-step te dansen en die families te vermijden waar deze dans gedanst wordt". Allen, die het wagen tegen deze bepaling te zondigen, worden met oogenblikkelijk ontslag gedreigd. Begrijpelijkerwijze wil men in de kringen, die dus eenigszins met het hof, of met de officierskringen in relaties staan, niets meer van tango weten. De hoogste carrière van den Argentijnschen herdersdans, is daarmede onherroepelijk gefnuikt. De hier gevestigde tangoonderwijzeresjes, die dagelijks groote sommen verdienden en zich een gouden toekomst droomden, worden hierdoor hare uitzichten ontnomen. Doch in de harten der chique Berlijners leeft de wonderdans met zijn, men zegt rythmische elegante beweging voort. En in de honderden en duizenden balzalen van Berlijn, zetelt koning tango voor een seizoen op een zekeren troon. Cl.