Deze eerste thuiswedstrijd voor de Noordelijke kampioenen beteekende tevens de tweede nederlaag, doch ook deze mag stellig eervol genoemd worden. Dat deze Rotterdamsche zege overigens volkomen verdiend was, zal iedereen wel met ons eens zijn. Voor de mst en gedurende het eerste kwartier van de tweede speelhelft was er stellig een klasse verschil tusschen beide ploegen. De Rotterdammers bleken zoowel technisch als tactisch verre superieur en behoudens enkele spannende momenten na snelle uitvallen kreeg G.V.A.V. feitelijk geen been aan den grond. Dat er niet gescoord werd lag aan Feijenoord zelf. Zij speelden hun eigen spel, dat zij tot in de perfectie onder de knie hebben, doch waarvan de improductiviteit evenredig is aan de bekoring die er van uitgaat. De totaal-score gedurende de competitie is daarvan het beste bewijs. Zoo'n enkele bevlieging als bijv. tegen Juliana daargelaten. Dat zijn de uitzonderingen, die den regel bevestigen. Uit het bovenstaande moet niet worden geconcludeerd, dat de Feflenoord-voorhoede geen kansen gehad heeft; die waren er inderdaad genoeg, ondanks het kranige verdedigen van Taatgen c.s. Hierbij moet doelman Haan genoemd worden, die uitstekend heeft gekeept en slechts 1 fout maakte in de laatste minuten van dezen wedstrijd, waardoor Feijenoord het tweede doelpunt kreeg. Er waren zelfs zeer eenvoudige kansen bij en dan doelen wij op de twee die Vrauwdeunt vlak voor de goal miste. Dat had niet mogen gebeuren. De eerste helft had een mat, wij zouden haast zeggen vervelend verloop. Er werd, vooral door de Feijenoord-ploeg zoo lauw gespeeld, dat het meer dan opvallend was en in die lauwheid lag voor de Groningers feitelijk een kans die zij echter niet hebben geaccepteerd. Want de G.V.A.V.ers speelden zelf ook zonder geestdrift en vuur, terwijl dat toch de wapenen waren, waarvan zij het moesten hebben tegen deze ras-voetballers, die met hun geraffineerde combinaties herhaaldelijk door de verdediging sneden, maar de Noordelijke kampioenen speelden al even lusteloos en lieten daardoor, naar later blijken zou, hun kans voorbijgaan, De zwakste uit de voorhoede was W. Hazeveld die er totaal uit was, geen tegenstander kon passeeren en geen bal behoorlijk afgaf. Trouwens, over het geheel genomen was het plaatsen zeer slecht. De enkele malen, dat G.V.A.V. wat gevaarlijk werd, werd er o.a. door v. Meel te onbesuisd geschoten. Bij de Feijenoorders deden noch Vente, noch Paauwe, noch Vrauwdeunt wat eigenlijk van hen verwacht werd. Wel bleek herhaaldelijk hun meesterschap met den bal, doch effect sorteerde dit gegoochel niet. Alleen de spil Kuppen stak letterlijk en figuurlijk met hoofd en schouders boven alle anderen uit. Zulk een voortreffelijk kopwerk, een dergelijke beheersching en rust hebben wij zelden gezien. Keeper Scholtens bleek een waardig opvolger en leerling van Van Male. Zijn wijze van uittrappen was precies gelijk aan die van zijn grooten voorganger. Zoo ging de eerste speelhelft voorbij zonder dat er gescoord werd. Eén minuut na de rust nam Feijenoord eindelijk dan toch de leiding. Barendregt Jr., de invaller voor Sinke, opende de score met een hoog, scherp schot, waar keeper Haan vergeefsch naar sprong (0—1). Nog een kwartier lang was het hetzelfde lauwe spelletje als voor de rust, doch toen kwam er leven in de brouwerij, doordat G.V.A.V. eindelijk zich met elan in den strijd wierp. Goed gesteund thans door de halflinie, trok men ten aanval en het Feijenoord-doel beleefde menig hachelijk moment. Wij schreven in onze voorbeschouwing, dat wij ook geen gelijk spel verwachtten, maar dat heeft er toen toch wel degelijk ingezeten. Doch Thomas Hazeveld faalde tot 2 maal toe bij kansen, zooals hij in deze competitie waarschijnlijk niet meer krijgen zal. Ook Feijenoord pakte van den weeromstuit beter aan en zoo werd het dan toch nog een aantrekkelijk schouwspel waar het publiek ook aardigheid in kreeg. Luide aangemoedigd door de circa 6000 toeschouwers deed men zijn uiterste best, doch geen der G.V.A.V.-ers beschikte over een gevaarlijk schot. Aan den anderen kant kwam ook meer activiteit, en wij noteerden het eerste goede schot van Vente, doch zooals reeds gezegd, keeper Haan was uitstekend op dreef. Daarom was het sneu voor hem, dat hij zich verkeerd opstelde toen Linsen, de linksbuiten, naar binnen zwenkte. Het boogschot ging over hem heen en via de paal achter hem stuitte de bal in het net (0—2). En direct daarna floot arbiter Hofman, die uitstekend had geleid, voor de laatste maal. Rest ons nog te vermelden, dat voor den aanvang van den wedstrijd een minuut stilte werd betracht voor de gevallen sportbroeders. De opstellingen waren als volgt: G. V. A. V. Haan. Taatgen. Warnders. Barelds. Janssen. Breedland. Buiter. Bonsema. Th. Hazeveld. W. Hazeveld. v. Meel. Scheidsrechter W. Hofman. Linsen. Barendregt Jr. Vente. Vrauwdeunt. Van Zaanen. De Vroet. Kuppen. Bas Pauwe. v. d. Heide. v. d. Lely. Scholtens. Feijenoord.