Gisteren zijn hier weer enkele Kalibesarmen schen op hun tocht naar Weltevreden slachtoffer geworden van een z.g. auto-val. Ons persoonlijk overkwam het volgende:

Op Molenvliet Oost in de buurt van Manga Besar plots het stopgebaar van een politieman. Links van ons reed een file van grobaks en sado's, du 3 we zorgden eerst even de voorste van die grobaks voor te komen, haalden links uit om vervolgens aan den linkerkant van den weg te stoppen. Dat was strikt reglementair, want een der eerste dingen welke men leert voor het examen ter verkrijging van een rijbewijs is: zoo op den weg te manoeuvreeren dat men het verkeer niet stremt.

Was onmiddellijk gestopt, dan had alles wat achter ons aankwam, mitsgaders het (geringe) „tegen liggende" verkeer stil moeten staan. En dat mag niet. Dat begreep de man die daar door het Voerwezen was neergezet niet. Hij liep den wagen na, sprong, als moest'hij b.v. den oud-hoofdcommissaris van politie Van Rossen in arrest nemen, op de treeplank en snauwde ons toe: „Mot jij doorrije, as ik zeg te stoppe". Or ivords to that effect. En terwijl wh juist de laatste handeling voltooiden om den wagen aan den weg-kant stil te zetten, antwoordden we bedaard: „Ik ben geen „jij" voor u, wil u dat maar goed onthouden ?" De gewone formaliteiten hadden toen plaats, en onderwijl voegde zich nog een tweede politieman-in-burger bij den eerste en zei: „Schrijf op dat meneer ook geweigerd heeft aan de bevelen van de politiële gehoorzamen."

Ziedaar, waarde lezer, de huidige menta liteit van sommige politie beambten.

De moordzaak op Noordwijk kon men tot heden niet tot klaarheid brengen, het geval te Garoet biedt .al geen hoopvoller aspecten aan, maar men excelleert in gevallen als het vorenstaande.

Wij schreven den chef van het Voerwezen heden over het ergerlijk gedrag zijner ondergeschikten tegenover fatsoenlijke burgers, die een ganschen dag in de b'enedenstadhitte arbeiden pn dan, als waren zij misdadigers, op de hiervoor beschreven wijze besprongen worden. Zeker de wetten en verordeningen moeten gehandhaafd worden.

Maar: est modus in rebus! En de burgerij heeft recht op fatsoenlijke bejegening. Er zijn lieden die recalcitrant zich telkens weer laten beboeten, maar wie nooit een bekeuring kreeg, dien kan men de eerste maal met eene waarschuwing laten gaan. Men wil voor misdadigers immers het instituut der voorwaardelijke veroordeeling instellen? Welnu, kan er dan voor een snelheidsovertreder geen waarschuwing op overschieten ? Waar zit toch de redelijkheid, het gezond verstand bij onze politie? * « Wij vragen wat zij met dit optreden, waarvan ook nog enkele bank-directeuren gisteren het slachtoffer werden, denkt te bereiken. Waarmee zij het motiveer t. Is het aantal verkeersongelukken zoo hóóg gestegen in Batavia dat er werkelijk moet worden ingrepen ? Neen. Er gebeuren hier byna geen ongelukken door het motor-verkeer, verhoudingsgewijs, vergeleken bij de groote wereldsteden, kan men spreken van een zeer, zéér gunstigen toestand. Maar de ongelukken die er dan nog plaats hebben, gebeuren die misschien speciaal op het traject Weltevreden—Batavia vice versa ?

Alwéér: neen. Ook al niet, omdat Molenvliet-West voor het neergaand en -Oost voor het opgaand verkeer wordt gebruikt, en men dus uiteraard harder kan rijden. Nogmaals: waar is het motief? vooral nu de snelheidslimiet toch over enkele weken door den gemeenteraad zal worden verhoogd.

Zoo laadt men den schijn op zich nog eens even vóór dit plaats heeft „een slag te willen slaan".

Onsympathiek maakt de politie zich bij de burgerij waar zij het juist van hebben moet, zonder wier sympathie en medewerking haar functie niet dan zeer onaangenaam voor haarzelf kan zijn.

im? i-ü VOOr-' Lezer' dat Se als rustigbu*" uitstaande ietS met Politie of Justitie wegens tp\ad;,die nooit bekeurd we^ 7n%™.T^. r«den wien men dus mef/root h.^ltrantie kan verwijten; die Z f,?nummper'Wit cijfers uw auTO-nummer voor en arlir^r nr, Hor, Wf et>dS\? tUS f»*VaS en controle te onttrekken, — u met een onhe schrijfeiP accent hoort toeVoVgS datïe u wildet onttrekken (door doorrijden) aan de politie-bevelen ! J DIJ; aclu

Alsof ook bij geringe aanwezigheid van hersens, het even denken aan die alles verradende nummerborden, het belachelijke van zoon ten laste legging hem, die haar uiten wil, niet aanstonds den mond zou moeten doen snoeren. Maar er is méér. Het Indische publiek in het algemeen, maar met name de thans als misdadigers beloerde en besprongen Kalibesar-menschen, hebben zich verleden jaar, op initiatief der pers, met name van het Nieuws, gehaast om toen Scheepmaker in en door den dienst viel, zijn niet in al te royalen doen achterblijvende weduwe en kinderen een kapitaal te verzekeren, door het spontaan bijeenbrengen van mooie giften. Maar nu reeds hoort men van alle kanten : als de politie op deze wijze doorgaat dan zal zij eens zien hoe geheel anders het publiek reageert, wanneer een tweede geval- Scheepmaker zich voordoet.

Als dan dat publiek heelemaal niet reageert en volmaakt onverschillig blijft, zal de politie weten waaraan zij dat te wijten heeft. De politie — nogmaals, — heeft vo'le recht de verordeningen te handhaven en het publiek heeft zich naar hare aanwijzingen te gedragen.

Maar haar optreden zij billijk en behoorlijk. Verscheidene weldenkende leden van het politie-korps gaven ons trouwens persoonlijk al hun afkeuring over de ondervonden bejegening te kennen, maar de leiders blij v e n hier aansprakelijk voor de onstichtelijke tooneelen van thans op Bata via 's wegen.