Filmkoorts.

't Is een hoogstvermakelijkè vertoonihg, waarmee Nap. de la Mar zich presenteert in zijn veelzijdige creatie van directeur en regisseur van het Rotterdamsch Operettegezelschap, operette-zanger.jeune premier, karaikterkomiek, chansonnier, danseur comique et excentrique, parodiste, equilibriste (als Napoleon te paard), raisonneur, improvisator ontkleedings-kunstenares, pantomimiker,enz. enz. enz. Na deze oneindige demonstratie — de opvoering van Filmkoorts duurt tot halftwaalf — zou het niemand meer verbazen, Nap te zien als clianteuse légere. Het „légere" zal hem in dat geval beter afgaan dan het zingen, sooals dat ook nu het geval was.

Maar zingen is in deze allermodernste operette een onbelangrijke bijzaak. Want oek Filmkoorts houdt zoo weinig muziek ca zooveel kluchtigheid, dat men het stuk or bevreesd mag inlijven bij het genre Qesangßposse, dat in Duitschland meer en meer in trek komt en dat een zoo natuurlijk mogelijk kind is van operette- en variété-kunst, met de revue als peet.

Tony Sohmitz heeft bij zijn — naar we vit velerlei plaatselijk^ en nationale actualiteiten afleiden — zser vrije bewerking van het Duitsche origineel den klucht-revue-stiil uitstekend volgehouden, en de coupletten, die zijn eigen geesteskinderen zijn, verheiffen zich doorgaans tot een minder laag plan van geestigheid, dan we van dc meeste Duitsche Posse-producten gewcoii zijn. Het sentimenteel element der operette missen we hier zoo goed als geheel ; zelfs het oprecht verliefde tweetal, dat aan de operette, bij wij^e van afwisseling, de pretentie van kunsternst pleegt r;;i te plakken, doet hier hartelijk mee aan de grappigheid, die# den gansehen avond niet van de lucht is". Een grappigheid, die slechts een enkele maal zich op liet hellend vlak begeeft, en dan toch niet zoo schuin rplt, dat zij zich plat valt. Bakvkchies k«.mnen dan ook met een gerust hart haar grootmoeders tracteeren op deze hocgst genoeglijke vertooning. En mochten sommige dier overjarige dames misschien bezwaar hebben tegen het vrijmoedig beent-n-décolleté van de soubrette en haar jeugdige en elegante medeplichtigen in de dans- en stapkunst op het tooneel,dan mogen haar kleindochters als verzachtende omstandigheid aanvoeren, dat er toch niet meer te zien komt, dan dë heciend'aagsche damesmode haar aanbidsters op de openbare straat veroorlooft, zelfs in Eotterdain,dat nog lang geen Parijs of Brussel is, wat betreft de „lijnen"-<_xpositie der élégante»

Het grappige genre wordt door allen, die aan de Filmkocrts-opvoering medewerken, zoo grappig mogelijk verzorgd, en nademaal de geheele handeling een en al grappigbeid is; en geen enkele figuur au sérieux te nemen is of zichzelf au sérieux nenien wil, kan men nagaan, hoe er gelachen wordt. Als komieken van de bovenste plank treden naar voren, behalve Nap Do la Mar, de Vlaming Toon Janssens in de gedaante van een tot Kamerlid gekozen ouden boer, die te Brussel aan den rol raakt; Piet Bron als een ehevalier d'industrie met een tilfjo goedstaande niaiserie in uiterlijk en doen ; mevrouw H. De. la Mar—Kleij als een huzaar van een zedelijkheids-apostel. Annie Bakker doet zoo gracieus in die rol van de. excentrieke soubrette, dat de uneest fésche Wienerinnen, die men hierheen heeft geïmporteerd, haar niet hebben overtroffen ; en bovendien zingt zij veel welluidender en beweegt zij zich sjieker en sierlijker dan de meeste der hier opgegane buitenlandsohe sterren van dezen aard' aan den operettehemel. De ondeugende ballade van het roomhorentje. waarmee zij een bloemstuk in den vorm van een roomhcHorn oogstte droeg zij duidelijk genoeg voor, om door de goede verstan ers begrepen te worden, en toch weer zog decent, dat den reinen allea rein bleef. Annie Bakker is die beste operettekiaoht van het gezelschap. Dan zijn or Gerrit Pilger, wien het aan vis con* mimica geenszins ontbreekt; alsmede Cato De Jaeger in een voortreffelijk placide volgehouden boerinne-type, mej. Toarnaire en Louis De Bree als de ook vocaal verdienstelijke vertolkers van het verliefde paar en mevr. Do la Mar—'Klopper als oen Ttaliaansche actrice,die geen woord Hollandsch kent.

Verrassend was in dezen schouwburg de royale verzorging van het tooneelbeold door kleurige, frissche deoors, en de garderobe van het gezelschap schijnt rijk voorzien ; de dames wedijveren althans met Nap De la Mar in het vertoon van een uitgebreide reeks toiletten naar dien laatsten smaak en fantastische costuums. Zoodnende krijgt ook in decoratief opzicht het oog zijn competente portie. Voeg daarbij,dat het orkest, dat den zang begeleidt en zich voorts te beperken heeft tot d-e uitvoering van eeaiigo marschmuzipfc, zich muzikaal behoorlijk gedraagt, en dat Gerrit Van Weezel een in alle opzichten ,slagvaardig" kapelmeester is, dan kan men begrijpen, waarom we met de talrijke getuigen van dit geslaagd debuut Van het Rotterdamsch Operette-Gezelschap tot het eind toe de vertooning van Filmkoorts met genoegen hebben bijig-ewoond. ** Oldenzeel opent morgen een tentoonstelling van werken van L. A. Schilt.