Feyenoord heeft haar eersten kampioenswedstrijd, die ten aanschouwe van ruim 5000 kijkers op het Sparta-terrein te Rotterdam gespeeld werd, met 6—l gewonnen. De overwinning kwam den Rotterdammers ten volle toe, maar de score was eenigszins geflatteerd. Er was tusschen Feyenoord en Juliana stellig een belangrijk krachtsverschil, maar toch ook weer niet zoo groot, dat de uitslag daarvan een juist beeld geeft. Feyenoord was technisch de meerdere van de Zuidelijke kampioenen, die het in hoofdzaak moesten hebben van geestdrift en snelheid. Voor de rust maakte Juliana er een aardigen kamp van en toen verdiende Feyenoord ook niet meer dan een 2 1 voorsprong. Blijkbaar hadden de Limburgers in de eerste helft wat al te veel hooi op hun vork genomen, want na de pauze kwamen verschillende spelers uithoudingsvermogen te kort, waarbij nog kwam, dat de verdedigingsfouten door de voorhoede van Feyenoord, die het ditmaal veel minder in kort spel zocht dan anders, geducht werden afgestraft. Feyenoord had in Scholtens een nieuwen doelman, daar Van Male zn voetbalplunje aan de wilgen heeft gehangen. Al te moeilijk heeft hij het niet gehad, maar een enkele maal kreeg hij toch de gelegenheid te bewijzen uit het goede hout te zijn gesneden. De beide achterspelers van de thuisclub grepen resoluut in, doch ook zij stonden slechts zelden voor lastige opgaven, omdat de sterke middenlinie van Feyenoord de situatie bijna voortdurend beheerschte. Vooral Paauwe heeft weer een prachtige partij gespeeld. De voorhoede had er echt zin in, het samenspel vlotte wonderlijk goed en aan de afwerking der aanvallen mankeerde meestal ook niet veel. Slechts Vente was met zijn schoten niet gelukkig. Maar het doelpunt, dat hij • maakte, was werkelijk uitstekend. Bij Juliana • mogen Wouters en de beide Vondenhoff's gei noemd worden. De internationaal Vroomen maakte een goed doelpunt, maar verder trad hij weinig op den voorgrond. De elftallen zagen er aldus uit: Feyenoord doel*. Scholtens. Achter: Van der Lely en Van der Heide. Midden: Paauwe, Kuppen en De Vroet. Voor: Zaanen, Vrauwdeunt, Vente, Sinke en Linssen. Juliana: doel: Pöttgens. Achter: Fohler en Somers. Midden: Schlangen, Wouters en Raaymakers. Voor: J. Vondenhof f, W. Vondenhoff, Vroomen, Van Kan en Vinders. Ongeveer twintig minuten was de strijd oud toen Feyenoord voor haar overwicht, dat echter niet erg groot was, de belooning kreeg. Vrauwdeunt dribbelde er even alleen van door en een onverwacht schot was het besluit, pöttgens kon niet redden en moest het leder, dat hij vallende nog trachtte te stoppen, laten passeeren. (1—0). Feyenoord werd ontegenzeggelijk sterker, haar aanvalsmachine draaide gesmeerd en zij vergrootte haar voorsprong: Sinker wist met zijn hoofd het leder bij een voorzet onberispelijk van richting te doen veranderen. Pöttgens was voor de tweede maal gepasseerd (2—o). De Limburgers verloren echter den moed niet en vlak voor de rust wist Vroomen, als belooning voor hun hard werken, met 'n uitstekend en ver schot den voorsprong te verminderen tot 2—l. Feyenoord zette in de tweede helft een stevig offensief in, waarbij de Limburgsche verdediging zwichtte. Zij beging de fout te treuzelen en de vlugge Vrauwdeunt maakte daar dankbaar gebruik van. De bal vloog van zijn schoen langs doelman Pöttgens (3—l). Geen vier minuten waren er nadien verloopen, of Feyenoord zag kans den voorsprong wederom en zelfs op fraaie wijze te vergrooten. Vente, in moeilijke positie verkeerend, tikte den bal even door naar Sinke en deze knalde midden in de roos (4—l). Zaanen wist er daarna s—l5—1 van te maken en Vente passeerde vervolgens op kalme wijze enkele spelers en den doelman incluis (6—1). ■ ■ *■•••-_•••■**•» •»•■