TILBURG (GPD) - Eigenlijk had Rinus Israël zijn dankbaarheid moeten betuigen aan scheidsrechter Henk van Ettekoven. Uitgerekend nadat de Wageningse arbiter in de 57e minuut Feyenoorder Dave Mitchell met twee gele kaarten (dus rood) naar de kleedkamers had verwezen, legde de Rot-
Weliswaar brachten de Tilbur^ers de Maasstedelijke tienmansformatie nog aan het wankelen, maar uiteindelijk konden ze niet verhelpen dat de bezoekende ploeg de eerste punten op de nog lelieblanke scorelijst kon bijschrijven: 2-3. Daarmee mocht Willem II zich Dekocht voelen. Tekend voor de vertoonde verrichtingen van de eredivisiedebutant was de staande ovatie, die de frivole formatie van trainer Piet de Visser ten deel viel.
Het publiek vergaf Willem II de 'persoonlijke fouten, waarvan Feyenoord koelbloedig gebruik maakte. „Dit Willem II is een aanwinst voor de eredivisie", gaf zelfs Rinus Israël een positief oordeel over de vice-kampioen van de eerste divisie. Heel wat minder te spreken was de Amsterdammer over fluitist Van Ettekoven, die Mitchell eerder in de wedstrijd al geel had voorgehouden na een aanslag op André Stafleu. Nadat de leidsman de buitenlandse puntspeler na opzichtig tijdrekken een tweede prent had toebedeeld, ontplofte Israël bijkans. „Je hebt geen feeling voor het spel als je iemand voor zon pietluttigheid wegstuurt", oordeelde de Feyenoord-trainer na afloop. „Trouwens, Van Ettekoven floot voortdurend in het nadeel van ons".
Collega Piet de Visser daarentegen beweerde het tegendeel. „Het wegzenden van Mitchell heeft ons benadeeld. De organisatie raakte volledig zoek. Toen bleek dat de ploeg moeite heeft om achterin één op één te spelen. Twee fouten hebben ons uiteindelijk de kop gekost. Niet zo prettig natuurlijk, omdat we een groot deel van de wedstrijd hebben gecontroleerd. Dus Israël moet niet zeuren. Van Ettekoven floot eerder in het voordeel van Feyenoord. De scheidsrechter deed toch niets aan al het tijdrekken". Daarmee overdreef De Visser schromelijk. Naast de gele kaart van Mario Been trok de leidsman drie minuten blessuretijd bij die Feyenoord bijna nog noodlottig werden. Mede omdat de gelijkmaker, die Mark Farrington eenmaal nadrukkelijk in het vizier kreeg, toch uitbleef, kon Israël wat het resultaat aangaat tevreden terugblikken over de eerste serieuze confrontatie. Wat het
voetbal betreft, is de oefenmeester nog lang niet tevreden. „Maar dat heeft te maken met blessures. Na het uitvallen van Wijnstekers speelden we in de tweede helft met vier vreemde gezichten in de verdediging. De invallers hebben het goed gedaan, maar het gaat toch ten koste van de kwaliteit". De verwachting is dat Israël binnenkort weer over Hiele (lies), Heus (dijbeen), Wijnstekers (schouder) en Troost (enkel) kan beschikken.
Pure noodzaak, leerde de opvoering in Tilburg. Tegen Willem II kwam Feyenoord weliswaar bij vlagen tot aanvaardbaar spel, maar te vaak werd de debutant in Tilburg in de gelegenheid gesteld om het doel van Ricardo oe Jongh onder vuur te nemen. Vooral in de beginfase
terdamse ploeg de basis voor de winnende seizoensouverture bij Willem 11. Terwijl de onlangs aangetrokken Australische spits onder de douche zijn zonden overdacht, voerde Feyenoord de score van 0-1 naar 0-3 op.
was de organisatie zoek, waardoor het beweeglijke spitsenduo Feskens/Farrington (oe derde Tilburgse aanvalsleider Maddock zat een schorsing uit) Feyenoord voortdurend bezighield. De Rotterdammers zelf stelden offensief nauwelijks iets voor en daardoor keek de ploeg op toen Lars Elstrup in een onoverzichtelijke situatie 0-1 kon scoren.
De tegenvaller deerde Willem II nauwelijks. De vormgevers Edwin Godee en Bvd Broeken leidden het Tilburgse spel in goede banen. Broeken zelf miste in de 35e minuut voor De Jongh de koelbloedigheid, waardoor Feyenoord geen klagen had dat de pauze ongeschonden werd gehaald. Op het moment dat Van Ettekoven zich kinderachtig opstelde en Dave Mitchell („ongelooflijk die rode kaart, ik haalde de bal alleen maar op") wegens spelbederf weg te sturen, maakte Israël zich op de bank terecht ongerust.
Maar de onervarenheid van de nieuweling speelde Feyenoord in de kaart. Fouten van René Wolffs (Elstrup reageerde attent) en de pas 17-jarige Ruben Kogeldans (op aangeven van invaller Roos scoorde Hofman 0-3) manoeuvreerden Willem II in een bijna uitzichtloze positie. Dat de strijd desondanks niet werd opgegeven (Feskens en Broeken brachten de score op 2-3), pleit voor de instelling van de aanwinst in de hoogste voetbalklasse. „We gaan gewoon op deze voet verder, ondanks de blunders die er door sommige spelers zijn gemaakt", bleef Piet de Visser optimistisch. „Dit was in elk geval een goede binnenkomer".
Willem 11-Feyenoord 2-3 (0-1). 28. en 64. Elstrup 0-1 en 0-2, 71. Hofman 0-3, 81. Feskens 1-3, 90. Broeken 2-3. Scheidsrechter Van Ettekoven. Toeschouwers: 12.500. Gele kaart: Been (Feyenoord). Rode kaart: Mitchell (Feyenoord).
Lars Elstrup (links), die zich na een weinig indrukwekkend seizoen tot een aanwinst van Feyenoord lijkt te ontwikkelen, in duel met John Feskens van het aangenaam verrassende Willem 11. (Foto ANP)