De nieuwe competitie is voor Sparta goed, voor Feyenoord wrang; en voor scheidsrechter Leo Hom beslist onplezierig gestart. Sparta won ten aanschouwt van ruim 65.000 toeschouwers in het Rotterdamse stadion de maasstedclijke derby met 1-0, doch over de manier, waarop deze score tot stand kwam, zal langs de boorden van de Maas nog lang worden nagekaart. Tweeëntwintig hypernerveuze spelers hadden zich 85 minuten lang uitgeput om de 0-0 score een ander aanzien te geven. Een fel en direct spelend Sparta zag geen kans de door Kreljermaat en Klaassens hechter geworden defensie van Feyenoord te ontwrichten en omgekeerd kreeg de sterrenvoorhoede van het stadion bij de befaamde achterhoede van Sparta weinig bewegingsvrijheid.

Juist toen de 65.000 door zon en spanning uiterst verhitte kijkers zich opmaakten voor een broederlijke puntenverdeling, drukte Feyenoords doelman, Eddie Pieters Graafland, na de bal uit een afgeslagen Spartaanse aanval te hebben weggetrapt, zijn knie tegen het onderlichaam van de aanvallende Wim van der Gijp. En dit nam arbiter Leo Hom niet. Hoewel er van boos opzet geen sprake was (hetgeen zo-.vel Pieters Graafland als Wim van der Gijp na afloop verklaarden) vond Leo Hom dit „natrappen" en hij kende Sparta reglementair een strafschop toe. Pieter Bosselaar plaatste zich achter de elfmetertrap en zo won tegen ieders verwachting in Sparta toch nog met 1-0.

De tot dusver kalme stadionbevolking was woest. Er werden fluitconcerten aangeheven, spreekkoren van minder acceptabele woorden werden gevormd en toen scheidsrechter Leo Hom, die overigens het duel voortreffelijk had geleid het speelveld verliet, moest hij onder politie-escorte naar zijn kleedkamer worden gebracht. Niettemin werd hij tegen de schenen geschopt, kreeg hij koolas in het gezicht en daalde een regen van kussentjes op zijn hoofd neer. Buiten de hekken van het stadion moest de politie zeer nadrukkelijk een joelende mensenmassa, die de scheidsrechter stond op te wachten, uit elkaar drijven. De Rotterdamse hoofdcommissaris, Staal, kwam persoonlijk naar Horns kleedkamer om hem te adviseren onder politiegeleide via een achteruitgang zo snel mogelijk het stadion te verlaten.

Het was een triest einde van een enerverende derby, waarin Sparta zich als team sterker toonde dan Feyenoord, wier spelers individueel meer in hun mars hadden. De meeste scoringskansen heeft Feyenoord ongetwijfeld gehad. Vooral Bermaars en Schouten sprongen hier zowel voor als na de rust uiterst nonchalant mee om.