pa mode-dans, dien men den tango noemt, is uit de cabarets en andere nacht[lokalen overgewipb in de salons van de deftigste Berlijnsche kringen. En zoodra, de heele wereld iets mag overnemen van de halve, dan gaat zij zich te buiten aan een dergelijke piquanterie. De dames uit de [beste standen vragen van de dansmeesters alleen nog maar les in den tango en dan natuurlijk in de nieuwste en fijnste nuances. Andere dansen bestaan er niet meer. ,Voor wals, polka of mazurka trekt men den neus op. Alleen uit traditie nog worden do „verouderde" dansen gehuppeld, •wanneer bet dan per sé moet, tot eindelijk cic tango-muziek met algemeen© blijdschap ontvangen wordt. Al het andere is vervelend, taai, saai, kortom niet deftig. Een tango in tango-oostuum van tangokleur, in tango-schoenen en tango-kousen, met tango-hoed op het tango-kapsel — werkelijk bestaan al deze artikelen — is le dernier cri. En dan natuurlijk in ©en tango-corset, welk instrument — ik verraad liet met een kleur op de kaken voor de dames, die het nog niet weten — zicb, volgons de étalage in de corsettenwinkels, onderscheidt van het gebruikelijke model door sen heel diep decolleté en een verlenging naar beneden in den vorm van korte broekspijpen! Zoo levendig is de belangstelling voor Hen tango, dat er reeds een tango-literatuur bestaat, waarover d© deskundigen elkaar in de haren gevlogen zijn. Heel Berlijn zweeft in den zevenden Tango-hemel. En nu is plotseling als een 'bliksemstraal uit dezen zelfden helderen hemel een kabineteorder gekomen van den Keizer aan zijn regiments. en scheepscommandanten, w.aarin heel ernstig gezegd wordt: „Den heeren van het leger en de tnarin© wordt hierbij verzocht noch den Tango noch den One- of Two-step te danpen on families te vermijden, _ waar deze dansen uitgevoerd worden. Wie in strijd met dit bevel handelt, wordt bedreigd met onmiddellijk ontslag." Kort en duidelijk, eooals een kabinetsjprder behoort te zijn. Officieren, die in uniform een soiree bezoeken — ©n welk Pruisisch© officier gaat naar dergelijke gelegenheden niet in uniïorm, dat evenals het burgerlijk© kleed toch dikwijls den man maakt -— dienen de gastvrouw eerst een beleefd briefje te schrijven om te vragen of ook de tango f>p het program staat. En krijgen zij een ■bevestigend antwoord, dan blijft er mets landers over dan niet in uniform te verschijnen, of, welk besluit _ gemakkelijker yalt, nieb van de partij te zijn. De tango, gestegen op het hoog6t van fcijn roem en macht, heeft een genadeslag (gekregen, dien hij niet te boven komt. fWant het is nu heel duidelijk, dat er in 'deftige kringen, waar officieren plegen te komen, niet moer getango't zal worden. Een kleine waarschuwing was er vooraf gedaan. Een actrice van het koninklijke theater had den generaal-intendant gejvraa<*d, of er ook bezwaar was tegen haar optreden in een tango-wedstrijd, voor een liefdadig doel. En de generaal-intendant antwoordde, dat hij het haar natuurlijk niet verbieden kon, doch dat hij höt haar itoch afried. . Nu staat het zwart op wat, dat de keizer een vijand is van d© nieuwste dans-mode. En dei© critiek ia dea te harder, omdat de keizer en ook de keizerin andera trachten isan het hof steeds propaganda te maken <voor het dansen in het algemeen, den langzamen, slependen wals en de oude menuet in he* bijzonder. Stelt hij- voor de heffeesten niet 'speciale voordansexa aan, jonge officieren uit den hoogsten adel? Heeft hij Crefeld indertijd niet speciaal een garnizoen gegeven, alleen opdat d© Crefeldsche jonge dames zouden kunnen dansen met de elegante huzaren? Meer dan eens heeft hij gezegd, dat zijn officieren goede dansers moeten zijn. En wanneer het heel officieel© gedeelte van een hofpartij afgaloopen is, dan waagt de keizer zelf, niettegenstaande zijn vijftig jaren, nog wel eens een walsje. Nu ligt d© tango in deftige kringen, en heel Berlijn rekent zich tot de deftigheid, op apegapen. En een dergelijke Berlijnschokkende gebeurtenis diende gememoreerd te worden. *) Het is tegenwoordig helaas niet meer mogelijk elegant te zijn, zonder zorgen te hebben. Nauwelijks beeft men veel tijd en moeite en geld geofferd om den tango t© leeren, en plotseling ia alles tevergeefs gedweest. Net of hot nog niet genoeg hoofdbrekens kostte om de dikste ulster, do wijdste broekspijpen, de smalste das te dragen. Net of de mode niet gecompliceerd genoeg is. Want niet alleen op kleeding, ook op gang werd er tegenwoordig gelet. Een vrouw, die elegant wil zijn, moet correct den rok opnemen, om de straat over te steken, correct de voeten zetten, die nu te zien komen. En dit alles kost toch oefening, vooral voor de Berlijnsche, die geen aangeboren elegantie bezit. Heeft zij het in de goede manier van loopen tot een zekere ervaring gebracht, dan kan zij overgaan tot het correct beklimmen van de trappen. En is zij dit de baas, dan heeft het elegante neerzetten van do voeten en opheffen van de beenen voor haar geen geheimen meer.

Een dergelijke oefening moet, wanneer zij met succes bekroond is, ook» met een prijs bekroond worden. En dus hebben we het schouwspel kunnen beleven, dat er door een slimmen ondernemer van publieke vermakelijkheden een wedstrijd uitgeschreven werd voor dames in het oorrecte beklimmen van een trap.

Een gedenkwaardig moment. In het noorden van'de zaal — een zaal van reusachtige afmetingen, die' eens ijsbaan, daarna arena, vervolgens fietsbaan was, maar steeds van het een© faillissement tuimelde in het andere — in het noorden dan verhief zich op een uitgestrekt doek een berglandschap met gletschers en viooltjes en edelweiss. In het westen rende de jong© man met zijn meisje door ettelijke heel donkere tunnels per spoor het dal in, waarin worstjes en bier verkocht werden. In het oosten vertoonde een lady uit een nachtcafé haar hippologische kunsten. In het zuiden gilden de meisjes op het draaiend© dansrad. In het midden stonden de menschen heel plechtig te kijken naar den wedstrijd in het trappen klimmen. De concurrenten doen niets anders dan heel plechtig en heel deftig trap op, trap af gaan. Zij storen zich niet aan den razenden spoorweg, aan d© dampend© worstjes, aan de gillend© meisjes, aan het gapend© publiek, zij klimmen en dalen, dalen en klimmen. Zij zijn zich bewust van den ernst van het oogenblik. D© eene stapt met de waardigheid, alsof zij den troon bestijgt, d© ander© huppelt slankjes, alsof zij zich beweegt op verboden paden. Een derde weer til* d© rokken hooger op dan wel noodig lijkt. Da scheidsrechter, ©en bekend acteur, glimlacht. Het oordcelen wordt hem niet gemakkelijk gemaakt. Eindelijk is hij zoover, dat hij een drietal, prijs, eerste en tweede premie toekent. De drie gelukkigen stralen van pret en trots, en lachen den fotograaf toe, die natuurlijk voor de „Woche" werkt. Vrouwen, die op haar klein© voetjes op grooten voet trachten te leven, dienen, wanneer zij d© hoogst© hoogten willen bereiken, trappen te klimmen. 1) De Lohalanzeigcr, sedert het Krupp-proces géén officieel blad meer, beweert, dat het keieerlijk verbod uit iemands redactieduim gezogen is. De keizer heeft alleen den wensch uitgesproken, dat officieren in uniform in het openbaar geen tango, onestep of twostep zullen dansen..