Na de wedstrijden der Noordelijke kampioenen te Amsterdam en in eigen stad lag het in de lijn der verwachtingen, dat ook Feyenoord niet voetstoots van Veendam zou winnen, maar de Rotterdammers vonden een elftal tegenover zich waarvan het sterkste deel (de verdediging) niet in vorm was. Ergo was daarmede geheel de kracht van deze afdee- Jingskampioen gebroken, zoodat de roodwitten met de regelmatigheid van een klok de score konden opvoeren, ook al door tal van misverstanden in de Veendamsche defensie en een paar zwakke oogenblikken van doelman Roos;Sies, die niettemin den indruk bevestigde, dat iiij met gevaarlijke ballen af en toe wel raad jweet. Een bijster opwindende strijd is het dus in Rotterdam niet geworden, getuige het feit, dat fis rust reeds inging met een s—o5—0 voorsprong Jvan Feyenoord. Nadien was het voor de gast■heeren niet zoo bijzonder noodzakelijk om alles 'te geven wat ze in hun mars hadden, met het .gevolg, dat de Veendamsche aanval nu en dan 'aardig op kwam zetten, maar in Van Dijke en Bul (en in laatste instantie Van Male) verdedigers vonden, die met rake verre trappen het terrein zuiverden. Het begin van den kamp verried in geen fenkel opzicht de toekomstige groote nederlaag der Noordelijke kampioenen. De wedstrijd ging vrijwel gelijk op en neer, met Feyenoord nog geheel niet in vorm. Het had er integendeel Veel van weg, dat Veendam succes zou boeken, Wijl de ""Noordelijke voorhoede bewegelijker bleek dan in Amsterdam tegen Ajax. Evenals 8n Veendam tegen Enschede speelde v. d. Werf naast Timmer Sr., terwijl Boomsma de middenvoorplaats bezette. Het was in het bijzonder de vleugel Woltjes Jr. en Timmer Jr., die bij Vleugjes aardig spel liet zien en een kopbal Van eerstgenoemde, een waarlijk schitterende, harde bal trof met kracht de bovenlat en zou ongetwijfeld doel getroffen hebben, indien hij een paar decimeter lager was geweest- Dat doelpunt zou ook voor Veendam een geweldige moreele steun zijn geweest. Maar wat gebeurde er? De Veendammers trokken zich, toen Feyenoord een beetje in haar spel begon te komen, oudergewoonte terug, ze gooiden het weer op de verdediging en tegen een handige Rotterdamsche voorhoede met een Van Heel als linksbinnen (Groenendijk speelde niet wegens een enkelblessure) konden de verdedigers het niet stoppen. Het geraffineerde plaatsen en opstellen was oorzaak, dat reeds na twintig minuten het Veendamsche doel drie keeren was doorboord en daarmede was de groote nederlaag der Noordelijke kampioenen ingeluid. Nu was deze 3—O-achterstand niet bepaald noodig geweest. De eerste goal kwam door een misverstand in de Veendamsche achterhoede, de tweede door een misslaan van Roossies en de derde werd door een der vleugelhalfs in eigen doel geloopen. Van dat oogenblik af was het een en al misère in de Veendamsche verdediging en de halfs Veeman en Snijders, die een goede partij hadden laten zien in de hoofdstad, liepen zich te pletter op het handige positiespel der Feyenoorders. Trouwens: de Rotterdammers lieten tegen Veendam een heel wat beter spel zien dan Ajax, zoodat het niet te verwonderen viel dat het primitieve Noordelijke spel geen vat kon hebben op de Rotterdamsche ploeg, waarvan in het bijzonder de verdedigers alle aanvallen, waarvan sommige niet onaardig waren opgezet, met gemak keerden. Het beste van de Veendamsche voorhoede waren nog Timmer Jr. en Woltjes Jr. De rest deed als een slechte tweede klasse aan en het spel van Timmer Sr. was verbluffend slecht. Deze Veendammer kon geen bal voor doel krijgen en demonstreerde volkomen technische onbekwaamheid. Aldus luidde de klok „als maar".Feyenoord-aanvallen die soms met kunst- en vliegwerk gekeerd werden, maar waarvan nog twee resultaat hadden, één door een hard, maar wel houdbaar schot van Barendregt en een ander door een misverstand in de Veendamsche verdediging, toen Roossies en Knigge elkaar stonden aan te kijken en Duynhouwer rustig zijn gang ging. In de eerste helft had Van Male slechts bg Sseer hooge uitzondering een bal te behandelen gekregen, maar in de tweede helft is dit anders geworden. De Feyenoord-ploeg speelde een tempo minder, de middenlinie die met de beide Paauwe's en Duynhouwer voortreffelijk werk deed in de eerste drie kwartier, deed het wat kalmer aan en ook Van Dijke en Bul schenen er genoegen in te scheppen om de Veendammers hun gang maar eens te laten gaan. Met een s—o5—0 voorsprong kan men zich iets veroorloven en het spel der Noordelijken wekte nok na de rust tegen een kalmer Feyenoord geen enkel maal de illusie, dat het nog 5—5 (!) ;zou worden of 8—8!! De Veendammers werden wat bewegelijker, Uitgezonderd spil Woltjes Sr., die voor de rust hard en goed gewerkt had, maar in de tweede helft aan het einde van zn krachten was gekomen. De voorhoede liet bijwijlen aardige aanvallen zien, die schoten tengevolge hadden, waardoor Van Male nog eenig gevaarlijk werk te verrichten kreeg. Het was v. d. Werf, die eenige kogels op den internationalen doelwachter loste, terwijl Timmer Jr. (de beste uit den aanval) keer op keer voor doel plaatste, om dan meestal te ervaren, dat zijn colega's in het midden den bal niet verwerken konden. Zoo werd het 6—o. Het zevende doelpunt bracht een note gaie. Barendregt had den bal tegen leen der palen geschoten aan den binnenkant fvan het doel, weshalve het leer terugkwam om fin het midden van de goal door Knigge te worden weggewerkt. Mutters floot voor doelpunt na overleg gepleegd te hebben met den grenswachter en wees naar het midden, terwijl cle spelers rustig doorvochten om het bezit van den bal. En Knigge liep met uitgestoken hand op den grensrechter toe om dien te feliciteeren voor de beslissing, die hij inderdaad bijzonder goed moet hebben waargenomen, indien hij niet bepaald precies op de lijn bij de hoekvlag heeft gestaan. Toch werd het zwoegen der Veendammers nog beloond door een inderdaad goed tegenpunt van v. d. Werf, die met een diagonaal schot scoorde. Ten slotte was het Barendregt, die den stand op B—l bracht. Aldus boekte Veendam haar derde nederlaag in successie. De volgende week trekt Ajax naar Veendam, maar de Amsterdammers zullen dan juist hebben op te passen tegen een team, dat niets meer te hopen of te vreezen heeft. Feyenoord speelde Zondag een puiken wedstrijd. Maar.... een team speelt net zoo goed als een ander het laat spelen. Hoewel de Rotterdammers op het oogenblik een elftal hebben met zeer hervorragende krachten. Onder leiding van scheidsrechter Mutters, dié den kalmen wedstrijd natuurlijk volkomen in bedwang had, stellen de elftallen zich als volgt op: Veendam: Doel: Roossies; achter: Schott, Knigge; midden: Snijders, Woltjes Sr., Veeman; voor: Timmer Sr., v. d. Werf, Eoomsma, Woltjes Jr. en Timmer Jr. Feyenoord: Doel: Van Male; achter: Bul, Van Dijke; midden: Van Ooyen, B. Paauwe, J. Paauwe; voor: Hendriks, Barendregt, Duynhouwer, Van Heel en Van Heyzen. Na een op en neergaand spel krijgt Timmer Sr. een prachtige kans om Veendam de leiding te bezorgen, maar faalt. Na een minuut of tien komt Feyenoord beter in haar spel, waardoor de Veendamsche defensie ietwat nerveus wordt en vooral het plaatsen na het keeren van Rotterdamsche aanvallen te wenschen laat. Beide doelverdedigers krijgen de eerste tien minuten geen schot te stoppen. Het eerste gevaar komt van Veendam-zijde door een harden fraaien kopbal van Woltjes Jr. Het leer komt tegen de bovenlat terecht. Onmiddellijk er op komt Feyenoord, blijkbaar wakker geschud, snel opzetten en Barendregt maakt gebruik van een misverstand in de vijandelijke verdediging (1—0). De Feyenoorders blijven vervolgens het doel van Roossies belagen. Van Heel lost een hard schot, hetwelk de Noordelijke doelverdediger verwerkt, maar dan slaat hij mis bij een hoogen bal van Van Heyzen en Barendregt loopt den bal in doel, op de hielden gevolgd door Knigge. Woltjes Sr. tracht intusschen met lange centers zijn voorhoede aan het werk te zetten, maar de Veendammers hebben weinig kans bij Feyenoordsche midden- en achterlinie. Nadat Roossies nog eenige malen heeft moeten optreden is er weer een misverstand in de vijandelijke achterhoede en Snijders loopt het leer in eigen doel (3—0). Er volgt dan een ware belegering van het Veendam-doel. Na een half uur lost Barendregt, een hard, maar houdbaar schot en het is 4—o. Vijf minuten later is een nieuw misverstand oorzaak van het vijfde doelpunt door Duynhouwer. Aldus komt de rust.

De tweede helft laat een bewegelijker Veendam zien, tegen een Feyenoord, dat het blijkbaar welletjes vindt- Van Male krijgt direct een hard schot van Timmer Sr. te verwerken, terwijl Boomsma en v. d. Werf eenige keeren in de gelegenheid worden gesteld een kogel te lossen, maar te lang treuzelen. Een zeer goed schot van Timmer Jr. kan Van Male slechts vallend houden. Er volgen dan twee corners op het Rotterdamsche doel, die geen resultaat hebben. Feyenoord gaat dan opnieuw meer aanvallen en Roossies heeft zich te hoeden voor een kopbal van Duynhouwer en schoten van Hendrikt. Aan den anderen kant krijgt Boomsma een schiterende kans om Van Male te passeeren, maar weer wacht hij te lang. Bij een algemeenen aanval mist het geheele middentrio van Veendam het leer. Dan is de tijd gekomen voor het zesde Feyenoord-doelpunt door Knigge en het zevende volgt als hierboven omschreven. Na 25 minuten ziet v. d. Werf ten slotte kans Van Male met een onhoudbaar diagonaal schot te passeeren, welk doelpunt het talrijke publiek beloont met een hartelijk applaus. Trouwens het publiek moedigt Veendam voortdurend aan, blijkbaar uit egoisme! Feyenoord blijft sterker tot het einde en nadat Van Male een kopbal van Woltjes Jr. heeft gehouden is het Barendregt opnieuw die met een hard schot doelpunt (8—1).