Eerste voorstelling operettevereniging,, Veendam-Wildervank"

Het aantal operette-voorstellingen door amateurs neemt telken jare toe. Gisteravond heb ik in Veendam het eerste optreden van de Operettevereniging „Veendam-Wildervank" meegemaakt en dit betekende, dat hier een oude traditie in ere is hersteld. Immers ook in de dertiger jaren hadden Veendam en Wildervank een operettevereniging, die onder leiding van de betreurde dirigent F. Schmidt Marlissa verschillende voorstellingen heeft gegeven o.a. ~Der Vogelhandler" van Carl Zeiler, waarmee gisteren de nieuwe vereniging in Veenlust haar debuut maakte.

Voor deze opvoering heeft men de medewerking gehad van mevrouw M. Schmidt Marlissa—Gelzenleuchter, die hiermee trad in het voetspoor van haar overleden echtgenoot. Zij heeft het muzikale gedeelte in tal van repetities met koor en solisten ingestudeerd. Regisseur was de heer Hagen Schetsberg, die als zodanig de nodige ervaring heeft opgedaan bij de Winschoter Operettevereniging „Amicitia". De jeugdige Jan Hulst, leerling van het Conservatorium te Amsterdam, is opgetreden als dirigent. Hem Was tevens de algehele leiding toevertrouwd.

In het algemeen mag worden geconstateerd, dat men in Veendam- Wildervank zeker over het materiaal beschikt om tot een goed operettegezelschap te komen. Natuurlijk is men er nog lang niet, maar de mogelijkheden zijn er zeker. In de eerste plaats bleek men te beschikken over een koor, dat in staat is om zuiver en meeslepend te zingen. Het volbracht nu reeds zijn aandeel in het geheel vocaal naar behoren al dient hier direct aan te worden toegevoegd, dat het daarbij een grote steun had van het voornamelijk uit GOV-leden bestaande orkest, dat met kennelijke toewijding zijn begeleidende taak vervulde. Doordat het koor niet meer dan ongeveer dertig leden heeft kon regisseur Schetsberg er aanzienlijk gemakkelijker mee werken dan met het meer dan dubbel zo grote koor van Amicitia. Toch kan er natuurlijk nog wel het een en ander verbeterd Worden.

Mevrouw Schmidt Marlissa heeft zowel voor koor als solisten de liederen in het Duits ingestudeerd; voor het koor schijnt mij dat in elk geval minder gelukkig. Ook enkele solisten hadden moeite met de vreemde taal (en ook soms met de eigen taal). Hier ligt dus voor de regisseur nog een taak en hij zal in de toekomst zich ook nog duchtig moeten inspannen om de solisten beter te laten acteren dan een deel van hen deed. Er zijn overigens onder de solisten enkele krachten, waarvan men in de toekomst zeker plezier kan hebben Dit geldt in de eerste plaats voor mevr. P. de Boer—Lukkien, die als Christel van de Post blijk gaf van muzikaliteit en acteertalent al zal ook zij nog meer aandacht aan haar uitspraak moeten besteden. Haar partner was de heer G. G.. Tros, die er in de loop van de avond hoe langer hoe beter inkwam toen hij eenmaal zijn Bühnenfieber wat overwonnen had. Mevrouw H. Boeck-Snip deed goede dingen als de keurvorstin (Marie) vooral acterend; vocaal was zij eveneens verdienstelijk maar niet onberispelijk. Mevrouw D. van Weelden— Moes (Adelaïde), en de heren D. Post en J. Feitsma (de opper jagermeester en zijn neef) behoren evenals het komische duo J. H. Gernaat—A. Groen tot die leden, die tot goede prestaties in staat zijn. Dit geldt ook voor anderen, zoals bijvoorbeeld de heer F. Smit (de burgemeester), maar er zal nog duchtig moeten worden gewerkt voordat men het gewenste peil in elk opzicht heeft bereikt.

Wat de leiding van de heer Jan Hulst betreft, ik kreeg niet de indruk, dat daarvan veel uitging. Zijn jeugd gaat niet gepaard met een élan dat solisten, koor en orkest in zijr> ban brengt. Hij mist hiertoe niet alleen voldoende ervaring maar heeft er ook nog niet voldoende persoonlijkheid voor.

Resumerende bevestig ik nog eens mijn indruk, dat men in Veendam— Wildervank al dadelijk een stap op de goede weg heeft gezet en dat dit hoop geeft voor de toekomst.

JAN UEINK