Voor het derde jaar in successie komt „Pro Burletta" te Hoogezand-, Sappemeer met een operette-voorstelling, waarvan zaterdagavond de première ging: in de geheel gevulde grote zaal van hotel Faber te Hoogezand. In deze drie jaar heeft „Pro Burletta" het tot een uitstekend resultaat weten te brengen. De voorstelling van Kalman's „Die Csardasfürstin" kon de toets der kritiek gemakkelijk doorstaan en mag voor amateurs als bijzonder geslaagd worden aangemerkt.

Het aantrekkelijke van deze voorstelling was dat er een doelmatig gebruik is gemaakt van de mogelijkheden, die er bestonden. Zo leidde het grotere toneel ertoe dat men een deel van de decors kon gebruiken, die vroeger bij de beroepsvoorstelling hebben gediend. Ook had men fraaie costumes gehuurd en bovendien werd er veel gewerkt met lichteffecten waardoor het show-element mede werd uitgebuit. De regie van mevrouw A. Nieboer-Schuitema> die ook evenals bij de voorstelling in Eelde de choreografie heeft verzorgd en de dansen en balletjes beeft ingestudeerd, heeft eveneens met succes de beweging van koor en solisten in goede banen geleid. En zo kreeg onder de voortreffelijke muzikale leiding van Jacques Goudappel de voorstelling de nodige vaart, waardoor zij bleef boeien. Het vrij uitgebreide orkest van leden der muziekvereniging Orpheus heeft zijn begeleidende en omlijstende taak met toewijding en opmerkelijk goed resultaat vervuld. Muziek, zang en dans stonden op een behoorlijk goed peil. Dit laatste mag ook gezegd worden van de vocale en toneelmatige prestaties der meeste solisten. Vooral mevrouw Ge- Heerlien-Brink, die de titelrol vervulde, blonk in dit opzicht uit. Zij zingt met een zuivere, hoge sopraan en is daarbij verstaanbaar tot achter in de zaal. Haar voordracht en spel waren beide even goed. In de heer Jaap Venema als prins Edwin had zij een uitstekend partner, vooral als zanger; aan zijn spel valt nog wel iets bij te schaven maar ook dit was nu reeds aanvaardbaar. Mevrouw Nel Bolhuisde Boer maakte van de nicht en bijna verloofde van Edwin een aardige creatie in elk opzicht. De heer Edwin Jap, die evenals mevrouw Heerlien pas van een ziekte was hersteld, was als graaf Boni aanvankelijk wat onzeker maar werd daarna steeds beter, waardoor hij zijn rol ook het komisch karakter gaf, dat zij vereist. De heer Hil Fluks en mejuffrouw Trijn Smallenbroek speelden de oude vorst en zijn gemalin stijlvol. De regisseuse week hierbij af van de gewoonte om van deze beide rollen komische types te maken. De Feri, die de heer Piet Ausema ons te zien en te horen gaf, was (nog?) niet helemaal uit de verf; vooral zijn acteren liet nog het een en ander te wensen over. De overige kleinere rollen waren goed bezet. Het publiek heeft m.i. terecht van zijn waardering bij herhaling blijk gegeven en na afloop leiders, spelers, koor en orkest met een langdurig applaus beloond. JAN ÜBINK.