Naast de vriendschap, die de Winschoter operettevereniging

„Amicitia" in haar vaandel heeft geschreven, heeft zij, na de verwoesting door brand van Winschoten's enige toneelzaal, ook wel veel moed nodig. Dat die moed er is, werd zaterdagavond bewezen tijdens de eerste van een reeks uitvoeringen in de maand november. „We gaan door", zei voorzitter Jac. Blom. Dat gebeurde dan nu in de kleine zaal van hotel Dommering, waarin men met de weinige beschikbare riemen van accommodatie toegeroeid heeft naar een prettig operetteconcert. Er was zelfs gezorgd voor variatie in decors en kostumering, op het kleine toneeltje was voldoende bewegelijkheid aanwezig om ook het oog bezig te houden. Selecties uit vroegere successen van „Amicitia": „Die Csardasfürstin" van Emmerich Kalmann, „Ein Walzertraum" van Oscar Straus, „Maske in blau" van Fred Raymond en Paul Abrahams, „Ball im Savoy". Het werd een groot succes, de muziek werd knap uitgevoerd onder leiding van Jacques Goudappèl, die één van de beste dirigenten is die men op operettegebied in deze contreien werkzaam kan zien.

Van het wat verlegen en plichtmatig op de muziek wiegende koor kon een inniger lyrische en meer zangerige kwaliteit verwacht worden in de echte walsmelodieën in Weense stijl, maar daar stond een frisse, energieke aanpak tegenover alsmede de reeds aardig hoorbare inspanningen om de meerstemmigheid in evenwijdige banen te leiden. Zo was het wel logisch, dat de wat modernere muziek van Paul Raymond, waarin de vierkwartsmaat zijn ritmische entree deed (een tango b.v.), ▼ccl succes had.

Het grote ongeluk van de verbrande zaal kwam niet alleen: de primadonna Inez van Schoneveld was door een acute verkoudheid het grootste deel van haar stembereik niet meer meester, men kon de mooie sopraanstern meer vermoeden dan horen. Opnieuw: moed en Bühneroutirte redden de show. De andere solisten, Abel Drent, G. ter Borgh, Ludi Kamps en Henk Leeuwerke werkten met wisselend doch steeds wel redelijk succes aan de uitvoering mee. Voorzitter Blom zei, dat men volgend jaar misschien zal kunnen optreden in de aula van het nieuwe lyceum en deed voorts een dringend beroep op het aanwezige gemeentebestuur tot krachtige maatregelen te komen om uit de acuut geworden culturele -woningnood te geraken. Een cultureel centrum is binnen tien jaar minstens een noodzaak.

Laten we hopen, dat hij evenveel gehoor vindt als „Amicitia" ook nu, en terecht, bij het enthousiaste publiek verwierf. Het klinkt zo romantisch, maar in de Winschoter winter kan men geen operette maken „da draussen im duftenden Garten", zoals een tekst uit de „Walzertraum" luidde. H. F. W. KRUIZE.