<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<text>
	<title>Offfenbach bij Omlandia wordt keurig-fraaie mini-monsterproduktie</title>
	<p>Gebeurtenis: opvoering van &apos;De Bandieten&apos; van Jacques Offenbach door Operettevereniging &apos;Omlandia&apos;. Voornaamste rollen: Martha Westers, Piet Bont en Albert Kamphuis. Regie: Joop van Bruggen. Decor: Joop Muyen. Choreografie: Carla Hol en Jorinde Somer. Muzikale leiding: Jelle Hoving. Plaats: . Rijksscholengemeenschap In Warffum. Publiek: 300.</p>
	<p>De Warffumer Operettevereniging Omlandia heeft met haar opvoering van De Bandietenvan Jacques Offenbach een soort &apos;monsterproduktie&apos; gepresenteerd. De rolverdelingslijst oogde aanzienlijk langer dan over het algemeen gebruikelijk is en een optelling van alle medewerkenden zou een fors totaal opleveren. Omdat alles en iedereen op het aula-podium van de plaatselijke Rijksscholengemeenschap een plek moest vinden, is het uiteindelijk een mini-monsterproduktie&apos;geworden.&quot;</p>
	<p>«Op zichzelf was de keuze voor Offenbach opmerkelijk. Dit repertoire wordt door Groninger operetteverenigingen zelden gedaan, meestal oriënteren zij zich op Duitsland èn Oostenrijk. Bij deze produktie werd overigens de Duitste tekstbewerking gezongen. Dat deze muziek — veel minder liedachtig of doorwalsend dan Duits werk — problemen kan opleveren was wel te merken. Finale-ensembles met koor en kleine . soli bleken wel eens lastig, vooral voor de mannenstemmen in het koor, en in de grotere solorollen zat zo nu en dan wel eens een vocaal sierrandje dat er niet bij iedereen helemaal gaaf uitkwam. In dat opzicht is deze Offenbach overigens nogal wat eenvoudiger, en dus haalbaarder, dan de meeste van zijn operettes. De beweging moest bij Omlandia, zo bleek alras, voornamelijk uit de muziek komen. Ondanks de soms wat lage tempi en missers bij de zangers of het degelijke orkest: leven zat er wel in. Zodra er echter op spreektekst werd overgegaan viel de handeling grotendeels stil. Erg leuk of satirisch — en dat laatste is tóch meestal kenmerkend voor Offenbach — was die tekst niet. Bovendien waren de dialogen vervat in keurig, maar allesbehalve trekkend&apos; Nederlands. Voor het oog waren de opeenvolgende taferelen heel aardig:; zowel qua decor als qua kostumering en groepsregie. PAULHERRUER</p>
</text>
