Meer dan honderd operetteverenigingen zijn er in Nederland. Daarvan zijn er minstens negen officieel geregistreerd in de drie noordelijke provincies. Elk jaar worden er in dit land zon 300 tot 400 operettevoorstellingen door amateurs gegeven. Gezelligheid, smeltende, nimmer verblekeide melodieën, vrolijke verkleedpartijen en de sfeer

Het licht in de zaal wordt gedempt, het geroezemoes aan de cafétafeltjes of in de pluche ' stoelen verstomt. Nóg wat onwennig zetten de musici de ouverture in, gezeten in de al dan niet • ■-->. / geFmproviseerde orkestbak. Het goudgele, wijnrode of hemelsblauwe gordijn wijkt vaneen. Een sprookjesachtig toneel wordt zichtbaar, „Oh"-geroep bij het publiek. Een winterlandschap, een Japanse tuin, een Tiroler tafereel. De koorleden, gekleed in militair uniform, kimono's of-- • lederhosen, turen gespannen naar de dirigent. Dan barsten zij, aarzelend maar allengs meer zelfverzekerd, uit in de eerste herkenningsmelodie. De operette is begonnen! In het Duits, Engels of Frans met de tongval van het plaatselijk dialect.

Er worden elk jaar zon driehonderd a vierhonderd operettevoorstellingen in ons land gegeven. In Nederland zijn op dit gebied meer dan honderd amateurverenigingen actief, alle lid van de overkoepelende organisatie de BOOG (Bond van amateur Opera- en Operettegezelschappen), die in districten is verdeeld. De afdeling Noord telt acht operetteverenigingen in Groningen en omgeving en één in Leeuwarden. Eens was een uitvoering van de plaatselijke operettevereniging de gebeurtenis van het jaar. De zaaltjes achter de cafés of in de dorpshuizen waren tot de nok gevuld en het bier en de jenever vloeiden rijkelijk. De vindingrijkheid en het improvisatie-talent deden wonderen. Wat de muzikale en technische kwaliteit betreft rekende men op veel . clementie van de bezoekers. Het was vooral een gezelligheidsgebeuren in eigen kring. Na de oorlog blééf de .' ' ;', gezelligheid, evenals het eigen publiek, maar de mensen verlangden meer. De televisie vormde een geduchte 'concurrentie en met dé komst van de regionale cultuurcentra ontstond de behoefte de amateur-uitvoeringen een professioneler aanzien te geven. Dat kon ook, mede door de subsidiekanalen die werden gegraven: ; ;-;.

van kasteelromans, karikaturen van de maatschappij waarin we leven. Overigens is het artistieke peil de laatste tien-twintig jaar behoorlijk gestegen, waardoor ook het aanzien van de verenigingen toenam. De publieke belangstelling hield daarmee gelijke tred.

• Een uitvoering van „Victoria und ihr Husar" van. Paul Abraham door de Winschoter operettevereniging Amicitia in De Klinker in november 1981

• , Een scène uit de operette „Boccaccio" van Suppé, zoals die werd uitgevoerd door operettevereniging ADO in Eelde. ■VV"."

• Grimeurs, kostuumnaaisters en kapsters doen hun best om de huisvrouw, de bakker, de monteur te veranderen in een barones, graaf of koning. Een kijkje in de kleedkamer van de operettevereniging Omlandia, Warffum, bij de voorbereiding van „EineNacht in Venedig". . .

• Een gegrimeerde Geert de Vries in de kleedkamer bij Operettevereniging Veendam-Wildervank. Hij speelde het vorige seizoen de titelrol in „Boccacrin" (.10 .