<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<text>
	<title>Omlandia maakt gedurfde keuze</title>
	<p>Van een medewerker</p>
	<p>Er is nogal wat lef voor nodig om als amateuroperettegezelschap een zo zwaar bezet stuk als Kalman &apos;s Graf in Maritza op de planken te zetten. De Regionale Opera- en Operettevereniging Omlandia uit Warffum heeft dat aangedurfd en bracht zaterdagavond in de aula van de rijksscholengemeenschap in Warffum de première. ëffiÉß?</p>
	<p>Durf vooral omdat het beschikbare toneel totaal onvoldoende ruimte bood om de ongeveer veertig acteurs en actrices voldoende speelruimte te bieden. Een uitbouw naar de zaal en geweldig veel improviseren moesten hier, al dan niet geslaagd, de oplossing brengen. Een andere keus was er ook niet.</p>
	<p>Regisseur Joop van Bruggen, die en passant ook nog een van de hoofdrollen als baron Koloman Sandor Zsupan op bijzonder verdienstelijke wijze voor zijn rekening nam, slaagde er grotendeels in ruimte vrij te houden voor de hoofdfiguren. Intussen trachtte de rest van de cast het statische beeld te doorbreken door in een kringetje rond te lopen of de bordestrap ettelijke malen op en af te gaan. Het was woekeren met de ruimte geblazen en dat werkte nogal eens hinderlijk op de toeschouwer. Het is niet leuk als je de spelers zo hulpeloos ziet ronddarren.</p>
	<p>Omdat de aula er per definitie niet voor is ingericht moesten ook aan de belichting concessies gedaan worden. Zo kon het gebeuren dat spelers buiten de spot kwamen te staan. Ook op het decor moest danig ingeleverd worden. En dat deed weer afbreuk aan de totale sfeer die veelal verstek liet gaan. Onvergeeflijk is naar mijn bescheiden mening dat men in het decor twee werelden, die van de realiteit en die van het futurum, met elkaar laat botsen. Maar ook dat zal een concessie aan de ruimtelijke ordening zijn geweest. Maar als een paal boven water blijft overeind staan, dat spelers en toeschouwers er veel plezier aan beleefd hebben.</p>
	<p>: Dat aan het einde ook nog een tweetal haastig neergezette decorstukken omvielen vermocht de vreugde niet te bederven. Zonder enkele spelers met name te noemen kan gezegd worden, dat allen zich volledig hebben gegeven. Er is beslist ook gewoekerd met talenten. Het laten optreden van het kinderkoor was een gelukkige greep. Niemand van de ruim driehonderd aanwezigen zal zich verveeld hebben.</p>
</text>
