<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<text>
	<title>Vogelhändler van Omlandia: het koor groeit in kwaliteit</title>
	<p>Gebeurtenis: Operettevereniging Omlandia met &apos;Der Vogelhandier&apos; van Carl Zeiler. Voornaamste rollen: Koosje Hoeksema, sopraan (Marie); Martha Westers, sopraan (Christl); Piet Bont, tenor (Adam); Abel Drenth, tenor (Stanlslaus) en Roelof Makken, bas (Weps). Regie: Joop van Bruggen. Directie: Jelle Hoving. Decor; Joop Muyen. Kostuums: Omlandia. &apos; Plaats: Rijksscholengemeenschap Warffum. Publiek: 350. Herhaling vanavond in Warffum. Steeds meer ziet men bij operetteverenigingen de tendens om voor belangrijke rollen gastsolisten aan te trekken én dat heeft ook de Warffumer vereniging &apos;Omlandia&apos; gedaan voor haar uitvoeringen van Carl Zeilers Der Vogelhandier. Het voordeel van het gasten-systeem is duidelijk: het stelt verenigingen in staat produkties te brengen waar ze met het eigen zangersbestand niet aan toe zouden komen. Nu gebeuren zulke dingen nog op incidentele basis: het zou niet gek zijn als men eens tot een officiële &apos;pool&apos; van solisten zou komen.</p>
	<p>Omlandia had overigens veel zelfwerkzaamheid in haar uitvoering gestoken: het decor was door de leden zelf gemaakt en ook de kostuums kwamen uit eigen atelier, met een beetje hulp van het Paterswoldse ADO. Op de beperkte speelruimte die de vereniging in Warffum heeft zag het een en ander er prima uit en er was zelfs een decorwisseling bij open doek, al had die wel minder tijd in beslag kunnen nemen.</p>
	<p>In muzikaal opzicht verliep de uitvoering vrij goed. De twee sopraansolistes waren uitstekend voor hun taak berekend en het Feit,.dat de mannenrollen in vocaal opzicht een minder sterke indruk achterlieten, werd door aardig komediespel gecompenseerd. Bij het koor van Omlandia is van een duidelijke groei sprake: in tegenstelling tot vroeger werd het tempo nu goed,vastgehouden en was er een behoorlijke synchroniteit met het kleine gelegenheidsorkest. , , Op het punt van de regie kon</p>
	<p>men hier en daar twijfels hebben. Sommige types waren te karikaturaal neergezet, zoals bijvoorbeeld Baron Weps, die qua uiterlijk leek te zijn weggelopen uit een kinder-komedie. Ook in de groepsregie zaten nogal simplistische gebaren: er werden overdreven buigingen gemaakt en er werd veel in cirkeltjes geparadeerd. Er was ook nogal wat pure stilstand en al met al had men zich de regie fantasievoller kunnen voorstellen. PAULHERRUER</p>
</text>
