<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<text>
	<title>Czárdásfürstin bij Amicitia gedragen door tweede duo</title>
	<p>Gebeurtenis: &apos;Die Czérdasfürstin&apos; van &apos; Emmerich Kalmén door Operettevereniging Amicitia. : Hoofdrollen: Wim Hek als Edwin; Henriëtte Schrik als Sylva; Lineke Engels als Stasi en Henk Kliphuis als Boni. Regie: Hans van Zanten. Ballet: Groninger Operette en - Showdansgroep; choreografie: Joop Dagelet. Muzikale leiding: Jan Verbogt. Plaats: Oe Klinker te Winschoten. Publiek: 400. Herhaling vanavond. Het oog kwam niets tekort bij dè Winschoter Operettevereniging Amicitia. Het in eigen atelier gemaakte decor was in ieder bedrijf hoogst smaakvol en gedempt van kleur,&quot; evenals dè kostumering. De voorstelling was bovendien rijk voorzien van aardige balletten van de Groninger Operette- en Showdansgroepvan Joop Dagelet. Kleur.was er ook in het orkestvan de vereniging, waarin behalve de gebruikelijke strijkers, blazers en piano, een celesta en een harp te horen waren. Toch duurde het tot het tweede bedrijf voordat het noodzakelijke leven in de voorstelling kwam. In het eerste waren de dialogen uitermate traag en was de zang uiterst voorzichtig. Men kon zelfs de indruk krijgen dat het hier niet om een tweede uitvoering in een reeks ging — de première was vorige week — maar om een generale repetitie. Grotendeels lagen de problemen bij de vertolkers van het belangrijkste liefdespaar uit het verhaal: Prins Edwin en de &apos;Czardasfürstin&apos; Sylva. Hun ui-v terst bedeesde vocale verrichtin-</p>
	<p>gen. werden nauwelijks : gecompenseerd door levendig acteren en daar gaat het.bij amateur-operette toch grotendeels om. Er mag best een valse noot klinken maar die moet,&quot; evenals de goede, wel met enige verve worden gebracht.</p>
	<p>Hét neven-duo uit de intrige, graaf Boni en gravin Stasi, zorgde vanaf het tweede bedrijf voor een groot deel van de gewenste vitaliteit. De rol van de gravin werd</p>
	<p>goed gezongen, haar. tegenspeler zorgde voor degelijk zangwerk en flink wat acteurshumor. Door hen werd ook het tempo van de muziek levendiger — dat was in het eerste bedrijf bepaald niet zo — en zo kwam dan eindelijk het echte operette-gevoel in de voorstelling. PAULHERRUER</p>
</text>
