Gebeurtenis: operettevoorstelling. Plaats: Schouwburg Geert Teis te Stadskanaal. Programma: „lm weissen Röss'l" van Hans Muller, Eric Charell en muziek van Ralph Benatzky. Uitvoerenden: de Stadskanaalster Operettevereniging, leden van het Noordelijk Filharmonisch Orkest. Artistieke leiding: Koos Meekers (directie), Herman Ronde (regie) en Henriëtte Saan (choreografie). Publiek: 600, d.w.z. uitverkocht. Drie kenmerken heeft een provinciale operettevoorstelling door amateurs: a. men hoort een potpourri van beroemde melodieën: b. het is een feest der persoonlijke herkenning. ledereen lacht zich rot om de drogist die op het podium de rol van keizer Franz Joseph speelt (niet dat de Franz Joseph van deze avond drogist was, want dat weet ik niet);

c. een dergelijke voorstelling biedt een wat naïef muziekgenot en een elementaire toneel ervaring.

Het is ten aanzien van de grote en opofferingsgezinde liefde, die de liefhebbers van de provinciale operetteverenigingen opbrengen, voor afgekauwde repertoirewerken als ,Im weissen Röss'l" ten eerste beschamend dat zij in Nederland moeten volstaan met belachelijke vertalingen, die stijf staan van de germanismen en voorts dat hun nooit is verteld hoe moeilük de uitvoering muzikaal gezien is. Deze laatste opmerking zou een ernstig verwijt aan Koos Meekers kunnen inhouden, maar dat is niet helemaal bedoeld. Wel blijft het feit dat een operettevereniging als die in Stadskanaal door een beroensmusicus voornamelijk als een schnabbel wordt gezien en dat is gewoon jammer. Meekers dirigeerde met volledige muzikale in/et, meer kon hij ook niet doen. Hij dirigeerde bovendien een swingend arrangement van de muziek van Benatzky en hij deed het waarschijnlijk met dezelfde inzet, waarmee hij in Groningen 't jongenskoor in de Matthaus-Passion van Bach dirigeert. Dat is óók een gelegenheidsproduktie. De regie was uit op levendige scèneverwisselingen en kwam ook wel goed over, er was een leuk ballet en afgezien van een hoorbaar schreeuwende souffleuse en een première-nerveus beleid ten aanzien van het voordoek leek het een leuke voorstelling. Ik had eigenlijk geen namen willen noemen maar twee moeten mijn beroepsscepsis wel doorbreken: Otto Knoop en Tineke Veen sprongen er wel uit door goede presentatie en redelijke zangkunst. In de schouwburg Geert Teis ontmoet men, afgezien van Tim Kuik, steeds weer iets nieuws. Er hingen bloedmooie foto's van voorgaande produkties en voorts was er de consumptie-theaterkaart, dat is een kaart waarop men zijn consumptie kan bestellen (zoals „Teis in 't rond", „Teis- Grand-Prix", „Bief met stoet" en „Teis van 't Swien") en waarop men ook een theateravond kan bestellen. Bij de ober. De keuze valt dan tussen bij voorbeeld Hans Richter Haaser. Corry Brokken, Ton van Duinhoven en Ina van Faassen, Andrea Domburg, het NFO, Orfeus in de onderwereld en ook nog Twee wezen. H. F. W. KRUIZE.