Gebeurtenis: Jubileumconcert t.g.v. het 50-jarig bestaan DOOK (Delfzijls Opera- en Operette Koor). Plaats: Schouwburg te Delfzijl. Programma: Opera- en operettefragmenten. Uitvoerenden: Delfzijls Opera- en Operette Koor, NFO, Marijke Fransen (sopraan), Jan Blinkhof (tenor) en Nico Bulder (bariton). Het samengaan van opera én operette binnen koorverband heeft DOOK er kennelijk van weerhouden tot het presenteren van één compleet werk. Men zong nu alleen, de opvoering werd een uitvoering. Nu ligt zoiets natuurlijk voor de hand bij een programma van de meeste uiteenlopende en veelal bekende opera- (vóór de pauze) en operettefragmenten (na de pauze). Het programma zelf was overigens met zorg gekozen en bood veel afwisseling in bezetting en herkomst. Men ontkomt dan evenwel niet aan een zekere mate van versnippering; tenslotte heeft elk fragment zijn eigen sfeer en achtergronden, nu ging elke situatieschets in een flits voorbij. Muzikaal gezien was deze avond van hoog gehalte, zeker in vergelijking tot andere lokale uitvoeringen. Dirigent Goudappel verdient dan ook alle lof. Het veelvuldig waar te nemen blind enthousiasme heeft bij dit koor duidelijk lijn gekregen: een frisse, zuivere, goedontwikkelde koorklank (Mozart's „Heil sei euch Geweihten"). ritmisch exact, (Gloria all' Egitte van Verdi) en over het algemeen goed afgewogen stemmenverhoudingen (Donizetti's Sainte Madone). Even opvallend waren de trefzekere tempo-overgangen (ook t.a.v. het NFO) in o.a. een selectie uit „Die Zigeunerbaron" van Strauss en de muzikanteske aanpak van bijv. Léhar's „Die Lustige Witwe" (Grissenlied en samen met bariton Weibermarsch); op bepaalde punten zou men misschien nog wat verfynder dynamische schakeringen wensen, met meer sterktegradaties (soms klonk het wat vlak), maar het geheel maakte een geroutineerde en trefzekere indruk. Ook de vocale solisten voldeden uitermate goed; voor de bariton Nico Bulder, die deel uitmaakt van het koor en nu als solist optrad was dit dan ook een dubbele prestatie. De sopraan Marijke Fransen blonk uit door intelligente voordracht en een helder stemgeluid, zowel in de soli als in de duetten samen met Jan Blinkhof (indringend en sterk dynamisch). Het NFO toonde zich deze avond uitstekend op dreef in de orkestrale omlijstingen: terughoudend in volume en gaaf van klank. FOLKERT GRONDSMA