Gebeurtenis: operettevoorstelling. Plaats: grote zaal Struvé in Sappemeer. Operette: „Der Bettelstudent", muziek van Carl Millöcker, tekst van F. Zeil en Richard Genée. Uitgevoerd door: operettevereniging Pro Burletta uit Hoogezand-Sappemeer en de orkestvereniging Orpheus-Kalma. Dirigent: Eddy Muntendam. Regisseur: Kees Schimmel. Choreografie: Joop Dagelet. Hoofdrollen: Jaap Venema (Ollendorf); Abel Drent (Symon); Peter Bont (Jan); Nel Bolhuis-de Boer (Gravin); Pia de Boer-Lukkien (Laura); Anky de Jonge-Buiskool (Palmatica); Piet Bergman (ritmeester); Ab Stol (luitenant); Diny Schaf er (vaandrig); Jan van der Wal (Enterich) en anderen. Publiek: bijna 300. Bijzonderheden: volgende voorstellingen op 9, 16 en 23 februari en speciaal voor bejaarden op 13 februari in Struvé. Pro Burletta in Hoogezand-Sappemeer geeft van haar jaarlijkse uitvoering niet minder dan zes voorstellingen, waarvan twee voor bejaarden. Dat wijst op verheugende belangstelling ter plaatse, zelfs in aanmerking genomen dat niet de maximale capaciteit van de Struvé-zaal wordt benut: het publiek zit er aan tafeltjes en dat draagt, evenals kaarsen en een tombola, veel bij aan de ware, ouderwetse operette-sfeer. Behalve het grote aantal voorstellingen valt bij deze vereniging op dat zij, als enige naast Amicitia in Winschoten, met een amateurorkest werkt. Het valt alleen maar toe te juichen, dat amateurs zichzelf en elkaar zoveel mogelijk helpen, al zijn de voorbereidingen daar ook arbeidsintensiever door.

Het spel van Orpheus-Kalma mocht bovendien worden gehoord, goed van klank en behoorlijk exact als het was met vooral uiterst verdienstelijke blazerspartijen zeker bij een operette die muzikaal zo goed in elkaar zit als deze uit de gouden Weense tijd (1882) komt dat orkestwerk er op aan; bovendien is het belangrijk voor het zelfvertrouwen van de zangers op het podium.

Eddy Muntendam, bij wie het dirigeren met één witte handschoen school maakt, had ook de koorpartijen voortreffelijk voorbereid, te, horen naar het welluidende en zuivere resultaat. Een hoofdstuk apart zijn in deze Bettelstudent de vele ensembles met en zonder koor en ook die klonken meestal bewonderenswaardig, al bleek wel dat Pro Burletta beter in de mannelijke dat in de vrouwelijke solisten zit. Hoewel de dames het als trio dikwijls beter deden, op een enkele onzuiverheid na, dan op grond van de individuele prestaties te verwachten viel en zij zich in duetten met mannelijke partners met goed gevolg op vocaal sleeptouw lieten nemen. Die trekkende functie viel Abel Drent en Peter Bont wel toe te vertrouwen, die met Jan Venema als solisten uitblonken.

De regie, die de hoofdrolspelers soms tot overbodig gedribbel bracht, mikte duidelijk op een zo royaal mogelijk gebruik van het vrij kleine podium en slaagde er niettemin in, de koorzangers toch tot enige actie te brengen en een Indruk van houten klazen te vermijden: knap werk. De opkomst van de tamboers uit de zaal was natuurlijk een zeker succes. Bij de volgende uitvoeringen zou alleen de dialoog meteen snel op gang kunnen komen.

Het optreden van de balletgroep was leuk en goed getimed met veelvuldige, maar vrij korte intermezzi en zelfs een (anachronistische) cancan en de aankleding zag er goed uit: Pro Burletta verdient kortom nog enkele volle zalen.

RENSKE KONING