Gebeurtenis: operettevoorstelling. Plaats: Hotel Struvé in Sappemeer. Operette: Emmerich Kélmén, „Grflfin Mariza", libretto van Julius Brammer en Alfred Grünwald. Door: operettevereniging „Pro Burletta" uit Hoogezand- Sappemeer en het orkest Orpheus Kalms uit Hoogezand. Dirigent: Eddy Muntendam. Regisseur: Gert Willems (BOOG). Ballet: Joop Dagelet. Met: Ria van Haeren-Nijhuis (Mariza); Robert Bruins (Tassilo); Anna ten Cate-Jager (Lisa); Peter Bont (Zsupan); Nel Bolhuis de Boer (tante); Henk Raspe (Populescu); Henk Jansen (Karl Stephan); Roelf Korte (Penlzek); Plet Bergman (T--schekko); Ria Scholtens-Woerlng (Manja) en Jan Ruzius (zigeuner). Publiek: ruim 500.
Grafin Mariza werd vorig seizoen gebracht door de Hoofdstadoperette en de operettevereniging „Pro Burletta" nam op het eerste gezicht enig risico, door zo kort erna dezelfde operette uit te voeren. Geen groot risico blijkbaar: de vier uitvoeringen — de laatste wordt op 28 februari gegeven — zijn tot nu toe goed bezocht, zaterdagavond was het zelfs eivol in Struvé en zo warm en benauwd, dat enkele bezoekers tegen de vlakte gingen. Je moet er natuurlijk wat voor over hebben, maar dit was wel veel gevraagd; in die verstikkende atmosfeer ging je reikhalzend uitzien naar het einde en dat hadden de inspanningen van „Pro Burletta" niet verdiend.
Wel had de vereniging de naam van de componist Emmerich Kalman kunnen vermelden in het programma, dat nu de indruk wekte, dat de muziek afkomstig was van dirigent Eddy Muntendam. Zover gingen diens bemoeienissen niet, al heeft hij ongetwijfeld veel werk verzet, zowel met de zangers als met het amateurorkest Orpheus Kalma. De koren klonken niet kwaad, hoewel de klankvorming nog wat meer zorg en afwerking Icon gebruiken en de zangers daartoe soms hun krachten meer hadden kunnen sparen. En het orkest was weliswaar niet altijd zuiver (hoorn 0.a.), de strijkersklank bleef bij dit aantal aan de zuinige kant, maar er werd redelijk precies gespeeld en na het eerste bedrijf steeg het peil.
Joop Dagelet had in de royaal aangeklede voorstelling een groot aantal korte balletscènetjes gestrooid, die niet alle het klassieke bewegingspatroon volgden maar in hun bescheiden technische eisen en in weinig ruimte uiteenlopende stijlelementen lieten zien. De regisseur had op dit kleine podium beperkte mogelijkheden maar kwam tot een redelijk resultaat; de combinatie van dialoog en muzikaal voorspel kwam de verstaanbaarheid echter niet ten goede. Muzikaal is deze Hongaars getinte operette voor amateur-solisten eigenlijk te moeilijk; de erg hoog liggende-partij van Mariza was wel een te zware belasting voor de stem van Ria van Haeren, maar haar durf en het resultaat verdienden respect. De eveneens erg zware partij van Tassilo werd door Robert Bruins knap gezongen en de duetten mochten er zijn, evenals die van Anna ten Cate en Peter Bont. De bijrollen, muzikaal van weinig betekenis, waren het aanzien best waard.
RENSKE KONING