Omlandia, dat vorig jaar haar debuut maakte, bewees haar zeer levendige bestaan opnieuw met Ein Walzertraum van Oscar Strauss, een operette waarmee Strauss (1870-1954) voor het eerst en voor de rest van zijn leven naam maakte. Aanvankelijk leerling van Max Bruch groeide hij uit tot een belangrijk filmmuziekcomponist na zijn vestiging in Hollywood in de dertiger jaren. In Ein Walzertraum (1907) zijn zeer romantische elementen (Bruch) met musical-filmachtige momenten verweven tot een lichtvoetig geheel dat het, behalve van enkele bekend geworden schlagers, vooral moet hebben van de parlandi, de gesproken tussenteksten in de eigen taal en liefst het eigen dialect. Voor onze regio werd dat natuurlijk het Gronings en dat in verschillende dialecten waardoor een bont geheel ontstond dat zeer komische effecten opleverde. Hoe is het met Omlandia na een bijzonder aardige start in 1979 gegaan? Duidelijk is een stijgende lijn te bespeuren naast enkele dingen die nog zijn blijven liggen. Muzikaal is soms nog sprake van een wat traag verloop, zeker in vergelijk met de handeling op de planken. De kwaliteit van de muziek, het orkest, is echter zeer verbeterd, vooral nu er sprake is van een homogene groep (studenten) musici. Ook de zangkwaliteiten zijn over het algemeen sterk vooruit gegaan en in het geheel is er sprake van een grotere eenheid in de opvoering. De enkele dode momenten zijn dan vooral te wijten aan een wat vertragend tempo. Veel oude bekenden traden op waarbij men gelukkig gekozen had voor Doewinus v.d. Laan als Vorst Joachim, een speler die ook vorig jaar bewees zijn gebrek aan stemkwaliteit ruimschoots te kunnen compenseren met zijn acteertalenten die, hoewel hoofdzakelijk op het komische vlak liggend, zeer overtuigend zijn te noemen. Ook nu was vermeden om een te groot gebruik te maken van komische middelen. De muziek bleef hoofdzaak, was zelfs vrij uitgebreid omdat dirigent Hoving twee versies samen had gevoegd en er zelfs nog enkele koorpartijen bij had geschreven. Een gevaarlijke salto maar in dit geval werkte het uitstekend en kreeg vooral de laatste akte meer body en een bevredigender slot. Het koor weerde zich zeer bekwaam en ook de dansgroep leverde een zinvol en plezierig aandeel in het geheel. Jammer alleen dat het damesorkest op het podium geen werkelijk orkest vormde, nu figureerde zij slechts, wat dramatisch wat zwak werkte. Maar over het geheel was er sprake van een plezierige Walzertraum. Met iets meer tempo, en een wat meer compacte presentatie krijgt Strauss een waarschijnlijk juister, wat moderner profiel. De Stadjers zullen zelf kunnen oordelen, Omlandia komt op vrijdag 8 februari naar Groningen en speelt Ein Walzertraum dan in De Trefkoel.

Gebeurtenis: Ein Walzertraum, operette van Oscar Strauss door Opera- en Operettevereniging Omlandia. Plaats: Atheneum in Warffum. Regie: Harm Jan Tuin; dirigent: Jelle Hoving. Dansgroep „Les Gcis Galants" uit Groningen. Publiek: ca. 250. Bijzonderheid: Vanavond nog in Warffum en vrijdagavond 8 februari in de Tref koel in Groningen.