AMSTERDAM, 2 Juni. — De heden gespeelde wedstrijden om het kampioenschap van Nederland, kenmerkten zich wederom in weinig krachtsverschil tusschen de ploegen onderling, daar beide met slechts één doelpunt verschil gewonnen werden. Tevens werd vooral in Rotterdam weer eens duidelijk aangetoond, dat voetbal een spel van verrassingen is en blijft en dat nimmer met zekerheid een uitslag voorspeld kan worden. Immers zou een ieder, die Velocitas op het Feijenoord-terrein een kans op de zege gegeven bad, op zijn zachtst uitgedrukt een grappenmaker genoemd zijn en toch... de feiten zouden hem in het gelijk gesteld hebben. Hetzelfde Velocitas, dat in haar vijf vorige wedstrijden om het landskampioenschap slechts één enkel doelpunt wist te maken, slaagde er thans in zelfs tweemaal in één wedstrijd te scoren, terwijl haar achterhoede, die gemiddeld vijfmaal per wedstrijd gepasseerd werd, Feijenoord slechts eenmaal gelegenheid gaf haar doelman te verschalken. De Rotterdammers waren in dezen wedstrijd niet fortuinlijk en dat zij met rust een I—o1—0 achterstand hadden, dankten zij aan het feit, dat v. Dijke in eigen doel trapte. Toen Barendregt kort na de hervatting de partijen weer op gelijken voet had gebracht, herleefde de hoop in het Rotterdamscbe kamp, doch een goed doelpunt van de Noordelijken deed niet alleen die hoop teniet, doch maakte de Feijenoord-nederlaag tot een voldongen feit. Voor Rotterdam was trouwens deze dag er pen van teleurstelling over de geheele linie, daar ook Sparta geslagen werd, al lag een eventueele nederlaag der Rood-Wdtten in de lijn der verwachtingen. De eerste speelhelft was Go Ahead sterker en drukte dit uit in een 2—o Na de Tust waren de kansen gekeerd en had Sparta het beste van het spel, doch waar zij het niet verder dan écn doelpunt bracht, moest zij toch de eer en de punten aan de Oostelijken laten.