Wel waren strijdlust en vasthoudendheid voorname wapenen der Zeeburgia-ploeg, maar de grootste verdienste der zwaar bemodderde witkielen lag in de zelfbewustheid, waarmee zij na de hervatting hun tactiek bepaalden. In plaats van zich te laten verleiden uitsluitend te werken voor de verdediging van de schrale 1-0- voorsprong, die zij in de eerste helft, met de sterke wind in de rug hadden veroverd, toonden zij ondernemingsgeest genoeg om te trachten het geringe bezit uit te breiden. Die durf werd beloond met een verdiende 3—l-zegc op een lakse Ferjenoord-ploeg, waarin De Vroet en Steenbergen geen moment opvielen.

Het zware veld was voor de Rotterdammers ongetwijfeld een belangrijker handicap dan voor de gastheren, daar de roodwitten verscheidene „zware jongens" in hun ploeg tellen. Toch was menigeen geneigd hun de beste kansen toe te kennen, toen Zeeburgia, ondanks een sterk overwicht en ondanks enkele zeer fraaie kansen, jhet voor de rust bij slechts éen 'doelpunt — een kopbal van v. Bilijouw uit een voorzet van de snelle, inog onervaren Former — had I moeten laten.

De tweede helft begon met een Feijenoord-aanval. waaruit Linssen tegen de lat knalde, buiten bereik van Van Wijk, aan welke 38-jarige routinier Zeeburgia thans de plaats onder de lat heeft toevertrouwd- Deze veteraan speelde rustig en betrouwbaar, jmaar zijn uittrappen stamde blijkbaar nog uit zijn prille adspirantentijd. Feijenoord dacht, verzekerd van het windvoordeel, rustig aan een offensief te beginnen, maar de bedrijvige Zeeburgianen doorkruisten deze bedoelingen en zetten veel gevaarlijker aanvallen op dan waartoe de tamme Rotterdamse | voorhoede in staat was. Linkslachter Smulders trachtte deze attaques enkele malen op onoirbare manier tot staan te brengen, maar dit intimideerde de withemden niet. Een pass van de handige v. Biljouw aan de vrijstaande Nieland leidde na 12 min. tot 2—o. Het doelpunt mocht dan onder verdenking van buitenspel staan, onverdiend was het zeker niet. Al ging De Vroet middenvoor spelen, meer vaart bracht dit niet in de roodwitte aanval, en het duurde tot 11 min. voor het einde, alvorens door v. Hoek een treffer kon worden geboekt. Nu werd de meerderheid van de gasten veel groter, maar Zeeburgia riep alle hens aan dek en de defensie kon zich in de modder voor Van Wijk's veste handhaven. Kort voor tijd zorgde v. Biljouw voor de beslissing door van gemakzucht in de Rotterdamse verdediging gebruik te maken om de bal met een keurige omhaal voor doel te trekken, waar Nieland gaarne bevestigend knikte: 3—l- Behalve Altena, was ook Verhagen niet opgesteld, daar hij overschrijving heeft aangevraagd naar OVVO. Zeeburgia: v. Wijk; Smit, Mol: Verbruggen, Niessen. Corver; Former, Dickhoff, v. Biljouw, Oudendijk, Nieland. Feijenoord: v. d. Wal; Oldenburg, Smulders; Hoogvliet, De Kroon, De Vroet: v. Kilsdonk. Steenbergen, v. d- Korput, v. Hoek, Linssen. ERIC G. KOCH.