Veelvuldige harde tacklc-s op de enigszins zware, maar prachtige grasmat waren doorlopend een beletsel voor constructief spel. Gezien uit een internationale gezichtshoek trad er ook enkele speler in het bijzonder naar voren. Ook Theo Timmermans, veel harder geworden in het Franse profvoetbal dan vroeger, en Van den Hoek niet. Hoogstens kon men van verdienstelijk werk van sommige spelers aan beide zijden spreken. Aanvankelijk had ADO het beste van het spel. De Feijenoord-verdediging deed daarbij onzeker, waarbij v. d. Bijl bovendien niet al te klemvast was. Het spel van rie Haagse voorhoede kwam echter tempo te kort en was ook te klein van opzet om hiervan te kunnen profiteren. Aan de andere zijde vroegen het levendige spel van Meerman en de dribbels van Den Bleijker alle aandacht van de ADO-verdediging. Na 25 minuten trapte Van den Hoek bij een foutje van Van den Bijl de bal hard naar voren, Jans kopte daarbij onder de bal door. waarna Meerman alleen snel op Kok afstevende om deze met een laaz schot te passeren (1—0). Vijf minuten later trof een schuiver precies langs de binnenkant van de paal van de Keiionoord-middenvoor opnieuw doel (2-0). Er zat ineens vaart in de Rotterdamse voorhoede en een derde doelpunt met een goed schot van Hol werd om onbegrijpelijke redenen door Schipper afgekeurd. In de tweede helft had Feijenoord door levendiger en intelligenter voorhoedcspel het beste deel van het spel. Tot doelpunten : leidde dit echter niet. Toen na 35 . minuten v. d. Bijl een hoge bal 1 misstompte en deze via de rug van v. d. Hoek in het doel belandde (2—1), kreeg ADO nog de kans om een gelijk spel uit het vuur te slepen, maar de Rotterdamse verdediging greep daarvoor te stevig in. A. W. VERLEGH Feijenoord: v. d. Bijl; Kerkum. Bol: Steenbergen, v. d. Hoek, v. d. Korput: Den Bleijker. Van Woerden, Meerman, De Bruün, Hol. ADO: Kok: Scherpenisse. Van Rosmalen; W. Timmermans. Jans, Jansen: Vreken. Th. Timmermans. Verhoek, Wasmus, Rijnvis.