DE belangstelling ging bij dit duel uiteraard vooral uit naar de pres-

taties van de binnenspelers Bosselaar, Schouten (beiden Feijenoord), De Bruyckere en Brooymans. Daarom waren ook het KC-lid Pellikaan en de Bondstrainer Max Merkel aanwezig. Zij zullen weinig positieve herinneringen hebben overgehouden. Slechts Bosselaar, die dartel enkele gave passes losliet, en — in mindere mate — de intelligente De Bruyckere haalden een „voldoende". Brooymans en Schouten — te weinig ~gewicht" in een fel duel — zullen de zorgen van de Keuze Commissie niet hei-ben verlicht. Zij remden veelal het tempo van de combinaties. Willem II kreeg aanvankelijk de beste uitzichten op de zege. De Tilburgers startten met aanvalsspel, steunend op een goede opbouw, dat Feijenoord in paniek terugdrong naar de zestien meter-lijnen. Resultaten bleven echter voorlopig uit. Ook al bracht een snelle combinatie tussen Van Roessel en linksbuiten De Wit laatstgenoemde speler na negen minuten alléén voor doelman Van der Bijl. Vallende schoot hij echter naast. Brooymans had daarna, voluit sprintend op een pass van De Bruyckere, evenmin succes. Hij schoot haastig tegen de uitlopende doelman op.

Inmiddels had Feijenoord reeds het zelfvertrouwen hervonden. Het betrok vooral de linkervleugel Moulijn-Bosselaar met verre trappen in het spel, met het doel de krachten van rechtsachter Smolders, de minst betrouwbare verdediger van Willem H, aan te tasten. Moulijn kreeg daardoor na 21 minuten een goede kans de aanvangsscore weg te schieten. Feyt had de manoeuvre echter tijdig doorzien.

Na 28 minuten kwam Willem II dan eindelijk op I—o. Aanvoerder Steenbergen onderbrak toen met de hand een Tilburgse combinatie en Van Roessel mocht zich vervolgens, op twintig meter van het doel, achter de bal plaatsen. De Tilburgse aanvalsleider maakte beheerst een schijnbeweging, die een „gat" sloeg in het muurtje van verdedigers, en schoot onmiddellijk hard en hoog in de hoek.

Gelijk

Zeven minuten later reeds mocht een Feijenoord-speier zich de omhelzingen van zijn teamgenoten laten welgevallen: middenvoor De Bruyn. Hij reageerde snel op een hoge crosspass van Bosselaar en kopte de bal, hoog boven Smolders uitspringend, bekwaam langs Feyt (1—1). Een knap doelpunt!

In de tweede helft forceerde Feijenoord spoedig de winst. Na acht minuten. De Bruyn bracht toen Schouten met een tactische „hakbal" in schietpositie De aanzet was weinig imponer.end, maar Feyt beoordeeld het schot volkomen foutief. Via zijn handen werd het een treffer (1—2). Zich generend over een dergelijke blunder bleef de Tilburgse doelman triest languit op de grond liggen. Maar hij kon zich spoedig revancheren bij een knap schot van rechtsbuiten Van Woerden. Feijenoord speelde na dit doelpunt namelijk een korte periode volkomen „vrijuit" en zelfs de achterspelers Van Kerkum en Osterholt bestookten Feyt met goede afstandschoten.

Willem II vond echter snel het juiste verweer, vooral nadat de bekwame Feijenoord linkshalf Bak zijn plaats had moeten afstaan aan Van der Korput. Tot hoogtepunten kwam het echter niet meer. Daarvoor werd tè weinig richting gelegd in de passes en schoten. In de slotfase, ge weet het, werd de strijd zelfs „slopend". Omdat Feijenoord zich fanatiek verdedigde tegen de aanvalsstoten van Willem 11.

Scheidsrechter Van Gelder had het niet gemakkelijk. Na rust keurde hij twee treffers — van De Jong en De Bruyn — wegens buitenspel af.