OVER DWS aan de Spaarndammerdijk te schrijven was tot gisteren voor ons niet altijd een benijdenswaardige taak. Maar DWS—Feyenoord heeft die herinnering glansrijk weggevaagd. Van Stokken en zijn vrienden waren hun veld opgewandeld met • het duidelijke voornemen om een Feyenoord, dat destijds in Rotterdam met I—o verloor, nu — zónder Kil — nog eens te laten voelen, dat zij Door Wilskracht Sterk kunnen zijn.

Het bewijs leverden zij op een wijze, die Amsterdammers en Rotterdammers negentig minuten geboeid deden kijken, zonder dat het na afloop tot harde ■woorden aanleiding gaf. Want alleen een verblind chauvinist kon bezwaar hebben tegen het I—l-resultaat.

Al in de eerste minuut moet de adem van de Feyenoord-backs v. d. Heide en Oldenöurg gestokt hebben, toen de Amsterdamse rechtsbuiten Bouterse doelman v. d. Bijl tot een pantersprohg in de hoek dwong. En van dat moment af viel men van de ene prettige voetbalsensatie in de andere. Aan beide kanten werden er lofwaardige dingen met de bal gedaan. Klein kreeg zo na tien minuten op een doorgeschoten bal een reële kans voor ÖWS, die door Van der Bijl's uitstekend „timen" op een hoekschop uitliep en in de Feyenoordvoorhoede was de verbluffend snelle rechtsbuiten Van Munster de man, die hetzij met venijnige schoten, hetzij door góéde passes er voor zorgde, dat v. d. Korput, Brandes en Steenbergen aangenaam werden beziggehouden. Maar Spel, Wiertz en Van Stokken — vooral de laatste — wisten van wanten, zodat de Rotterdamse kansen voorlopig op een niet uitliepen. Met een v. d. Hoeven en een Fanger als goede stuwers was ook DWS lang Wet ongevaarlijk voor Feyenoord, dat hieraan nog eens heel, duidelijk werd herinnerd, toen Klein na een halfuur hard naast een door v. d. Bijl verlaten doel schoot. Maar eindelijk, na 43 minuten werd het van haast en* bij na ten slotte raak. Voor Feyenoord, wiens middenvoor Brandes uit een pass van Van Munster de bal even stopte, zijn rechterbeen uithaalde en van zeker 15 meter afstand doelman Richter overbodig liet duiken (0—1). Er kwam een vrij lange periode na de rust, waarin DWS de Rotterdamse achterhoede en middenlinie niet op adem liet komen en v. d. Bijl de uitstekende indruk nog eens onderstrepen kon. DWS' middenvoor, Van Ammelrooy, de zwakste uit de voorhoede, kreeg •Ja 16 minuten een kans als een sprookje. Maar op drie meter afstand van v. d. Bijl was het bereikbare geluk hem te machtig en kon de Feyenoord-doelman *lch nog voor zijn aarzelende voeten storten. Linksbuiten Postma overkwam 5* een klein halfuur iets dergelijks en feyenoord kon iich slechts met moeite van de Amsterdamse opdringerigheid ontdoen. Om het geheel wat huiselijk te maken, speelde Van Stokken blotseling op zijn sokken, waarop hij het wel is waar ook af kon, doch waartegen de scheidsrechter bezwaar maakte. Juist nadat na 41 minuten v. d. Bijl "ij een bijzonder hard schot van Bouterse de bal met een formidabele sprong [Ut de rechterhoek had gepikt, sloeg jdj een paar seconden later bij een ver boogschot van Fanger voor het eerst mis. En deze ene misslag bracht DWS "et gelijke spel.