<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<text>
	<title>Bergman „één-oog...”</title>
	<p>In Blauw Wit&apos;s voorhoede, waarin de kleine Wimmers vrijwel door stopper De Kroon werd uitgeschakeld, Wildschut en Wijngaarden te veel wachtten op de sporadische fouten van hun tegenstanders, was Bergman de enige, die met nimmer aflatende strijdlust initiatief nam. Linksbinnen Loosman&apos;s operaties in het middenveld openden weinig perspectieven. Nadat Van Wijngaarden met een harde misser de grondslag had gevormd voor de later stijgende teleurstelling in de Amsterdamse harten, werd het duidelijk, dat Feyenoord-doelpunten ongeremd zouden gaan komen. Linksbuiten Kilsdonk, linksbinnen Steenbergen en middenvoor Brandes dwongen Van Raalte, al zijn talenten te tonen. Na ruim een halfuur schoot hij toch te kort, toen Rijshouwer listig langs Maarleveld glipte, deed alsof hij de bal zou afgeven aan Brandes&quot; toen haastig doorliep en met een daverend schot scoorde (0—1).</p>
</text>
