Aan Feyenoord—Blauw Wit hebben wij ook betere herinneringen dan die wij gisteren uit het Stadion meenamen. Behalve het fraaie' doelpunt van Brandes. na goed aangeven van Van Munster, is er van de eerste helft eigenlijk weinig meer te vertellen. Feyenoord had doorgaans het initiatief, doch wanneer elke kans een doelpunt was geweest, hadden de Rotterdammers na de rust niet zo Hun best behoeven te doen om dat magere ééntje tegen de Amsterdamse aanvallen te verdedigen. Blauw Wit heeft echter helemaal geen spelers, die een doelpunt kunnen maken en zo heeft 'met al die drukte voor het Rotterdamse doel v. d. Bijl zich niet eens zo erg behoeven in te spannen. Toch bleef de kans bestaan op de gelijkmaker en pas één minuut voor het einde, toen het bijna niet meer nodig was, konden de Rotterdammers verlicht adem halen. Dat was na die ren van Van Munster en de wanhoopssprong van Vinck, toen hij de bal over zijn hoofd heen in het doel zag zeilen.