BIJ De Operette Spelers was uw operettespionier getuige van een'gedistingeerd uitgevoerde Gri-Gri, waarbij vooral het onstuimig tempo dat dirigent Karel Mengelberg deze Uit 1911 daterende Lincke-partutuur mee gaf, iedereen verheugde.

Mogelijk was het prachtig spelende Amsterdams Promenade Orkest, dat al onmiddellijk in de ouverture van grote kwaliteiten getuigde. mede oorzaak, dat deze bekwame diligent een pittiger tempo dan vroeger wel eens werd bereikt in acht kon nemen.

Bravo dus voor dirigent en orkest, maar evenzeer voor tenor Piet Verlaan, die tot waarlijk schitterende zang kwam. Het ovationeel applaus, dat het volle Kras hem veelvuldig schonk na glanzende soli (en duetten met Gerda van Swol, die de titelrol heel aanvaardbaar vertolkte) was een waardige beloning voor de sympathieke zanger, die de moeilijke rol (Consul) ingetogen vertolkte. Veel hilariteit verwekte de entree van Koning (Louis van Tuyn) Magawewe; mede door de aardige dansjes van een aantal kinderen een bekoorlijke scène! Mevrouw Brocard en Jeanne hadden allure. Helaas, Pantouffe (te gemaakt vrolijk), Yvonne (te weinig stem) en Poivre (niet altijd rolvast) vielen wat tegen, maar ja, men kan nu eenmaal niet alles hebben! '. Het overtuigend .zingende koor en de bescheiden balletten (Lien Kleinsma) noemt spionier met ere. Peter Bierenbroodspot voerde de (goede) regie. Dat het derde bedrijf rommelig leek lag beslist niet aan hem. Het i s rommelig, en in feite een anti-climax voor deze overigens aan charme en talrijke fraaie melodieën zo rijke operette.