<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<text>
	<title>Van harte</title>
	<p>ZELFS een echte (weerbarstige) ezel verscheen zondagavond in Kras ten tonele, waar ~De Operette Spelers&quot; luisterrijk en succesvol hun 40-jarig jubileum vierden met Offenbachs beroemde „De dochter van de tamboermajoor&quot;, een in 1800 spelend werk, dat nadrukkelijk vaststelt, dat men in een meisjespensionaat (in het door Oostenrijk bezette Italië) ten onrechte bevreesd was voor de (bevrijding brengende) Franse soldaten. De luitenant wordt daarbij nog verliefd op de knappe dochter van de (straatarme) hertog, die, zoals uw operettespionier bleek, ook erg slim dacht te ztjn. Helaas, niet slim genoeg, want toen omstreeks middernacht het doek viel, stond hij wat zielig tussen het geweld van de krachtigzingende Franse overwinnaars; een imponerend en kleurig slot! Wim (Hertog) Klijn, was de tegenstander van broer Jo, die echter steun had aan o.a. Han Kleinsma en Piet Verlaan om zijn Stella (Els Bolkestein) te veroveren. Ans Mulder steunde echter heel D.0.5., want zij viel in (in een belangrijke rol) voor een zieke. Bestuur, dirigent Karel Mengelberg en regisseur Jack Millar werden door de leden met cadeaus en vele prijzende woorden bedacht en geëerd. Spionier sluit zich gaarne bij die huldiging aan.</p>
</text>
