(Van onze speciale verslaggever) TILBURG, 30 oktober. — De uitgangen van het Willem 11-sportpark waren vanmiddag tegen half vijf langer geblokkeerd dan na afloop van „gewone" wedstrijden van de driekleurigen; vóór de dichte drommen Tilburgers de tribunes verlieten, kregen ze een ongewoon schouwspel te verwerken voor een oktoberzondag: een schare supporters op het speelveld, die een elftal huldigden met clublied en applaus, en voetballers op de schouders naar de kleedkamer droegen. Feijenoord vierde een „kampioenschap", het had de nationale titelhouder een I—2-nederlaag toegebracht. ..Een nederlaag, die moeilijke tijden voorspelt" fluistert de Willem 11-nanhang. Men moet vele bladzijden terugbladeren in de historie der „koninklijken" om de vorige competitie-nederlaag op eigen terrein te ontdekken.
Thuisclub na rust ontredderd
Verdiend was de zege van Feijenoord ln vele opzichten. De Rotterdammers mochten dan bij momenten iets minder beredeneerd optreden dan de thuisclub, daar stond tegenover dat zij het tempo dicteerden, zich niet verloren in vruchteloos kort spel en zich veel strakker verdedigden dan de tricolores. Bovendien snoven de Maasstedelingen reeds kansen, als de Willem 11-ers er nog heilig van overtuigd waren dat er geen wolkje aan de hemel te bspeuren viel. De Tilburgse achterhoede toonde herhaaldelijk onvoldoende doorzicht in de situatie: Smolders en Van Bladel lieten zich dikwijls verrassen en stopper Van Loon wist op de duur niet meer hoe de poreuze plekken in zijn defensie te stoppen. Een blunder van Feyt — een sprong ver langs het hoge schot van Schouten in de tweede helft — stapelde zich ten overvloede bij de argumenten, die de Willem 11-verdediging deze middag tegen zich verzamelde. Bij deze crisis in de achterhoede kwam in de laatste twintig minuten, toen de halflinie met radicale middelen poogde de voorhoede opnieuw een greep op het spel te bezor gen, het schrikwekkende falen van cle linkervleugel De Wit—Brooymans. Feijenoord had overigens geruime tijd nodig om zich een overwicht te verschaffen. Van Roessel wierp zich vanaf het begin met zoveel élan in de strijd, dat een ineenstorting van de Rotterdamse defensie slechts een kwestie van minuten scheen te zijn. De Bruyckere, in zijn club wél doordacht spelend, maar zonder vaart van Schouten of Bosselaar, loste na 6 minuten een projectiel van goed gehalte, en de vinnige Osterholt moe=i even later al z;jn talenten aanwenden om een sierlijke combinatie Brooymans —Van Roessel—De Wit te onderscheppen. Willem II stapte zo speels door de Feijenoord-defensie-sector, dat de roodj wit-blauwen zich na een kwartier klein* slordigheidjes gingen permitteren. Het plaatsen werd slordiger en het samenspel doorzichtig. De verdediging werd nonchalant bij het dekken. Dit inspireerde de bezoekers tot een tegenoffensief, dat voorlopig nog slechts een hoekschop opleverde toen Mouli.jn een verwoede stoot afwerkte, maar dat de kiem droeg van het vastberaden aanvalsspel in de volgende fase. Eerst zou Willem II echter toeslaan: na 25 minuten maakte Steenbergen hands bij een verre trap uit de Tilburgse defensie. Vrije trap. Van Roessel joeg van dertig meter afstand een gierende „obus" door v. d. Bijls onvoldoende afgeschermde poort, I—o. Het antwoord van Feijenoord kwam niet onverwacht. Geen volle vijf minuten later trok Bosselaar een kaarsrechte diagonaal naar zijn midvoor De Bruin. Diens kopstoot was méér dan een zege op de eveneens toespringende Smolders: ze betekende ook de gelijkmakende goal. I—l. Vanaf dat moment ging de Tilburgse verdediging wankelen. Keer op keer overtroefden de Rotterdamse vleugelspelers de traag reagerende backs en slechts doordat de middenlinie zich niet uit haar stellingen liet verdringen èn doordat De Bruin te kort schoot in techniek, kon Feyt tot de rust staande blijven. Meteen na de hervatting openden de gasten een spervuur. Tweemaal kon Feyl de bal nog boven het hoofd van de koppende De Bruin weggrissen. De derde stoot leverde een „inslag" op: uit een pass van De Bruin kwam het leder bij Schouten en vóór de uit positie gespeelde achterhoede zich had kunnen hergroeperen, flitste het (houdbare) schot door het doelvlak (1—2. Feijenoord zou haar druk wellicht op peil gehouden hebben als stuwer Bak in de 10de minuut na een botsing met De Bruyckere het veld niet had moeten verlaten. Invaller v. d. Korput stelde zich op de linkshalfplaats te eenzijdig verdedigend in. Maar Willem II bleek te veel ontredderd om de veldmeerderheid, die ze zich opnieuw verwierf, te laten resulteren in goede aanvallen. Een verschrikkelijke misser van v. d. Hoek bezorgde De Wit een blik op een verlaten Feijenoord-doel, maar het al „getelde" doeipunt werd slechts een tam rollertje naast de kooi. Een listige wipbal van De Bruyckere, onbereikbaar voor v. d. Bijl, stopte Steenbergen op de lijn. En twee vrije trappen van Van Roessel en een reeks voorzetten van De Jong werden door de als terriërs vechtende Rotterdamse verdedigers ontzenuwd. Wat de bezoekers hier in de slotfase nog tegenover zetten, hield ondanks beter spel geen dreiging meer in. Het „kampioensfeest" stond dan ook pas bij het laatste fluitsignaal veilig.
Roda Sports acties gevaarlijker
KERKRADE, 30 okt. — Roda Sport heeft zich vanmiddag tegen Eindhoven geen figurantenrol laten opdringen. Het „enfant terrible" uit de zuidelijke voetbalgemeenschap zorgde na een gelijk spel tegen Fortuna vandaag opnieuw voor een verrassing door de koploper met lege handen naar de lichtstad terug te sturen. De eerste twintig minuten verplaatsten cle Zuidlimburgers al direct de frontlinie naar het blauwwitte kamp. In deze periode ontstond het eerste (omstreden) doelpunt van de gastheren. Een pass van Rutten, door de attente Jongen deskundig afgewerkt, dreigde door interpellatie van een der grensrechters te devalueren tot een buitenspeldoelpunt. Maar scheidsrechter De Boer was resoluut in zijn eindbeslissing (1—0). Na dit doelpunt kreeg doelman Esser het hard te verantwoorden. Maar hij kweet zich keurig van zijn zware taak.'Na de pauze drong Eindhoven voortdurend naar voren, maar de aanvallen van Roda Sport waren veel gevaarlijker dan de te ver doorgevoerde acties 'van de Eindhovenaren. Toen doelman Hansen in de 27ste minuut de bal liet glippen, gaf Rutten Eindhoven koelbloedig het genadeschot (2—0). Want al mochten de koplopers na dit doelpunt ook alle hulptroepen in de aanval gooien, ze konden niet één goal puren uit dit wanhopige en nogal ongeorganiseerde offensief.