Nadat een overrompeling van Feijenoordzijde direct na de aftrap op 'het nippertje door Odenthal was verijdeld, leek het, dat de Enschedese aahvalsmethode het doeltreffendst was. De Rotterdamse verdediging werd er althans onzeker door en dat leidde na 14 minuten tot de openingstreffer. Met een listige manoeuvre rukte Lenstra de Feijenoord-vérdediging uiteen. Wel werd die aanval in eerste aanleg nog afgeslagen, maar ei* ontstond een moment van grote verwarring in de Rotterdamse verdediging ên daar profiteerde Voges van met een hard schot (0-1).

Feijenoord incasseerde die slag met mannelijke rust. Misschien zou het anders zijn geworden als Abè Lenstra niet even later een door hemzelf geschapen kans miste door met alleen Van der Bijl voor zich naast te schieten. Nu het verschil één doelpunt bleef was het wachten op het moment, dat een van de snelle combinaties van de Rotterdamse voorhoede een doelrijpe kans zou opleveren. Dat gebeurde na ruim een half uur maar de kopbal van Van der Gijp stuitte van de onderkant van de lat terug en het werd een hoekschop. Uit die hoekschop kwam echter toch de gelijkmaker. Moulijn ving de bal op en plaatste naar Schouten, die met een snelle draai en lichte voetbeweging het werk afmaakte (1-1).

Van dit moment af rees de strijd tot steeds groter hoogte. Feyenoord putte veel inspiratie uit die gelijkmaker, maar Enschede werd daardoor niet uit het evenwicht gebracht, ook niet toen Bosselaar met een vliegend schot de Rotterdammers de leiding gaf (2-1) en zelfs niet toen een razendsnelle Schouten kort na rust de Enschedese verdediging verraste en de hal op de voor hem karakteristieke wijze langs Van der Wint tikte (3-1).