(Van onze speciale verslaggever) ROTTERDAM, 3 juni — Stoere onverzettelijkheid tegen speelse luchthartigheid, dat was de strijd tussen Elinkwijk en Feijenoord. De onverzettelijkheid kwam van de Zuilenaren, die voetbal zonder franje speelden, zelden imponerend door virtuositeit, maar voortdurend degelijk. Een eerste verbluffende stormloop van een als een razende Roeland startend Feijenoord werd, zij het met moeite en ï.iet zonder geluk — een duidelijk handsgeval in het strafschopgebied' bleef ongestraft — opgevangen en daarna hebben de Elinkwijkers de omstandigheid, dat zij technisch wel iets de minderen waren ruimschoots gecompenseerd door hard werken en nuchter, praktisch voetbal. Zij waren bIU met de 1-1-uitslag, de mannen van Kraak, maar die vreugdeuiting na afloop was dan ook het enige blijk van een zeker gevoel van minderwaardigheid. Feijenoord heeft heel knappe dingen gedaan. Bak en Schouten ondernamen soms prachtige rennen en Moulijn verlakte zo nu en dan drie tegenstanders op rij, maar al dit schoons zette geen zoden aan de dijk, omdat de oerdegelijk spelende Elihkwijk-achterhoede zich toch nimmer geheel uit positie liet spelen. Zelfs wist het enthousiastere Elinkwijk geleidelijk een licht veldoverwicht te veroveren. En het mocht dan zijn, dat de Utrechtse aanvallen ten enenmale het subtiele misten, dat die van Feijenoord kenmerkten, daar stond tegenover, dat de achterhoede van Feijenoord lang niet zo zeker was als die van Elinkwijk. Ost.erholt bijvoorbeeld kwam wel eens snelheid te kort en Kerkum had verscheidene zwakke momenten. Bovendien bezaten de Utrechters in Klein een prachtige bouwer met een fijn gevoel voor de goede positie en met een balbehandeling, die net uitdelen van gave centers mogelijk maakte. Vooralsnog leek het Rotterdamse vernuft toch doorslaggevend te zullen worden. Vooral Schouten werd steeds gevaarlijker en eenmaal werd een kopbal van hem slechts door de lat gekeerd. Even later sneed een briljante combinatie van Schouten en Moulijn als een mes door de Elinkwijk-defensie', maar nu schoot laatstgenoemde naast. Vlak voor rust was het echter toch raak toen de gehele voorhoede van Feijenoord in een ingewikkelde combinatie werd betrokken. Van Woerden speelde terug en de mee naar voren gestormde Steenbergen schoot hard en hoog in (1-0).