(Van onze speciale verslaggever)

ROTTERDAM, 17 April — Hoe spectaculair en bekwaam Van der Bijl zijn doel ook verdedigde, de keeper van Feijenoord was in de 38ste minuut volkomen machteloos. Weliswaar sprong hij weer stijlvol naar de hal, die Dillen van grote afstand had afgevuurd, maar voordat zijn handen in de baan van de kogel kwamen, zwiepte de lat boven zijn hoofd reeds vervaarlijk heen en weer. Het enorme projectiel van de PSV-kanonnier was enkele millimeters te hoog gericht. Met een hevige klap sloeg de bal van de onderkant terug, precies vóór de doellijn. De PSV-aanvallers keken bij het geweld, dat hun makker had ontketend, sprakeloos toe zodat de verbijsterde Van der Bijl de bal, die nog enkele malen op en neer sprong, tenslotte nog gemakkelijk kon grijpen. Dit was het grootste gevaar waaraan Feijenoord in deze wedstrijd zonder goals ontsnapte, een technisch vrijwel gelijkwaardig Feijenoord dat in de tweede helft zelfs veelvuldig stormliep maar nochtans door een ontstellende schotloosheid zo goed als kansloos was.

Even tevoren was Feijenoord nog aan een ander gevaar ontsnapt toen scheidsrechter Formanoy een opvallende handsbal van een Rotterdamse verdediger in het strafschopgebied miskende. Twee tegenvallers dus voor PSV, dat verder niet eenmaal meer zo dicht bij een zege is geweest. De Eindhovense ploeg startte bijzonder traag, zodat Feijenoord, onder aanvoering van Steenbergen, Van Woerden en Bosselaar, heel wat aanvallen kon opzetten die het aankijken alleszins waard waren. Maar het werd almaal te kort gehouden en iedere keer konden Flierman, Wouters en Rensen de poort naar het doel van Steiger weer afsluiten. Het bleek bovendien al gauw, dat de Rotterdammers in feite vleugellam waren. Den Bleijker en Hol verzuimden, met lange centers de Eindhovense verdediging open te splijten. Deze kunst verstonden Dillen en Vergouwen beter, al duurde het dan een kwartier voordat de PSV-ers, die aanvankelijk slecht plaatsten, wat meer verband in hun linies hadden gebracht. Maar toen moesten Steenbergen en Van Woerden het middenveld ook prijsgeven om hun verdediging, waarin stopper Van der Hoek en rechtsback Kerkum vreemd stonden te schutteren, bij te springen. Vergouwen kreeg enkele' goede kansen die hij door slecht schieten verknoeide. Dillen kopte tegen de lat en middenvoor Buenen joeg uit een center van Coen de bal hoog over het doel.

Bij Feijenoord was Bosselaar de architect van de meeste tegenaanvallen die echter steeds weer in het centrum vastliepen. De PSV-voorhoede bleef door open spel het gevaarlijkst en toen Buenen eenmaal snel was doorgebroken op een dieptepass van v. d. Molengraft, kon Van Woerden de bal niet anders stuiten dan met de hand. De heer Formanoy liet rustig doorspelen. Nadat middenvoor Meerman en stopper Wouters elkaar bij een kopduel het hoofd hadden gestoten waarvoor de Feijenoord-man even buiten de lijnen moest worden behandeld, kwam de „sensatie-Dillen" die het hele stadion in vuur en vlam zette en het houtwerk van het Rotterdamse doel teisterde. Feijenoord antwoordde nog voor de rust met een fel schot van Bosselaar, dat rakelings over de kruising vloog.